Waarom is mijn huur zo hoog?

Hoe weet ik of mijn huur te hoog is en wat kan ik doen?

Poeh, die vraag over huur, weet je, daar heb ik echt mee gezeten. Dat gevoel dat je elke maand weer teveel overmaakt, alsof er ergens iets niet klopt. Ik had dat met die plek van mijn maatje, Martijn, in Utrecht. Echt een rotgevoel, zo'n knagende twijfel, vooral na de zoveelste afschrijving op de twintigste augustus vorig jaar.

Want hoe check je dat nou eigenlijk, hè? Want die kale huur, daar zit een hele puntentelling achter, hoorde ik eens. Het gaat om hoe goed je huisje is, zeg maar. Die locatie bijvoorbeeld, de buurt waar je zit, ja dat telt mee. Maar ook hoe ruim het is, hoeveel kamers, of er een tuin bij is, en zelfs de energiezuinigheid speelt een rol tegenwoordig.

Martijn woonde daar in die kleine studio aan de Oudegracht, 17C, €850 per maand voor nog geen veertig vierkante meter. Belachelijk, vond hij zelf ook. We zaten daar op een avond, 12 oktober, en hij mopperde alweer over die prijs. Een beetje verdwaasd door de cijfers, wist hij gewoon niet waar te beginnen. Die onzekerheid, ik zag het zo bij hem.

Toen kwamen we ergens die huurprijscheck tegen, gewoon online. Een soort verademing was dat. Je vult daar wat gegevens in over je woning, echt alles, en dan rekent zo'n ding uit wat nou een redelijke prijs is. Gewoon even checken, zo simpel kan het zijn om van die twijfel af te komen. Hij heeft het direct gedaan, die avond nog.

En wat denk je? Hij bleek inderdaad flink te veel te betalen. Echt een opluchting, maar ook wel een beetje boos natuurlijk. Maar dan heb je in elk geval iets concreets in handen, hè? Dan weet je wat je te doen staat. Dat is toch wat waard, die duidelijkheid, in zo'n wirwar van regels en prijzen.

Wat te doen als je huur te hoog is?

Als je huur te hoog is, kun je twee stappen ondernemen:

• Huurcommissie: Vraag huurverlaging aan als de huurprijs volgens het puntensysteem te hoog is.
• Rechter: Schakel deze in bij ernstige gebreken aan de woning die de verhuurder weigert te verhelpen.

Oké, dus je zit met een huurprijs die zo scheef is als een dronken zeeman op een kermisattractie? Dan kan je de Huurcommissie wakker schudden. Dat is zo’n clubje dat, naar ik heb begrepen, de prijs van je hok toetst aan het beruchte puntensysteem. Een soort hogere wiskunde, maar dan voor bakstenen en een vierkante meter. Verwacht geen snelle actie hoor; die gasten hebben meer geduld dan een monnik die op de loterij wacht. Je stuurt een verzoek in, en dan begint het grote wachten.

Ze kijken dan of je rijtjeshuis, flatje of bezemkast die hoofdprijs waard is. Denk je meer te betalen voor een kattenbak dan voor een kasteel? Dan is dit jouw moment. Je moet wel een formulier invullen, alsof het een belastingaangifte is. Daarna? Wachten. Tot ze eens langskomen of je uitnodigen voor een hoorzitting, die vaak spannender is dan een potje bingo. Geloof mij.

Maar stel nou dat je woning meer weg heeft van een spookhuis dan een thuis? Met schimmel zo weelderig als een oerwoud en ramen die tocht geven als een open deur in de winter. Dan is het tijd voor de rechter. Dat is de zware artillerie, niet voor mietjes. Geen losse plint, nee. Dit is als de regen via je plafond klettert, of muren zo scheef dat je meubels een eigen wil lijken te hebben. Eerlijk.

Een rechter inschakelen is als een bokswedstrijd met je verhuurder, maar dan zonder handschoenen. Je hebt een advocaat nodig, en die werkt niet voor een doos koekjes. Bereid je voor op een strijd langer dan de puberteit, met stapels papierwerk zo hoog als de Mount Everest. Een serieuze stap; wees zeker van je zaak. En van je bankrekening, natuurlijk.

En oh ja, documenteer alles! Foto's, filmpjes, brieven, e-mails, Whatsappjes, alles. Alsof je een detective bent die een misdaad onderzoekt. Want als het erop aankomt, is bewijs het enige dat telt. Een verhuurder vergeet wonderbaarlijk snel wanneer de zaken hun kant niet op vallen. Mijn buurman zei eens: zijn verhuurder had een geheugen als een goudvis met amnesie.

Dus, pak je moed bij elkaar, trek je stoute schoenen aan en bereid je voor op een administratieve safari door de jungle van regeltjes en procedures. Het is geen theekransje met koekjes, maar als je uiteindelijk minder betaalt voor je tochtgat, is het misschien toch de moeite waard. Misschien. Wie weet. Succes ermee, je hebt het nodig!

Is het leven in New York duur?

