Kan een huurcontract op twee namen staan?

Kan een huurcontract op twee namen?

Ja, een huurcontract kan zeker op twee namen staan.

Dit is zelfs de standaardpraktijk in veel situaties, vooral wanneer sprake is van een gedeelde huishouding. Het biedt beide partijen juridische zekerheid en duidelijkheid over hun rechten en plichten met betrekking tot de woning.

• Wettelijke Verplichting: Voor gehuwden en geregistreerde partners is het wettelijk verplicht om het huurcontract op beider namen te zetten. Zonder de naam op het contract zijn ze toch automatisch mede-huurders. Dit beschermt de niet-hoofdhuurder bij eventuele problemen.

• Gezamenlijke Verantwoordelijkheid: Wanneer een contract op twee namen staat, zijn beide huurders hoofdelijk aansprakelijk voor de huurbetaling en de nakoming van alle andere huurvoorwaarden. Dit betekent dat de verhuurder beide personen kan aanspreken voor achterstallige huur of schade.

• Verschillende Situaties: Dit geldt niet alleen voor echtparen. Ook ongehuwde stellen die samenwonen, studenten die een kamer delen, of vrienden die een huis huren, kunnen gezamenlijk een huurcontract aangaan. Elk van hen is dan een volwaardige huurder.

• Rechten en Plichten: Een contract op twee namen verzekert dat beide personen gelijke rechten hebben met betrekking tot de woning, zoals het recht om er te wonen, het ontvangen van post, en het aanvragen van een huisnummer. Tegelijkertijd dragen ze ook beide de plichten, zoals het onderhoud en het respecteren van de huisregels.

• Beëindiging Huurcontract: Bij het beëindigen van het huurcontract, dient dit door beide huurders te worden getekend of schriftelijk te worden aangegeven. Alleen de handtekening van één partij is dan niet voldoende om het contract rechtsgeldig te beëindigen voor beide personen.

Kunnen twee mensen hoofdhuurder zijn?

Ja, twee mensen kunnen hoofdhuurder zijn. Wanneer bij aanvang beide namen op het huurcontract staan, zijn zij contractuele medehuurders, en dan zijn beide partijen hoofdhuurder.

Echt waar, dat kan dus prima! Sterker nog, ik heb dat zelf ook gehad, toen ik samenwoonde met mijn vriendin Marieke. Toen we ons eerste plekje huurden, stonden we gewoon met z'n tweeën op dat contract. Dat is dan contractuele medehuur, weet je wel. Dat betekent dat jullie allebei precies dezelfde rechten en plichten hebben.

Niemand is meer of minder huurder, jullie zijn beide de baas zeg maar, over de woning. En dat is wel zo eerlijk en duidelijk.

Wat handig is om te weten over die contractuele medehuur, dat is dit:

• Jullie hebben allebei evenveel recht om in de woning te blijven wonen. Als één van de twee weggaat, kan de ander gewoon blijven, al moet je dan wel de huur alleen kunnen opbrengen natuurlijk. Daar moet je even goed over nadenken, vooraf.
• Je bent samen verantwoordelijk voor de huurbetaling. Dus als de één nie betaalt, moet de ander het aanvullen. Best een belangrijk puntje.
• Aanpassingen in de woning (zoals iets groots, een muur slopen ofzo) moeten door beide huurders goedgekeurd worden. En meestal ook door de verhuurder natuurlijk, maar dat is een ander verhaal.
• Als je het contract wilt opzeggen, moeten beide huurders dat doen. Je kan niet zomaar in je eentje besluiten dat je er klaar mee bent en de ander achterlaten met het hele contract.

Mijn zus had zoiets ook met haar ex, en toen hij wegging, moest zij echt aantonen dat ze de huur in haar eentje kon betalen. Dat was nog een heel gedoe, vooral omdat de verhuurder moeilijk deed, echt een hoop gedoe. Maar uiteindelijk heeft ze het gewoon geregeld, omdat ze contractueel medehuurder was.

