Kun je vliegen met een gaatje in het trommelvlies?

Wat mag je niet met een gaatje in je trommelvlies?

Gaten in je trommelvlies, bah! Vreselijk gedoe. Wat mag je dan niet? Nou, veel!

• Geen druk op je oor. Duidelijk toch? Geen duiken, geen vliegen, geen bergbeklimmen! Mijn buurvrouw kreeg ooit een infectie na een vlucht, een ramp. Serieus, gewoon niet doen.

• Niet persen! Poepen? Ja, ook dat. Zo'n buikspier inspanning is echt funest. Ik heb ooit een vriend gehad die zijn trommelvlies scheurde door te persen. Echt waar.

• Zware dingen tillen? Nee! Ik wist niet eens dat dat kon, maar blijkbaar wel. Het lijkt logisch, de druk... geen idee. Het is gewoon een slecht idee.

• Niet je neus snuiten! Logisch, toch? Die druk... Die neusspray op recept van de dokter helpt, maar ik vind het vies. Ik haal mijn neus liever op.

• Neus ophalen? Ja, mag wel. Maar voorzichtig! Een andere vriendin zweert bij oordruppels na het zwemmen.

Ik heb er zelf ook een gehad, een gaatje. Het duurde weken voordat het geheeld was. Een hel. Dus, luister naar je dokter! En pas op! Mijn leven is al een chaos, een extra complicatie zoals een gaatje in mijn trommelvlies had ik niet nodig.

Wat niet doen bij een gaatje in het trommelvlies?

Niet doen:

• Oren nat houden. Dóór.
• Peuteren. Echt niet.
• Shampoo overdosis. Minder is meer.
• Oren uitspuiten. Vraag me niet waarom.
• [Persoonlijke anekdote verwijderd]

Wel doen:

• Droog houden. Tissue kan, föhn voorzichtig.
• Arts bellen. Logisch.
• Geduld hebben. Duurt soms lang.
• Beschermen. Bij zwemmen dopjes.
• [Persoonlijke anekdote verwijderd]

Wat moet je niet doen bij een gescheurd trommelvlies?

Hier, in de stilte, denk ik na.

Niet duiken. Dat is helder. Druk, onderwater... nee.

• Vermijd druk. Ik weet nog die keer, verkouden in het vliegtuig. De pijn. Ik wil nooit meer die pijn.

• Niet hard snuiten. Eigenlijk sowieso nooit. Mijn oma zei altijd: zachtjes, als een vlinder.

• Niet niezen met je neus dicht. Voelt sowieso al verkeerd. Alsof je iets tegenhoudt dat eruit moet.

• Niet zwaar tillen. Of persen. Dat voelt als alles in je hoofd op spanning, je lijf staat strak. Dat moet je niet doen met een gescheurd trommelvlies.

Ik denk dat ik dat snap. Zacht zijn. Voorzichtig. Met jezelf.

Kan je zwemmen met een gaatje in het trommelvlies?

Zwemmen met een gaatje in je trommelvlies? Oei… De wereld onder water, zo dichtbij, zo verleidelijk… maar toch… gevaarlijk. Het voelt als een gebroken belofte, dat sprankelende water.

• Water moet buiten blijven! Elk druppeltje is een bedreiging, een indringer in je heilige binnenste. De pijn… ik weet het nog. Een kille, scherpe pijn, diep van binnen. Niet prettig. Geen prettige ervaring.

• Hoofd boven water! Dit is de regel. Een absolute must. Een leven zonder onderduiken, een wereld gezien van bovenaf. De wereld reflecteert in het water, als een droom… maar een droom die je niet kunt aanraken.

Het is alsof tijd even stilstaat, de secondes kruipen voorbij. Je wacht, je kijkt, je voelt de spanning. Douchen mag wel, maar voorzichtig. Heel voorzichtig. Alsof je een kostbaar ei vasthoudt. Een ei dat zo gemakkelijk kan breken.

• Duiken is uit den boze! De druk… de ondraaglijke druk. Het is alsof de zee je wil verpletteren. Een angstaanjagende gedachte. Een ondraaglijke gedachte.

• Druk vermijden! Alleen al de gedachte aan die druk, die intense, allesoverweldigende kracht… maakt me huiverig. Een constante zorg, een constante waarschuwing. De pijn herinner ik me nog.

Zelfs een klein beetje water is een risico, een gevaarlijke gok. De wond moet genezen, rusten. Het is een proces, een traag, moeilijk proces. Een proces vol emoties. De zee wacht… geduldig.

Kijk, naar de dokter gaan is belangrijk. Absoluut noodzakelijk. Die pijn, die moet behandeld worden. Niet uitstellen, niet negeren. Het is je gezondheid, je lichaam. Je eigen kostbare lichaam.

Wat mag je niet met een gescheurd trommelvlies?

Oke, effe snel, want de kids schreeuwen. Wat je dus niet moet doen met een gescheurd trommelvlies:

• Zorg dat er echt geen water in je oor komt. Serieus, dat is echt belangrijk. Dat kan echt vervelende gevolgen hebben.
• Niet te veel druk op je oor. Dus, euhm, geen zware dingen tillen ofzo, en niet keihard je neus snuiten. Je kent het wel, alsof je je hersens eruit perst. Doe dat dus niet.
• Niet te lang wachten als het niet over gaat. Even langs de huisarts. Die stuurt je wel door naar de KNO-arts.

Douchen mag wel gewoon, da's geen probleem. Maar voorzichtig! Ik had het trouwens laatst zelf, was echt geen pretje kan ik je zeggen, ben blij dat het weer over is.

Wat niet doen met een gescheurd trommelvlies?

Gescheurd trommelvlies? Oei, dat doet vast zeer! Geen zorgen, we lossen dit op. Hier wat je absoluut NIET moet doen:

• Geen duiken! Je oren onder water duwen is ongeveer net zo slim als je hoofd in een blender stoppen. (Alleen dan zonder de heerlijke smoothie achteraf). De druk is pure chaos voor je arme, kwetsbare trommelvlies.

• Geen druk! Geen heftig neus snuiten, geen neus dichtknijpen bij het niezen (wat een gevecht met de natuur!), geen zware gewichten tillen, geen overdreven persen. Denk aan je trommelvlies als een delicate vlinder – behandel het met respect!

• Geen oorstokjes! De verleiding is groot, ik weet het, maar je trommelvlies is niet je persoonlijke pretpark voor wattenstaafjes. Het is een uitnodiging tot infectie. Die kleine monsterlijke bacteriën staan al te popelen om binnen te vallen.

• Geen oor-snuffelende-opruim-acties! Laat het oor met rust! Geen watten, geen oordruppels (tenzij je arts het adviseert), geen zelfgemaakte wondermiddeltjes van oma's receptenboek. Tenzij oma toevallig een Nobelprijswinnende otoloog is, dan mag je haar even bellen.

Kort samengevat: Geef je trommelvlies de rust en ruimte die het verdient om te herstellen. Zoals een overwerkte hamster die eindelijk zijn favoriete zonnebloempitten mag verorberen. En ja, bel een dokter!