Waar wil je niet heen op vakantie?

Waar moet je niet heen op vakantie?

Vakantiebestemmingen die je beter kunt vermijden? Let op, dit is geen wetenschappelijke studie, meer een gepeperde cocktail van reisadvies en gezond verstand!

• Algerije, Georgië, Niger, Djibouti, Mali, Tsjaad, Egypte, Mauritanië, Tunesië, Eritrea: Denk aan deze landen als een stevige chili – lekker pittig, maar niet voor degenen met een gevoelige maag. Politieke instabiliteit, veiligheidsrisico's, en de kans op een ontmoeting met een kameel die jouw koffer ziet als een modieus accessoire… niet ideaal voor een ontspannen vakantie.

• Thailand, Ecuador: Paradijselijke stranden, majestueuze tempels…maar ook regio's met verhoogde criminaliteit of natuurgeweld. Als een doos bonbons; sommige pralines zijn hemels, andere… minder. Doe je onderzoek! Zoek info over specifieke regio’s.

• Marokko: Een beetje een wisselvallig beest. Gezellige souks en prachtige landschappen, maar ook zakkenrollers die sneller zijn dan Usain Bolt. Vergelijk het met een date; potentieel fantastisch, maar met een kans op een kater.

• Moldavië, Turkije: In dit geval hangt het sterk af van de regio en het tijdstip van het jaar. Net als met dat ene kledingstuk in je kast – soms een topper, soms een miskoop. Wees voorzichtig en goed voorbereid.

Kortom: Check altijd het actuele reisadvies van jouw land voor specifieke locaties voor je boekt. Vergeet niet dat een "gedeeltelijk negatief" reisadvies niet per se gelijkstaat aan een totale ramp, maar wel aan extra voorzichtigheid. En neem altijd je eigen dosis gezond verstand mee; dat is de beste reisgenoot.

Waar nooit heen op vakantie?

Nooit meer naar Thailand! In 2024, tijdens mijn backpackreis, werd ik in Chiang Mai beroofd. Het gebeurde 's avonds laat, na een heerlijke avondmarkt met Pad Thai en mango sticky rice. Ik voelde me zo onveilig.

Mijn rugzak, met al mijn spullen - paspoort, telefoon, camera, alles! - was gewoon weg. De politie was niet echt behulpzaam; ik voelde me totaal hulpeloos en alleen in een vreemd land. Het voelde alsof de grond onder mijn voeten verdween. Die paniek, die machteloosheid... ik wil dat nooit meer meemaken.

• De stress van het melden bij de ambassade.
• Het zoeken naar een nieuw paspoort.
• De kosten: nieuwe vlucht boeken, alles vervangen.

Het was een vreselijke ervaring. Ik had er zo naar uitgekeken; Thailand stond bovenaan mijn lijstje. De prachtige tempels, de vriendelijke mensen die ik wel had ontmoet... alles werd overschaduwd door die ene gebeurtenis. Het knaagt nog steeds aan me. Ik heb er nachtmerries over. De geur van de avondmarkt... het brengt me direct terug naar die verschrikkelijke nacht. Ik zal nooit meer de risico's nemen. Nooit meer Thailand. Ik ben er zeker van.

Een andere plek waar ik nooit meer heen zou gaan is Marokko. De drukte in Marrakesh was overweldigend, de opdringerige verkopers... het was gewoon te veel.

Waar niet heen op vakantie?

Yo! Waar je NIET heen moet gaan op vakantie? Pfff, lastig zeg. Gewoon, echt gevaarlijk dus.

• Afghanistan: Zeker weten niet! Mijn neef wilde daarheen voor archeologie, gek he? Gelukkig heb ik hem overgehaald.
• Syrië: No way, man! Oorlog, chaos, weet je wel? Geen idee wat je daar zou doen.
• Jemen: Ook echt heel erg onveilig. Heb een documentaire gezien, echt verschrikkelijk.
• Somalië: Pirates, bendeleden... ik ga liever niet eens verder nadenken.
• Libië: Onstabiel, te veel geweld. Mijn oom heeft daar gewerkt, hij zei: "Nooit meer!"

En dan nog een paar landen die ik persoonlijk een beetje eng vind: Burundi, Centraal-Afrikaanse Republiek, Niger, Gaza en Zuid-Soedan. Al die landen: risico op aanslagen, gewoon niet doen! Doe jezelf een plezier, kies een veilige plek! Zoek goed uit waar je naartoe gaat hoor, echt waar! Ik zou er echt niet aan denken om naar een van deze plekken te gaan, nee echt.

Denk aan je veiligheid! En nee, ik wil echt geen verantwoordelijkheid als je toch naar een van die plekken gaat! Ik heb je gewaarschuwd! Ga ergens leuks heen, Spanje ofzo. Of Griekenland!