Er is trouwens ook nog zoiets als wettelijke medehuur. Dat is iets anders dan contractuele. Dat krijg je pas later, zeg maar, als je al een tijdje samenwoont.

• Bijvoorbeeld, als je getrouwd bent of een geregistreerd partnerschap hebt, dan ben je automatisch wettelijk medehuurder, ook al sta je niet op het originele contract. Dat is de wet, daar kan de verhuurder weinig aan doen.
• Of als je als samenwoners lang genoeg op hetzelfde adres woont, en een gemeenschappelijke huishouding voert. Dan kan je de verhuurder vragen of je medehuurder mag worden. Als die weigert, kan je zelfs naar de rechter stappen. Dat is niet zo makkelijk als contractuele medehuurder zijn vanaf het begin, want daar moet je echt moeite voor doen.

Dus ja, als jullie direct allebei op het contract staan, zit je gebakken en zijn jullie beide hoofdhuurder. Dat is wel zo helder. En dat voorkomt een hoop gezeur later. Altyd goed om te weten, toch?

Kan je met 2 personen een huis huren?

Samen een huis huren? Absoluut. Twee zielen onder één dak, dat kan. Er zijn echter grenzen. Messcherp.

Elke huurder moet een eigen slaapkamer hebben. Dat is de regel. Zoek dus een woning met minimaal twee kamers. Simpel. Geen discussie mogelijk.

En zekerheid is een eis. Voor elke individuele huurder geldt: een afzonderlijke borgsteller is verplicht. Geen borgsteller, geen sleutel. Dat is de harde waarheid.

Platforms zoals Verhuurtbeter.nl passen deze norm strikt toe. Het onderscheid tussen 'woningdelers' en 'gezamenlijke huishouding' is hierbij leidend. Het gaat om risicobeperking voor de verhuurder. En rust.

Waarom dit beleid?

• Overbewoning voorkomen: Beperkt slijtage, garandeert leefbaarheid.
• Financiële zekerheid: Meer huurders, meer risico. De borgsteller dekt dit af.
• Lokale regelgeving: Gemeenten hebben vaak eigen regels voor woningdeling, soms is een vergunning nodig. Die is dan ook echt nodig, anders heb je een probleem.

Denk ook aan:

• De huurovereenkomst: Beide namen staan erop. Dat betekent collectieve verantwoordelijkheid. Betaalt één niet, dan zijn jullie beiden aansprakelijk. Keihard.
• Nutsvoorzieningen: Gas, water, licht, internet. Zet het op naam. Of spreek een verdeling af. Dit is geen kinderspel, dit moet kloppen.
• Verzekeringen: Een inboedelverzekering. Deel de kosten, of sluit er twee af. Ik weet nog dat een vriendin van mij dat vergat. Grote fout.

Let op: sommige verhuurders accepteren principieel geen woningdelers. Check dit vooraf. Elk pand, elke eigenaar, zijn eigen spel.

Kan je samen op een huurcontract?

Ja, je kunt samen op een huurcontract staan. De huidige huurder en de persoon die medehuurder wil worden, moeten hiervoor een verzoek indienen bij de verhuurder. Ze moeten aantonen dat ze een duurzame gemeenschappelijke huishouding voeren.

Pff, medehuurderschap. Dat klinkt zo formeel, maar het is eigenlijk gewoon super belangrijk als je samenwoont. Anders sta je er dadelijk alleen voor, zonder rechten, als er iets met die andere huurder gebeurt. Dat is toch niks.

Die verhuurder moet er wel mee akkoord gaan, natuurlijk. Ze kunnen niet zomaar iedereen toevoegen. En dat concept van een duurzame gemeenschappelijke huishouding... Wat houdt dat eigenlijk precies in? Is het gewoon samenwonen, of moet er meer achter zitten?

