Hoeveel procent van de Nederlandse bevolking komt uit het buitenland?

Hoeveel Nederlanders hebben buitenlandse roots?

Als ik zo door Amsterdam fiets, op een druilerige dinsdagmiddag, bijvoorbeeld op 12 mei, dan valt me elke keer weer op hoeveel verschillende gezichten ik zie. Soms voel ik me dan een beetje verloren in die mix, maar meestal geeft het een warm gevoel, zo veel culturen dichtbij elkaar.

Ik vraag me dan weleens af, waar al die mensen nu vandaan komen. Hoeveel van de mensen hier, die ik groet bij de supermarkt op het Javaplein, hebben eigenlijk hun wiegje elders gehad. Die gedachte blijft dan even hangen, ik probeer me het echt voor te stellen.

Wat ik ervan begrepen heb, is dat van alle 17,5 miljoen mensen die we begin 2021 hier hadden, ruim veertien procent ergens anders geboren is. Dat is echt een flink deel, weet je. Ik denk aan mijn buurvrouw, geboren in Suriname, of die aardige man uit Turkije bij de bakker.

Ze zijn hierheen gekomen, velen als migrant, op zoek naar een nieuw leven, misschien kansen die ze thuis niet vonden. Dat is toch een hele stap, je hele leven ergens anders opbouwen. Ik kan me bijna niet voorstellen, die moed die daarvoor nodig is.

Dus, als je naar de cijfers kijkt, een groot deel van de Nederlandse bevolking heeft die duidelijke band met het buitenland. Voor mij voelt dat heel logisch, elke keer weer als ik om me heen kijk.

Welke nationaliteit komt het meeste voor in Nederland?

Die middag, ergens rond half vier in de zomer van 2023, zat ik op een terras in Utrecht. De zon brandde lekker op mijn huid en de geur van versgebakken brood hing in de lucht. Ik keek naar de voorbijgangers, een bont gezelschap van allerlei pluimage.

En toen realiseerde ik me het ineens, terwijl ik een slok van mijn ijsthee nam: de overgrote meerderheid hier, dat zijn gewoon Nederlanders. Zonder migratieachtergrond. Dat voelt soms zo vanzelfsprekend, maar het is dus echt de grootste groep.

Maar het was interessant om te zien hoe veel verschillende gezichten er waren. Je denkt aan Nederland en dan zie je misschien meteen die Nederlandse vlag, maar de realiteit is zoveel rijker. Er is ook een grote groep mensen met een migratieachtergrond, en daarvan zijn de mensen met Turkse roots de grootste groep. Dat is best wel veel, dat ze 2,4% van de hele bevolking uitmaken.

Het is gek hoe je dat soort dingen pas echt beseft als je er even bij stilstaat. De cijfers geven het aan, maar het is het zien en het voelen op zo'n moment dat het binnenkomt. Het is een land van vele gezichten, en dat is juist wat het zo levendig maakt.

Hoeveel procent van de Nederlandse bevolking is van buitenlandse afkomst?

Ruim een kwart van de bevolking heeft een migratieachtergrond. Dat is de realiteit. De rest is sentiment.

De cijfers zijn kaal. In 2023 was de stand van zaken als volgt.

• Eerste generatie: 2,8 miljoen mensen. Geboren ergens anders. Hierheen gekomen. Een beslissing.
• Tweede generatie: 2,2 miljoen. Hier geboren. Ouders niet, of één van hen. Hun wortels liggen elders. Of niet. Dat bepalen ze zelf.

De herkomst is divers. Het is een lijst, geen verhaal.

• Turkije. Marokko. Suriname. De oude verhalen.
• Syrië. Polen. Duitsland. De nieuwe realiteit.

Mijn oude overbuurvrouw kwam uit Indonesië. Ze sprak beter plat Amsterdams dan ik. Identiteit is een raar ding.

