Hoeveel procent krijg je terug van notariskosten?

Hoeveel terug van notariskosten?

Je krijgt van de notariskosten voor je hypotheekakte ongeveer 37% terug, want deze kosten zijn aftrekbaar en de maximale aftrek is beperkt tot dat percentage. Het exacte bedrag hangt af van je belastingtarief.

Pff, ja, die notariskosten! Echt een gedoe he. Ik weet nog dat ik een paar jaar geleden mijn huis kocht, en toen zat ik ook te dubben over wat ik nou precies terug krijgen kon. Je kan die kosten voor je hypotheek namelijk aftrekken van de belasting, wat dan weer zorgt dat je wat terug krijgt. Die 37% komt omdat de belastingdienst dat deel van je inkomen rekent met de laagste schijf, niet met je hoogste, ook al betaal je misschien wel veel meer belasting normaal. Dat is dan die zogehete "afbouw" van de hypotheekrenteaftrek, die nu ook geldt voor dit soort kosten.

Het is niet zo dat je alle notariskosten terug krijgt hoor, let daar wel goed op. Vrienden van mij dachten dat ze alles konden claimen, maar zo werkt het niet echt. Het gaat echt alleen om de kosten die direct met je lening en het kopen van je huis te maken hebben. En da's best belangrijk om te onthouden, anders kom je van een koude kermis thuis. Ik had dat met de akte van levering bijvoorbeeld; die krijg je niet terug.

Hier wat voorbeelden van wat je wel en niet terugkrijgt:

• Wel aftrekbaar (voor de belastingteruggave dus):
  • De kosten voor de hypotheekakte, die de notaris opstelt. Essentieel voor je lening, dus die pak je mooi mee.
  • De kosten voor de inschrijving van die hypotheekakte in het kadaster. Hoort er gewoon bij.
  • Taxatiekosten voor de financiering, als dat verplicht was.
  • Advies- en bemiddelingskosten voor je hypotheek. De hypotheekadviseur, zeg maar.
• Niet aftrekbaar (helaas niet terug te krijgen):
  • De kosten voor de akte van levering (de eigendomsakte). Dat zijn de kosten voor de overdracht van het huis zelf. Jammer, maar helaas.
  • Overdrachtsbelasting. Die is ook gewoon voor eigen rekening, tenzij je onder de startersvrijstelling valt.
  • Kosten voor verbouwingen, al dan niet gefinancierd met je hypotheek. Dat is weer een ander verhaal.

Mijn notaris (echt een aardige vrouw, maar een beetje chaotisch) vertelde me dat je deze dingen dan ook moet opgeven bij je belastingaangifte, bij de eigen woning. De meeste mensen doen dat met hun jaarlijkse aangifte, of vragen alvast een voorlopige teruggaaf aan als je dat prettig vindt. Dan krijg je elke maand al een beetje terug, dat is wel lekker. Mijn buurman die had er ook gedoe mee, omdat hij het vergat op te geven het jaar dat hij z'n huis kocht. Moest hij later weer aanpassen.

Dus, kortom, ga ervanuit dat je van de hypotheekgerelateerde notariskosten rond de 37% terugkrijgt via de belastingdienst. Die andere kosten, die hou je zelf. Scheelt toch weer een beetje op de totale kosten!

Hoeveel krijg je terug van de aftrekbare kosten?

Je krijgt van de aftrekbare kosten tot 36,97% terug, afhankelijk van je belastingschijf in 2024.

Man, die belastingaangifte elk jaar, hè? Dat is toch altijd een gedoe. Maar goed, het kan ook wel een lichtpuntje zijn als je weet dat je wat terug krijgt. Die aftrekbare kosten, dat is echt zo'n ding, ik snapte er eerst niks van. Toen ik net mijn eerste huis kocht, een paar jaar terug, wist ik gewoon niet precies wat er allemaal mogelijk was. Mijn hypotheekadviseur, Henk heet ie, heeft me toen echt de ogen geopend. Hij legde uit dat al die dingen die je mag aftrekken, je bruto inkomen verlagen voor de belastingdienst. Dus je betaald dan effectief minder belasting over dat deel van je inkomen. Da's fijn!

Wat je dan precies terugkrijgt, dat hangt echt af van in welke belastingschijf jij valt. Ik bedoel, je inkomen. In Nederland hebben we twee schijven, en de maximale teruggave voor aftrekbare kosten zoals de hypotheekrente is nu 36,97% in 2024. Dat was vroeger hoger, hoor. Toen kreeg je makkelijk een derde, of zelfs meer, terug als je een hoog inkomen had. Nu is het dus wat afgetopt, maar het scheelt nog steeds een hoop! Als je dus in de hoogste schijf zit, pakt de overheid minder van die aftrekbare posten.