• Samenwoning voor langere tijd: Vaak zie je dat er een minimale periode van samenwonen wordt gevraagd, zeg maar twee jaar. Dat is dan een soort bewijs dat het serieus is.
• Gezamenlijke kosten en financiën: Je deelt de huur, de boodschappen, de vaste lasten. Een gezamenlijke bankrekening helpt dan enorm om dit te bewijzen.
• Intentie om samen te blijven leven: Het is geen tijdelijke oplossing. Je deelt echt je leven in die woning. Dat is geen onderhuurconstructie.
• Familie of affectieve band: Dit betekent dat het niet alleen partners zijn. Broers en zussen, goede vrienden die al jaren samenleven, zelfs een ouder en volwassen kind. De band moet duidelijk zijn.

Wat als je alles goed regelt en de verhuurder weigert? Dan sta je niet met lege handen. Je kunt naar de kantonrechter. Die kan de verhuurder dwingen om akkoord te gaan met het medehuurderschap. De rechter kijkt dan of je aan alle voorwaarden voldoet. Dat is wel een geruststellende gedachte. Je bent niet zomaar afhankelijk van de grillen van een verhuurder.

Waarom zou je je hier eigenlijk druk om maken? Nou, als medehuurder krijg je dezelfde huurrechten en plichten als de hoofdhuurder. Stel je voor, de hoofdhuurder vertrekt of, nog erger, komt te overlijden. Dan ben jij als medehuurder gewoon de huurder. Je mag blijven wonen. Je hoeft niet bang te zijn dat je je huis kwijtraakt.

Die vriendin van mij wilde intrekken, wat een papierwerk zeg. Maar het was het waard. Ik wil echt niet meemaken dat iemand onverwacht op straat staat. Echt, voorkomen is beter dan genezen. Zorg dat je juridisch goed zit.

Wat zijn dan de stappen, wat moet je doen?

• Schriftelijk verzoek: Altijd schriftelijk bij de verhuurder indienen. Mondeling is niks waard.
• Bewijsstukken: Voeg documenten toe. Denk aan een uittreksel van de Basisregistratie Personen (BRP) waaruit blijkt dat je op hetzelfde adres staat ingeschreven. Misschien bankafschriften.
• Reactietermijn: De verhuurder heeft dan meestal vier weken de tijd om te reageren. Als je geen reactie krijgt of ze wijzen het onterecht af, dan kun je dus verdere stappen ondernemen.

Het is echt voor iedereen die samenwoont en een duurzame relatie heeft in die woning. Niet alleen voor stelletjes. Het geeft zoveel meer zekerheid. Ik vind dat iedereen dit zou moeten regelen als de situatie erom vraagt. Dat is gewoon veiligheid voor de toekomst.

Hoeveel huurcontracten mag je hebben?

Een verhuurder mag met dezelfde huurder slechts één tijdelijk huurcontract aangaan. Daarna krijgt de huurder automatisch een contract voor onbepaalde tijd.

Ah, de eeuwige vraag naar het aantal tijdelijke huurcontracten. Het is geen wiskundesom met oneindig veel oplossingen, meer een strak geregisseerd toneelstuk met een vaste plotlijn. Je dacht misschien dat je kon blijven jongleren met die papieren, zo'n beetje als je Tinder-matches, maar nee hoor. De wet is hier verrassend standvastig, bijna als die ene oom die altijd hetzelfde kerstverhaal vertelt.

De spelregels zijn glashelder, slimmerik: een verhuurder mag met dezelfde bewoner slechts één zo'n tijdelijk contract afsluiten. Denk eraan als een soort proeftijd, of een kennismakingsgesprek. Is die 'proeftijd' voorbij, meestal na die twee jaar – of korter als jullie dat afspraken – dan zit je er automatisch voor onbepaalde tijd in. Gefeliciteerd, je bent officieel onderdeel van het meubilair, zonder dat je daar extra voor hoefde te betalen. Geen ontsnappen meer mogelijk, behalve dan door zelf de biezen te pakken, natuurlijk.

