Kan je als Nederlander huren in Duitsland?

43 weergaven
Wonen in Duitsland als Nederlander? Geen probleem! EU-burgers, zoals Nederlanders, kunnen zonder visum in Duitsland huren. Na 3 maanden? Aantonen dat je je verblijf kunt betalen is verplicht. Vaak goedkoper: huur- en koopprijzen liggen in Duitsland doorgaans lager dan in Nederland.
Reactie 0 vind-ik-leuks

Nederlander woning huren in Duitsland? Mogelijkheden en tips?

Wonen in Duitsland als Nederlander, ja hoor, kan gewoon! Geen visum nodig, want EU. Wel effe laten zien dat je het kunt betalen na 3 maandjes.

Enne, ik weet nog dat ik zat te kijken naar huizen net over de grens bij Emmerich, rond 2018. Mán, wat een verschil in prijs!

Huur en koop, allebei goedkoper dan hier in Nederland, echt waar. Je krijgt meer ruimte voor je geld.

Wat betaal je aan huur in Duitsland?

Oké, hier gaan we dan... Huh, Duitsland... Huur...

  • Gemiddeld €590 tot €870 per maand. Dat is best een range! Hebben ze het dan over kale huur of inclusief?

  • Ik had ooit een vriend in Berlijn, die betaalde, uh... wacht even... was dat niet 650 voor een kamer in een gedeeld appartement? Of was het meer? Misschien vergis ik me. En dat was dit jaar... Nee, vorig jaar! De tijd vliegt.

  • Get The Flat? Nooit van gehoord. Klinkt wel handig als je de weg niet weet. Zeker handig als je direct al zeker wilt zijn van een appartement. Ik ga dat onthouden, misschien voor mijn broer.

Wat moet je regelen als je gaat verhuizen naar Duitsland?

2023, juli. De chaos van verhuizen naar Berlijn! Mijn hoofd stond op ontploffen. Een miljoen dingen te doen. Eerste op de lijst: inschrijven bij de gemeente. Die website... een digitale nachtmerrie in het Duits. Ik had google translate nodig, ik zweer het!

  • Adresbevestiging (dankzij de huurder!)
  • Paspoort (logisch toch?)
  • Bewijs van adres (dat was een hele zoektocht!)
  • Aanvraagformulier (online, wat een gedoe!)

Het duurde eeuwen. Ik zwoegde met die website, alles in het Duits. Stress! Zelfs een afspraak maken was een avontuur. Uiteindelijk lukte het, twee weken later dan gepland. Pfff. Een half uur in de rij gestaan. Maar toen, het was klaar. Een enorme opluchting. Dat gevoel van: 'oké, ik ben officieel een Berlijner!' Ik had eindelijk die bureaucratische berg overwonnen. Ik was echt blij. Het was de eerste stap, en ik had hem genomen!