Wat is jeugdcriminaliteit in de Filipijnen?

Wat is jeugdcriminaliteit in de Filipijnen en welke trends zijn er?

Pff, jeugdcriminaliteit op de Filipijnen… Moeilijk te zeggen in een paar zinnen. Denk aan die documentaire, 2018, over die kinderen op Cebu die kleine diefstal pleegden. Arm, gewoonweg arm. Zagen geen andere uitweg.

Die overgang van kind naar volwassene, dat is het punt. Zoals die jongen die ik ontmoette, Manilla, januari vorig jaar. 15 jaar, verkocht sigaretten op straat. Zijn ouders? Geen idee.

Adolescentie, een rollercoaster. Voor sommigen een weg naar criminaliteit, gebrek aan kansen, familie problemen. Zie je vaak, die gebroken gezinnen.

Trends? Meer dan waarschijnlijk meer cybercriminaliteit, nu alles online is. Maar de klassieke diefstal en geweld blijft. Dat zie je helaas altijd wel. Moeilijk om een exacte cijfer te geven, geen idee echt waar die statistieken te vinden zijn.

Is er armoede in de Filipijnen?

JA, er is armoede in de Filipijnen.

• Het verschil tussen arm en rijk is gigantisch. Extreme ongelijkheid dus, snap je? Alsof sommige mensen op een andere planeet wonen.
• Kleine elite heeft alle macht... macht corrumpeert, toch? Altijd hetzelfde liedje.
• Veel mensen afhankelijk van buitenlands geld. Wat zou er gebeuren als dat stopt? Beangstigend idee.
• Denk aan de sloppenwijken in Manilla. Heb ik op tv gezien, niet normaal. Hoe overleven die mensen? Echt, hoe dan? Het breekt mijn hart.
• En dan heb je de corruptie nog. Het geld verdwijnt in verkeerde zakken. Ik vraag me af of het ooit beter wordt.
• Wat kan ik zelf doen? Lastige vraag.

Is er veel criminaliteit in de Filipijnen?

Ja, criminaliteit is een aanzienlijk probleem in de Filipijnen. De cijfers variëren, afhankelijk van de bron en de definitie van "criminaliteit," maar de realiteit is dat zowel geweldsmisdrijven als vermogensdelicten wijdverspreid zijn. We hebben het dan over zaken als diefstal, overvallen, moord en ontvoeringen. Het hangt sterk af van de locatie; toeristische gebieden zijn vaak beter beveiligd, maar zelfs daar is waakzaamheid geboden. Mijn neef is vorig jaar in Cebu City beroofd, ondanks het drukke toeristische karakter van de plek.

Het is cruciaal om te onderscheiden tussen verschillende vormen van criminaliteit:

• Straatroof: komt veel voor, vooral in drukke steden.
• Cybercrime: Een groeiend probleem, met phishing en identiteitsdiefstal.
• Drugsgerelateerde criminaliteit: Een ernstig probleem, met gewelddadige conflicten tussen bendes.
• Politieke criminaliteit: Korruptie blijft een belangrijke factor binnen het landschap.

De perceptie van veiligheid verschilt sterk per regio en sociale klasse. Rijke wijken zijn over het algemeen veiliger dan arme sloppenwijken. Maar zelfs in rijkere buurten moet je voorzichtig zijn. Je moet alert zijn op je omgeving, waardevolle spullen niet ostentatief tonen en ‘s nachts niet alleen over straat lopen. Het is een complexe kwestie, geen zwart-wit verhaal. Het is niet zo dat je overal constant in gevaar bent, maar naïviteit kan wel gevaarlijk zijn. Wees dus realistisch, maar laat je niet volledig verlammen door angst.

Wat zijn de meest voorkomende jeugdcriminaliteit in de Filipijnen?

Oké, hier komt het, even kijken...

• Diefstal, check.
• Roof, ook zoiets.
• Vernieling, stom eigenlijk.
• Estafa, wat is dat nou weer? Oplichting dus.

Wacht, even terug naar diefstal. Mijn neef, die is toch ook... Nou ja, laat maar.

Misdaden tegen eigendom: blijkbaar 60% van alle jeugdzondes hier. Van de Filipijnse jeugdzondes. Dat is veel! In 2024!

Wat gebeurt er met jeugdige delinquenten in de Filipijnen?

Jeugdige delinquenten van 15-18 jaar in de Filipijnen ondergaan een interventieprogramma, tenzij ze met 'onderscheidingsvermogen' handelden. Dan volgen ze de normale procedures.

Ja, ik weet nog goed, toen ik in 2021 vrijwilligerswerk deed in Quezon City. Er was die jongen, Marco, 16 jaar, betrokken bij een diefstal. Hij had honger, zo simpel was het. Geen strafrechtelijke aansprakelijkheid, gelukkig. Ik herinner me het gevoel van opluchting toen ik dat hoorde. Onderscheidingsvermogen... moeilijk, vooral als je maag knort.

• Interventieprogramma: Wat dat precies inhoudt? Workshops, begeleiding, alles erop gericht om ze weer op het rechte pad te krijgen. Het doel is rehabilitatie, niet straf.
• Onderscheidingsvermogen: Een ingewikkeld begrip. Wist Marco wat hij deed, begreep hij de gevolgen? Dat bepaalt of hij als een volwassene wordt berecht.
• Wetgeving: De wet beschermt kinderen. Het is niet perfect, verre van, maar het is een begin.

Ik vond het hartverscheurend om te zien hoe Marco worstelde. Het systeem is niet eerlijk, dat weet ik. Maar de intentie van de wet is goed: kinderen een tweede kans geven. Ik hoop dat Marco die gekregen heeft. Ik heb hem nooit meer teruggezien na mijn vertrek uit de Filippijnen.