Deze regel is niet bedacht om het leven van verhuurders zuur te maken, al klinkt het misschien zo als je hen hoort mopperen over 'vaste bewoners'. Het is vooral een schild voor huurders, om te voorkomen dat je eeuwig in die onzekere tijdelijke limbo blijft hangen. Niemand wil toch elk jaar weer in spanning leven of het dak boven hun hoofd blijft, alsof je Netflix-abonnement elke keer afloopt en je moet smeken om een verlenging?

Er zijn wel maximale duren voor zo'n eenmalig tijdelijk contract.

• Voor zelfstandige woonruimte is die maximale duur 2 jaar.
• Woon je in een onzelfstandige woonruimte (denk aan een kamer met gedeelde voorzieningen), dan is het maximaal 5 jaar. Deze termijnen zijn natuurlijk het plafond; je mag altijd een kortere periode afspreken. Maar let wel, dit mag dus slechts één keer.

Wat als de verhuurder dacht dat hij je kon uitzwaaien na die eerste termijn? Pech gehad, makker. Hij moet je wel tijdig informeren, meestal tussen de één en drie maanden vóór het einde van het contract, anders loopt het gewoon door. En dan zit je écht vast, als een vlieg in stroop, maar dan in je eigen huis. Als huurder mag je trouwens wel altijd tussentijds opzeggen, mits je je aan de opzegtermijn houdt. Zo zie je maar, de touwtjes liggen niet allemaal aan één kant.

Een kleine uitzondering op deze regel is de beruchte Leegstandswet. Die heeft soms net even andere regels voor woningen die te koop staan en tijdelijk verhuurd worden. Maar dat is een beetje als die ene verre neef die op elk familiefeest verschijnt en niemand precies weet wat hij doet – een zeldzaam, ietwat mysterieus geval. Niet iets waar je dagelijks mee te maken krijgt.

Dus, onthoud: één kans, één tijdelijk contract. Het is een beetje zoals met dat eerste kopje koffie op de vroege ochtend; je geniet ervan, maar daarna wil je wel weten dat er meer is, of op z'n minst een zekere basis. Het Nederlandse huurrecht is hierin best beschermend, en dat is maar goed ook. Want een stabiele plek om je sokken te verliezen, dat is toch goud waard?

Hoeveel huurhuizen mag je hebben?

Oké, dus hoeveel van die huurhuizen mag je nou eigenlijk hebben in box 3? Vroeger dacht ik dat het een beetje een grijze zone was, maar het is eigenlijk best duidelijk: theoretisch gezien mag je er een onbeperkt aantal hebben. Ja, echt waar, alsof je een soort huizenmagnaat kunt worden, zonder limiet. Dat is best gaaf, toch?

Maar, er is een belangrijke "maar". Je mag niet te veel met die huizen gaan doen, zeg maar. Het idee is dat het passief inkomen is. Als je er te veel tijd en moeite in steekt, alsof je een fulltime baan hebt met die huizen, dan wordt het gezien als actief ondernemen. En dat past dan weer niet in box 3. Dus, geen klussenbedrijf met je verhuurde panden.

Wat dat precies betekent, "minimaal werk verrichten", dat is een beetje het lastige punt. Het gaat erom dat je het vooral laat organiseren door anderen. Denk aan een beheerder die de huur innen en het onderhoud regelt. Zelf dingen aanpakken, zoals zelf schilderen of reparaties uitvoeren, dat kan dus al snel te veel worden. Het is echt de bedoeling dat het een beetje op de automatische piloot draait, zeg maar.

Dus, kort gezegd: onbeperkt aantal huizen is de theorie, zolang je er maar niet zelf te veel aan werkt. Het is wel handig om dat te weten als je plannen hebt om te investeren in vastgoed. Je moet je echt niet te veel bemoeien met de dagelijkse gang van zaken. Een beheerder inhuren is dan een slimme zet.