De toekomst is al geschreven. In 2050 zijn degenen die in het buitenland zijn geboren al 3,4 miljoen. Minimaal. Dat is de lage schatting. De cijfers liegen niet. Mensen wel. De samenstelling van dit land is geen vaststaand feit. Het is een proces. Een continu veranderende statistiek.

Hoeveel mensen uit het buitenland wonen in Nederland?

Ongeveer 2,6 miljoen mensen die in het buitenland zijn geboren wonen in Nederland. Heftig, toch? Ik vraag me af wat dat betekent, 'uit het buitenland'. Ben je dan 'uit het buitenland' als je al jaren hier woont, met een Nederlands paspoort? Of alleen als je net aankomt? Ik zie zoveel verschillende gezichten hier, het is echt een smeltkroes.

Dan heb je die 2,1 miljoen mensen die tot de tweede generatie behoren. Zelf hier geboren, hè? Maar één of beide ouders kwamen van elders. Ik heb zelf vrienden wiens ouders uit Turkije kwamen, of Marokko. Zij zijn oer-Hollands in hun gedrag, maar de wortels van hun ouders, die voel je altijd wel, denk ik. Voel je je dan nog 'buitenlands'? Wat een gekke vraag, ik voel me gewoon mezelf.

Die 1,5 miljoen mensen van wie de ouders buiten Europa geboren zijn... dat is nog specifieker. Mijn collega, bijvoorbeeld, haar moeder komt uit Suriname. Ze heeft het er vaak over, de Surinaamse keuken, de cultuur. Zo rijk! Het is niet zomaar één groep, het zijn zoveel verschillende verhalen en achtergronden.

Van waar dan precies? Denken we aan

• Turkije
• Marokko
• Suriname
• Indonesië
• Syrië
• Afghanistan
• Ghana Het maakt Nederland zo veel interessanter, vind ik.

Die cijfers... ik probeer me voor te stellen wat dat betekent voor de samenleving. Taal, gewoontes, het onderwijs. Hoe zorg je dat iedereen zich thuis voelt, en toch respect heeft voor elkaars manier van doen? Is er een verschil tussen integratie en assimilatie?

Mijn neefje, hij is nu zes, hij groeit op in een veel diverser Nederland dan ik. Dat is toch iets moois, of niet? Vroeger was er op school veel minder variatie. Nu zie je het overal. heel anders, Wat een veranderingen.

De totale bevolking van Nederland is trouwens ongeveer 17,8 miljoen mensen. Daarvan hebben ongeveer 4,7 miljoen mensen een migratieachtergrond, dat is dan zowel de eerste als de tweede generatie samen. Wauw, bijna een kwart!

Dat verandert de hele dynamiek van een land. Wat een impact! Het is niet zomaar een getal, het zijn allemaal mensen met hun eigen leven, hun eigen herinneringen. Ik moet daar eens over nadenken, wat dat voor mij betekent, voor ons allemaal.

Hoeveel procent van Nederland is niet Nederlands?

Begin 2023 had 26,4% van de Nederlandse bevolking een migratieachtergrond.

Nederland is dus een soort demografische cocktail, een mixdrankje waar de barman steeds nieuwe ingrediënten aan toevoegt. Het basisrecept blijft herkenbaar, maar de smaak wordt steeds complexer. Soms een beetje zoet, soms pittig, en af en toe moet je even wennen.

De overheid, in haar oneindige wijsheid, hakt deze groep in tweeën. Alsof je mensen sorteert op basis van de kruiden in hun keukenkastje. Het onderscheid is technisch, maar voelt een beetje als mierenneuken op postzegelformaat. Maar goed, voor de statistiekfanaten:

• Westerse migratieachtergrond (11,6%): Dit zijn mensen met roots in Europa (exclusief Turkije, want dat is blijkbaar ingewikkeld), Noord-Amerika, Oceanië, Indonesië of Japan. Ja, Japan. Vraag me niet waarom, het is een bureaucratisch mysterie.
• Niet-westerse migratieachtergrond (14,8%): Iedereen uit Afrika, Latijns-Amerika, Azië (behalve Japan en Indonesië) en Turkije. De rest van de wereld, zeg maar.