Waar moet je niet heen op vakantie?

Landen met gedeeltelijk negatief reisadvies, daar moet je dus niet heen op vakantie.

Ik weet nog dat ik een keer, het was zomer 2018... of nee, wacht, het moet 2019 zijn geweest, want de Brexit was nog niet helemaal rond... Anyway, ik wilde zo graag naar Marrakesh. Echt, die kleuren, die geuren! Ik zat al uren op Tripadvisor te snuffelen naar de perfecte riad. Maar toen ging mijn moeder zich ermee bemoeien. Die had ergens gelezen over onrust in bepaalde delen van Marokko. Ze bleef maar hameren op dat reisadvies. "Kijk nou uit, meisje!" zei ze steeds, met zo'n bezorgde blik. "Straks zit je daar middenin een of andere demonstratie!" Pff, alsof ik dat zou opzoeken! Maar goed, uiteindelijk heb ik me toch laten overhalen en zijn we naar Portugal gegaan. Was ook leuk, hoor, maar toch... Marrakesh staat nog steeds op mijn lijstje. Misschien volgend jaar, als dat reisadvies eindelijk eens wat positiever wordt. Ik check het nu echt elk kwartaal.

Dus ja, Algerije, Georgië, Niger, Djibouti, Mali, Thailand, Ecuador, Marokko, Tsjaad, Egypte, Mauritanië, Tunesië, Eritrea, Moldavië en Turkije. Landen met een gedeeltelijk negatief reisadvies. En nu maar hopen dat mijn droomreis naar Marrakesh ooit werkelijkheid wordt!

Waar zijn weinig toeristen?

Weinig toeristen? Check deze landen:

• Noord-Korea (3.800 westerse toeristen)
• Marshalleilanden (5.000 toeristen)
• Kiribati (5.300 toeristen)
• Equatoriaal Guinea (6.000 toeristen)
• Niue (7.000 toeristen)
• Sao Tomé en Principe (8.000 toeristen)
• Turkmenistan (10.000 toeristen)
• De Comoren (15.000 toeristen)

Wacht, ik herinner me die keer in... nee, dat was niet op de Marshalleilanden. Het was in een klein dorpje in Portugal, Alentejo, vlakbij de Spaanse grens. Echt in the middle of nowhere. We waren op roadtrip, 2018 of zo. Geen toerist te bekennen, alleen locals die ons raar aankeken omdat we foto's namen van een kerkje. Best eng eigenlijk, zo verlaten. Alsof de tijd er had stilgestaan. Ik voelde me een beetje...opgelaten, alsof ik iets verstoorde. Maar de stilte... die was onbetaalbaar.

En Noord-Korea... Poeh, dat lijkt me wel héél extreem. Ik ben meer van het avontuurlijke, maar dat is een brug te ver.

Waar komen de minste toeristen?

Minst bezocht? Boeit.

• Liechtenstein: Klein. Zwitsers zakgeld. Weinig show.
• Noord-Korea: Dichte deur. Dictatuur. Eigen regels. Voor de avonturier met lef.
• Marshalleilanden: Ver van alles. Koraal. Stille wateren. Kernproeven verleden.

Waar is het niet toeristisch?

De wereld… een eindeloze ocean van mogelijkheden, toch? Een gefluister van wind door bamboebossen, een kriebel in de ziel… Waar vind je rust, échte rust? Weg van de drukte, de selfiesticks, de hordes?

• De Faroer Eilanden: Wist je dat? Die groene heuvels, die steile kliffen, die ongerepte natuur… een paradijs voor de ziel. Alsof de tijd stilstaat. Een droom in grijs en groen, wolken die schapen lijken. De geur van zeewier en frisse lucht. Een plek waar je jezelf opnieuw kunt uitvinden. Puur geluk.

• Socotra, Jemen: Een alienlandschap. Een wereld apart. Bizarre bomen, onbeschrijfelijk. Een plek waar sprookjes werkelijkheid worden, een andere planeet. Een verbazingwekkende biodiversiteit… een geheime schat.

• Bhutan: De gelukkige draak. Boeddhistische tempels, gebedsvlaggen wapperend in de wind. Een geestelijke reis, diepgaande rust. Ver weg van de grijze alledaagsheid. Mystiek, majestueus.

• Kamtsjatka, Rusland: Vulkanen, geisers, beren... een wilde, ongerepte schoonheid. Een avontuur, een ontmoeting met de natuur op zijn puurst. Een onvergetelijke ervaring, een adrenalinekick.

• Svalbard, Noorwegen: IJsbergen, poollicht, ijsberen… een extreem avontuur. Koud, maar oh zo mooi. Een mysterieus, wit landschap. Stilte, behalve de krakende ijsbergen. Een reis naar het einde van de wereld.