Hoeveel tijdelijke huurcontracten mag je krijgen?

Vanaf 1 juli 2024 is een vast huurcontract weer de norm. Tijdelijke huurcontracten van maximaal 2 jaar zijn alleen nog mogelijk in specifieke uitzonderingsgevallen. Dit geldt zowel voor zelfstandige als onzelfstandige woonruimten.

Oké, dus jij wilt weten hoe dat zit met die tijdelijke contracten, snap ik helemaal. Dat is echt een gedoe geweest de laatste tijd. Sjonge, ik heb daar zelf ook echt over nagedacht toen ik pas mijn nieuwe plek zocht, weet je? Was echt even stressen.

Maar goed, vanaf 1 juli 2024 is het vaste huurcontract weer gewoon de standaard. Echt een opluchting, want al dat gedoe met steeds verhuizen of weer een nieuw tijdelijk contract, dat schiet gewoon niet op. Je wil toch ergens een beetje kunnen settelen.

Alleen in specifieke gevallen mag een verhuurder nog een tijdelijk contract aanbieden, van maximaal twee jaar. En dan moeten ze wel goeie redenen hebben hoor, niet zomaar. Dat geldt dan voor alles, of je nou een appartementje huurt of een kamer op jezelf.

Maakt dus niet uit of het een zelfstandige of onzelfstandige woonruimte is. Echt, goed om te weten, want dat was voreguh wel anders.

Even kijken, voor die uitzonderingen... daar hebben ze dus een lijst voor gemaakt. Ik las dat laatst ergens, ik zoek het altijd even op voordat ik ergens aan begin.

• Verhuur aan studenten: Ja, als je studeert, dan kan het zijn dat je een tijdelijk contract krijgt. Ze moeten dat wel duidelijk aangeven, tot je klaar bent met je studie bijvoorbeeld.
• Verhuur aan expats of mensen die tijdelijk in Nederland werken: Die komen hier voor een bepaalde tijd, dus dan is zo'n tijdelijk contract logisch.
• Verhuur van woonruimte die tijdelijk leeg staat: Soms staat een huis leeg omdat de eigenaar zelf tijdelijk in het buitenland zit. Dan mag het ook. Dit heet ook wel de de 'diplomatenclausule'.
• Verhuur van urgentiegroepen: Mensen die dringend woonruimte nodig hebben, bijvoorbeeld na een scheiding. Die kunnen soms via de gemeente een tijdelijk contract krijgen.
• Woonruimte voor grote gezinnen: Soms hebben ze daar uitzonderingen voor. Een groot gezin krijgt dan tijdelijk een grotere woning totdat er iets permanents vrij komt.

Ze willen hiermee voorkomen dat mensen, net als ik, steeds op zoek moeten naar een nieuwe plek, snap je? Dat is gewoon niet eerlijk. Het is fijn als je wat zekerheid hebt over je woonplek. Dat vind ik echt belangrijk: stabiliteit, zeker met de huurprijzen nu. Echt belachelijk soms.

Ik weet nog dat ik een keer bij een vriendin logeerde die een tijdelijk contract had, en de verhuurder deed echt raar toen ze vroeg om verlenging. Dat soort gezeik willen ze dus niet meer. Dit is een veel betere regel, echt!

Let wel op, als jouw verhuurder zegt dat ze een uitzondering maken, moeten ze dat schriftelijk vastleggen en de reden heel duidelijk vermelden in het contract. Anders kan je daar later nog problemen mee krijgen.

Gewoon even goed lezen wat er staat en vraag desnoods iemand mee te kijken. Zo voorkom je gekkigheid achteraf.