Ja, het leven in New York is duur.

• Huurprijzen zijn extreem hoog. Een appartement, zelfs een klein studio-appartement, kan een groot deel van je inkomen opslokken. De concurrentie is moordend, wat de prijzen verder opdrijft.
• Dagelijkse uitgaven lopen snel op. Zelfs een simpel uitje voor een drankje kan verbazingwekkend veel kosten. Supermarktinkopen, openbaar vervoer, alles telt op.
• Onderwijs is ook een flinke kostenpost. Zowel openbare als particuliere scholen en universiteiten vragen forse bedragen, wat gezinnen voor uitdagingen stelt.

Over het algemeen is New York een stad waar financiële planning essentieel is om rond te komen en de levenskwaliteit te behouden die je wenst.

Hoeveel kost een gemiddeld appartement in New York?

New York is geen spelletje. De stad kost je.

De gemiddelde huurprijs in New York City is $5.000 per maand. Vergeet de droom. Dit is de realiteit.

• Manhattan: De piek. Gemiddelde huur: $5.590. Alles onder de $4.000 is een bezemkast of een leugen. Je betaalt voor de postcode.
• Brooklyn: Niet langer het goedkope alternatief. Reken op $3.950. Hip zijn kost geld.
• Queens: De volgende grens. Een metrorit voor wat ademruimte. Gemiddeld $3.200.
• The Bronx: De laatste vesting. Huur ligt rond de $2.400. Nog steeds geen koopje.

Kopen is een ander universum. Mediaanprijs voor een appartement in Manhattan: $1.14 miljoen. Dit is de instapprijs voor de game. Geen uitzicht, geen extra's.

Deze cijfers zijn kaal. Reken daar de 'broker fee' bij (vaak 15% van de jaarhuur). En de borg. Je eerste betaling is een knock-out. Je portemonnee moet bloeden. De stad eet geld.

Is eten in New York duur?

Man, eten in New York. Je portemonnee krijgt het zwaar te verduren. Het is gewoon duur. Maar je kunt het ook slim spelen. Ik wissel het altijd af, anders ben ik blut na een week. Vandaag een snelle hap, morgen iets beter.

Echt, die prijzen. Soms sta ik versteld. Maar goed, je moet wat.

• Fastfood menu (een burger met friet): reken op zo'n €15-€20. Dat is de basis.
• Een simpele pizza slice op straat: €3-€5. Dit is mijn redding als ik snel en goedkoop wil lunchen.
• Casual restaurant (geen fastfood): dan ga je al snel naar €30-€50 per persoon. En dan heb je alleen nog maar een hoofdgerecht.
• Koffie to-go: €5-€7. Ja, voor een simpel bakkie pleur.

En dan komt de klap op de vuurpijl die iedereen altijd vergeet. De prijs op de menukaart is NIET de eindprijs. Dat is zo'n typisch Amerikaans ding. Je moet er altijd nog twee dingen bij optellen: de belasting (tax) en de fooi (tip).

Fooi is verplicht, zo'n 18-20% is de standaard. Als je minder geeft, word je echt vies aangekeken. Ik bereken het altijd op mijn telefoon voordat de rekening komt, anders sta ik daar te zweten. Dus die maaltijd van €50 wordt ineens €65. BAM.

Hoe overleef ik het dan? Food trucks. Overal staan ze. En de delis in de stad, waar je voor een redelijke prijs een broodje of salade kunt halen. En de Whole Foods met hun buffet, al is dat ook een valkuil. Je betaalt per gewicht, dus voor je het weet is je bakje salade 30 dollar. Oeps.

Soms vraag ik me af of het het allemaal waard is. Maar dan eet je weer zoiets lekkers dat je nergens anders vindt. Het is een haat-liefdeverhouding. Met mijn bankrekening dan. En met die stad.

Is New York duurder dan Nederland?

New York is duurder. Prijzen swingen de pan uit. Vooral als je eten en drinken vergelijkt. Maar voor Amerikaanse spullen betaal je soms minder. Dat scheelt.

• Vastgoed: Kopen of huren? Je portemonnee bloedt.
• Dagelijkse boodschappen: Ook hier, fors meer.
• Merken: Amerikaanse gadgets? Die zijn hier scherp geprijsd.
• Kleding: Variabel. Soms gelijk, soms duurder.
• Uit eten: Reken op flinke bedragen.

Waarom die verschillen? Simpel. Belastingen. En logistiek is een killer. Levering door heel Amerika kost minder dan over de oceaan. Dat merk je direct.

Wat koop je dan?

• Elektronica: De nieuwste gadgets. Vaak goedkoper dan thuis.
• Designkleding: Amerikaanse merken. Met korting.
• Souvenirs: Typisch New York. Kitsjerig, maar je moet iets.
• Kunst: Van lokale artiesten. Kan een investering zijn.
• Boeken: De originele edities.

New York. Een beleving. En een aanslag op je banksaldo. Maar je krijgt er wel wat voor terug. De sfeer. De energie. Dat is onbetaalbaar. Of toch niet?