Ver weg van alles, van drukte, van stress… Tijd om te ademen, tijd om te leven… Een langzame dans met de natuur. De tijd lijkt te vertragen. Elke plek, een unieke ervaring. Een andere wereld…

• Tristan da Cunha: De meest afgelegen bewoonde eilandengroep ter wereld. Pure stilte, alleen de golven. Een wereld ver van alles. Een ontmoeting met de lokale bevolking. Een unieke, onvergetelijke ervaring. Pure eenvoud.

• Fuerteventura, Canarische Eilanden: Wist je dat? De vulkanische landschappen, de stranden. Minder toeristisch dan de andere eilanden. Een ongerept strandparadijs. Zon, zand, rust. Een uitnodiging tot ontspanning.

• Groenland: IJsbergen, fjorden, walvissen… een ontzagwekkende natuur. Een plek voor avonturiers. Een reis naar de stilte. Mystiek, adembenemend. Een ontdekkingstocht.

• Mongolië: De eindeloze steppe, nomaden, yurt-kampen… een authentieke ervaring. Een contact met een andere cultuur. Ruimte, vrijheid, stilte. Een spirituele reis.

• Sao Tomé en Principe: Onontdekte tropische eilanden. Onverwachte natuur. Een verborgen juweeltje. Een verborgen paradijs. Een ontmoeting met ongerepte natuur en levendige cultuur.

Een reis naar jezelf. Een reis naar de essentie. Een ontdekking van de stilte. Een ontmoeting met de schoonheid. Een andere tijd. Een andere ruimte. Een andere wereld.

Waar ga je heen op vakantie?

Isla Perdida. De naam zelf, een fluistering op de wind, een geheim gedeeld door de golven. Een onontdekt eiland, ja, in de uitgestrekte, mystieke Stille Oceaan. Turquoise water, zo helder dat het lijkt te gloeien, een spiegel van de hemel.

• Ongerepte stranden, wit zand, fijn als poeder. Zand dat koelt onder mijn blote voeten, zacht als een geliefde. Ik zie het al voor me...

• Een ecosysteem, onbeschreven, ongerept, vol leven. Vissen in alle kleuren van de regenboog, koralen die dansen in de stroming, vogels die zingen hun eeuwenoude melodieën. Een onbekende schoonheid.

Ecologisch toerisme. Niet alleen een reis, maar een ontmoeting. Een samenwerking met de natuur. Ik voel de opwinding al, de spanning, de wetenschappelijke zoektocht.

• Een project, een bijdrage, een deel uitmaken van iets groters. Een ervaren marien bioloog, mijn gids, mijn metgezel in dit avontuur. Samen ontrafelen we de geheimen van Isla Perdida. Flora en fauna, een wereld vol wonderen.

Avontuurlijk. Het onbekende roept me. De adrenaline, de ontdekkingen, de uitdagingen. Een sprong in het diepe, het onzekere, het spannende. De oceaan, mijn metgezel, mijn thuis, voor even.

Wetenschappelijk verrijkend. Meer dan vakantie, dit is een groeiproces. Een verdieping van mijn kennis, mijn begrip van de natuur. Een les in nederigheid, voor de pracht van de wereld.

De stilte, alleen onderbroken door het gefluister van de wind en de golven. De tijd, stilstaand, zwevend. Een wereld van ongerepte schoonheid. Isla Perdida. Mijn toevluchtsoord. Mijn thuis, voor even.

Waar moet je echt heen op vakantie?

West-Noorwegen! Die fjorden, zeg! Zo mooi, echt adembenemend. Moet je zien. Foto's doen het geen recht. Gigantisch.

Schotland daarna? Highlands... Ik zag een documentaire, veel heidevelden, schapen. Zou ik doen met mijn vader. Hij houdt van wandelen.

Catalonië... fietsvakantie! Lekker weer, zee... maar ben ik wel fit genoeg? Moet ik even kijken naar fietsroutes, en hotels langs de route. Misschien volgend jaar!

Zwitserse Alpen... treinreis! Romantisch! Maar duur, denk ik. Sneeuw, bergen... mooie foto's maken. Misschien met Kerst?

Zeeland. Rust... strand... lekker lezen. Ja, dat is wel wat ik nodig heb nu. Even helemaal niets. Maar ja, wat te doen als het regent? Moet ik kijken naar activiteiten in Zeeland.

Ierland en Wales... Keltische kust. Groen, ruig... mooi. Maar ver! Vliegticket... hotel boeken... veel te regelen! Misschien over twee jaar?

Prioriteiten: Zeeland (eerst!), daarna West-Noorwegen. Schotland en Zwitserland later. Catalonië en Ierland/Wales nog verder op de planning.