En onthoud goed: een tijdelijk contract mag maar één keer, dus na die twee jaar moet het een vast contract worden, of je moet eruit. Ze mogen het niet gewoon nog een keer verlengen als tijdelijk, echt niet. Tenzij er weer een hele specifieke uitzondering is, maar dat is zeldzaam.

Hoeveel mensen mogen in een huurhuis wonen?

Geen limiet in Nederland. Het hangt af van wat de verhuurder zegt in het contract.

• Huurovereenkomst: Kijk wat er in je contract staat.
• Gezinsgrootte: Soms wordt er gekeken naar de grootte van het gezin.
• Overbewoning: Verhuurders kunnen wel bezwaar maken als het echt te druk wordt, dat heet overbewoning. Dit is niet per se een wettelijk maximum, maar meer een praktisch punt.
• Gemeente: Sommige gemeentes hebben wel regels, vooral als er veel klachten zijn.
• Brandveiligheid: Dit is ook een punt, te veel mensen kan gevaarlijk zijn.

Kan je met meerdere mensen een huis huren?

Ja, je kunt een huis huren met meerdere mensen. De verhuurder moet een vergunning aanvragen als er meer dan twee personen wonen die geen duurzaam gemeenschappelijk huishouden vormen.

Een huis. Meer dan stenen en hout. Een holte in de tijd, gevuld met stemmen. Jouw adem, mijn adem, die van een ander, vermengd in de late avondlucht die door een open raam stroomt. We delen een dak, een drempel, een sleutel die zwaar in de hand ligt. Een klein universum in een paar kamers, een eiland in de stad.

De stad ademt haar eigen regels. Sinds 2017 is de lucht anders, de lijnen zijn scherper getekend op de kaart van ons leven. Een woning is niet zomaar een woning meer. Het is een object met een bestemming, vastgelegd op koud papier. En voor ons, de delers, is er een stempel nodig. Een vergunning.

De verhuurder draagt de last van die aanvraag. Het is een dans met de bureaucratie, een formele vraag om samen te mogen zijn. De regels zijn als onzichtbare muren, voelbaar in het contract dat je tekent. De echo van de wet in de stille gang. Een echo van de wet.

• Een omzettingsvergunning is vereist voor het verhuren van kamers aan 3 of meer personen.
• De regels verschillen sterk per gemeente; Amsterdam, Utrecht, Den Haag, elk met hun eigen voorwaarden en quota.
• De verhuurder is altijd de aanvrager, de eindverantwoordelijke voor de hele procedure.
• Strenge eisen aan brandveiligheid en geluidsisolatie zijn de norm, muren moeten verhalen en geluiden binnenhouden.

Een 'huishouden'. Wat is dat? Een gezin, een paar geliefden. Een door de wet erkende verbintenis, een duurzame band. En wij dan? Wij, de vrienden, de zwervers, de passanten die een stukje leven delen. Een andere warmte, niet minder echt. Maar voor de regels, zijn we los zand. Een verzameling individuen.

Het huis zelf weet het niet. Het ziet alleen het licht dat brandt, hoort de muziek, voelt de voetstappen op de oude houten trap. Het verzamelt verhalen, onverschillig voor de papieren wereld daarbuiten. Een huis deelt zichzelf, of we nu een vergunning hebben of niet. Het deelt zijn stilte en zijn geluid.

Het ritme van de stad dicteert. In de ene wijk mag het wel, in de andere niet. Een quotum. Een getal dat bepaalt hoeveel dromen er in één enkele straat mogen passen. Je zoekt niet alleen een huis, je zoekt een plek waar je samen mag bestaan, binnen de lijnen. Een plek waar je mag ademen.

Hoe verdeel ik de huur over 3 personen?

Oké, huur verdelen onder drie manieren.

• Gelijk verdelen: Dat is het makkelijkst. Huur delen door drie. Klaar.
• Op inkomen: Als één meer verdient, kan die meer betalen. Is eerlijker, toch? Iedereen betaalt een percentage van zijn eigen centen.