En wat betekent 'migratieachtergrond' dan precies? Simpel: jijzelf of minstens één van je ouders is in het buitenland geboren. Je hoeft dus niet eens zelf je koffers te hebben gepakt om in dit statistische laatje te belanden. Je kunt gewoon in de polder zijn geboren en getogen.

Die 26,4% is dus een bonte verzameling. En dan hebben we het nog niet eens over de expats die hier tijdelijk de huur opdrijven of de toeristen die denken dat onze fietspaden een soort rode loper zijn. Die tellen niet eens mee. Chaos.

Hoeveel procent van de Nederlandse bevolking is geboren in het buitenland?

16 procent. Dat is het antwoord. Begin 2023: bijna 2,8 miljoen mensen in Nederland zijn niet hier geboren. De feiten.

De herkomst is een mozaïek. Geen simpel verhaal.

• Klassieke herkomstlanden: Turkije, Marokko, Suriname, Indonesië. Nog steeds dominant in de cijfers.
• Europese invloeden: Duitsers en Polen. Arbeidskrachten die blijven.
• Nieuwe stromen: Syrië, India, en vluchtelingen uit Oekraïne. De kaart verandert constant.

De toekomst? De groei stopt niet. Prognose voor 2050: 3,4 miljoen. Zelfs bij lage migratie. Dit is de realiteit, geen gok. De cijfers liegen niet.

Hoeveel mensen uit het buitenland wonen er in Nederland?

De kern, voor wie alleen dit wil weten: Op 1 januari 2024 wonen er in Nederland 2,9 miljoen mensen die elders zijn geboren. Zij maken deel uit van de 17,9 miljoen inwoners die ons land telt.

Het is nu diep in de nacht. De cijfers dansen in mijn hoofd, soms. Bijna drie miljoen mensen. Drie miljoen zielen die ergens anders het levenslicht zagen. Het is veel, als je er echt over nadenkt. Ik voel een soort zacht gewicht, diep in mijn borst, als ik dit lees. Het zijn mensen, zoals jij, zoals ik, maar met een ander begin. Een ander verhaal in hun rugzak.

Soms vraag ik me af hoe het voelt, dat vertrek. Dat achterlaten van alles wat bekend was. Dat zijn niet zomaar nummers op een scherm. Dat zijn verhalen die hier zijn begonnen, opnieuw. Mijn oma, zij kwam uit Indonesië, na de oorlog. Het was anders toen, maar toch. Dat gevoel, het zit in de familie. Een beetje anders zijn.

Er zijn zoveel redenen waarom iemand hier belandt, zie ik. Het is niet één type reis, weet je.

• Vluchtelingen: Mensen die een oorlog ontvluchten. Zoals uit Oekraïne nu, of Syrië eerder. Hun huizen zijn weg, de veiligheid zoeken. Dat is zo ingrijpend, kan ik me nauwelijks voorstellen.
• Arbeidsmigranten: Voor werk komen. De Polen, die veel in de landbouw helpen, of IT-specialisten uit India. Zij missen hun familie, maar zoeken kansen hier. Dat is ook een soort moed.
• Gezinshereniging of -vorming: Je partner volgt, of je trouwt met iemand van hier. Liefde beweegt ook grenzen, dat is mooi.
• Studie: Jonge mensen die hier komen leren. Erasmus-studenten, of van verder weg. Hun toekomst hier bouwen.
• Koloniale banden: Surinamers, Antillianen. Een geschiedenis die ons verbindt, of juist scheidt. Die banden zijn complex, heel diep.

En dan denk ik aan al die talen die hier nu gesproken worden. Op de markt, in de trein. Het geluid van de wereld, gewoon hier, om de hoek. Soms is het luid, dan weer zo stil. Elke stem draagt een geschiedenis. Dit land, het verandert, altijd al. En die drie miljoen mensen, die zijn daar een deel van. Een essentieel deel. Ik voel een soort rust als ik daar zo over nadenk. Het is wat het is.