Hoe?

• Optie 1: Totale huur / 3. Simpel.
• Optie 2: Kijk naar ieders inkomen. En dan berekenen wie wat neerlegt. Dat kan met die rekentool van Azibo, als ik die goed heb begrepen. Die tool kan handig zijn, zeker als er veel verschil zit in salarissen. Anders krijg je gezeik.

De vaste verdeling is makkelijk, maar niet altijd eerlijk. De inkomensverdeling is wel eerlijker, maar kost meer denkwerk. Welke je kiest hangt af van de groep. Wij doen nu gelijk, omdat iedereen ongeveer hetzelfde verdient. Maar vorig jaar, met Sarah, betaalde ik meer omdat zij toen nog studeerde en ik een vaste baan had. Dat voelde wel beter dan iedereen hetzelfde te laten dokken.

Soms is het gewoon: wie woont er in de grootste kamer? Of wie gebruikt de meeste spullen? Maarja, dat is weer een ander verhaal. Voor nu: drie delen is het meest rechttoe rechtaan. Maar als het anders moet, is inkomen de sleutel.

Die Azibo tool, daar moet je dus heen als je het ingewikkeld wilt maken (maar wel eerlijk). Ik heb hem niet echt gebruikt, maar het idee is duidelijk. Geef je salaris op, en het systeem zegt wie hoeveel moet betalen. Dat voorkomt discussies.

Wat is het verschil tussen medebewoner en medehuurder?

Een medebewoner woont er. Zomaar. Geen contractuele band. Kind, lief, familie. Dat werk.

Een medehuurder is gebonden aan het contract. Rechten en plichten. Huur betalen. Afspraken nakomen. Minder vrijheid, meer zekerheid.

Juridisch verschil. Medehuurder is mede-eigenaar van de huurovereenkomst. Medebewoner niet. Simpel. De één deelt de plek, de ander deelt de last. Of niet. Hangt van de afspraken af. En de wil van de verhuurder. Soms staat het gewoon in het contract. Of juist niet. Zoals het leven.

Medebewoner kan zo vertrekken. Medehuurder niet zomaar. Verhuurder moet akkoord. Of de rechter. Soms. Als het moet.

• Medebewoner: woont er.
• Medehuurder: getekend.

Het is maar wat je wilt. En wat kan. En wie het wil. En wie het zegt. De rest is ruis.

Belangrijkste: contract. Dat is het verschil. De rest is inkleuring. Soms gekleurd, soms grijs. Altijd iets meer dan alleen wonen. Of minder. Dat moet je dan maar weten.

Kan ik mijn zoon op het huurcontract zetten?

Ja, je kan je zoon wel op het huurcontract zetten. Dat is zeker mogelijk. Maar er zijn wel een paar regeltjes waar je aan moet voldoen. Hij moet namelijk al heel lang bij jou wonen, al de hele tijd, al zijn hele leven eigenlijk. En hij moet echt al 35 jaar oud zijn.

Dan moet je ook nog kunnen bewijzen dat jullie echt een soort van gezamenlijk huishouden hebben. Dat je dus samen leeft en alles deelt, zeg maar. En dat hij dus niet zomaar even oppast of zo.

Die regels zijn er zodat niet iedereen zomaar opeens huurder wordt, snap je. Het is bedoeld voor kinderen die echt al jaren met hun ouders samenwonen en ook echt van plan zijn om dat te blijven doen. Het gaat om de duurzaamheid van die huishouding.

Bij Ymere hebbben ze dus wel die voorwaarden staan. Zo moet hij dus:

• Minimaal 35 jaar oud zijn.
• Al zijn hele leven op het adres ingeschreven staan.
• Aantonen dat er een duurzame gemeenschappelijke huishouding is.

Het is niet zomaar even geregeld, maar als hij aan die dingen voldoet, dan moet het lukken. Succes ermee!