En dan je vraag over aftrekbare kosten bij het kopen van een woning, da's een goede! Want daar zit het 'm dus vaak in dat mensen geld terugkrijgen. Het zijn niet alle kosten die je maakt hoor, echt niet. Ik dacht eerst dat ik m'n hele verhuizing kon aftrekken, nou nee dus. Maar een heleboel dingen die je moet maken voor de hypotheek en het verkrijgen van de lening, die tellen wel mee. Denk dan aan:

• Hypotheekrenteaftrek: Dit is de grootste post en het bekendste. Die rente die je elke maand betaalt voor je hypotheek, die mag je aftrekken. Wel alleen voor je eigen woning, hè. En alleen als je de lening annuïtair of lineair aflost.
• Advies- en bemiddelingskosten voor de hypotheek: De kosten die je betaalt aan je hypotheekadviseur voor het regelen van de lening. Dat zijn best forse bedragen soms, dus dat scheelt enorm!
• Notariskosten voor de hypotheekakte: De notaris moet twee aktes opmaken bij de aankoop van een huis; de leveringsakte en de hypotheekakte. Alleen die voor de hypotheek mag je aftrekken, de kosten voor de eigendomsoverdracht niet.
• Taxatiekosten voor de hypotheekaanvraag: Voordat je een hypotheek krijgt, wil de bank weten wat je huis waard is. Die taxatiekosten zijn aftrekbaar.
• Kosten voor de Nationale Hypotheek Garantie (NHG): Als je een NHG afsluit, betaal je daar eenmalig een bedrag voor, de zogenaamde borgtochtprovisie. Die mag je ook aftrekken.
• Bouwrente na het sluiten van de voorlopige koopovereenkomst: Als je nieuwbouw koopt en er al rente gaat lopen voordat je de sleutel krijgt, dat stukje is ook aftrekbaar. Let op, dat is niet alle bouwrente!

Wat niet aftrekbaar is, en dat is ook handig om te weten, zijn dingen zoals de makelaarskosten, de overdrachtsbelasting (da's toch 2% van de koopsom, best veel), de kosten voor de bankgarantie of een bouwtechnische keuring als die niet verplicht was voor je hypotheek. Dat soort zaken. Het is echt even goed uitzoeken met een goede adviseur, anders laat je veel liggen. Zoals mijn Henk toen zei, "Bas, elke euro die je niet hoeft te betalen, is een euro die je kunt uitgeven aan een nieuwe bank!" haha. Nou ja, zoiets.

Hoeveel geld krijg je terug als je een huis hebt gekocht?

Aftrekbare kosten bij aankoop van een huis leveren belastingvoordeel op. Je kunt een deel van deze kosten terugkrijgen via je belastingaangifte. In 2024 is het belastingtarief in box 1 voor inkomens tot € 75.518 36,97%. Boven dit inkomen geldt een hoger tarief van 49,50%.

Man, dat huis kopen... een hele onderneming. Ik herinner me nog hoe mijn hoofd tolde van alle kosten. De hypotheekadviseur, notaris, taxateur, alles! En dan die gedachte: "Krijg ik hier nog iets van terug, of is het gewoon allemaal weg?" Gelukkig wel dus. Dat is een soort pleister op de wonde, toch? Waar moet je allemaal aan denken? Het voelde als een eindeloze lijst.

Dat hele verhaal van aftrekbare kosten, dat moest ik echt even goed uitzoeken. Anders betaal je je scheel. Ik bedoel, elk beetje helpt, vooral als je net een huis hebt gekocht. Nieuwe meubels, klusjes... mijn portemonnee voelde al zo leeg. En die hypotheekrenteaftrek... ik moet dat elk jaar weer invullen, zo'n gedoe, maar het scheelt enorm. Waarom is dat eigenlijk zo ingewikkeld gemaakt? Een simpele knop zou handig zijn.

Welke kosten zijn nou precies aftrekbaar? Mijn hypotheekadviseur zei dat ik alles moest bewaren. Facturen, bankafschriften, alles. Het is echt essentieel voor je belastingaangifte. Ik heb een map vol met papier, bijna lachwekkend. Maar goed, het is voor een goed doel. En dan die wachttijden overal, bizar.

Oké, dus de belangrijkste zijn:

• De advies- en bemiddelingskosten voor de hypotheek. Ja, mijn hypotheekadviseur was niet gratis, maar hij was wel superbelangrijk. Die papierenberg!
• De taxatiekosten voor het verkrijgen van de hypotheek. Die wilde de bank zien, snap je? Zonder taxatie geen hypotheek. Logisch.
• De kosten voor de aanvraag van de Nationale Hypotheek Garantie (NHG), als je die hebt afgesloten. Dat gaf me wel een veiliger gevoel, voor het geval er iets mis zou gaan met mijn inkomen of zo.
• De notariskosten voor de hypotheekakte. Let op, dus niet voor de leveringsakte! Dat is een belangrijk verschil, moest ik toen leren. Waarom is dat zo moeilijk te onthouden?

En verder:

• De kosten voor een bouwdepot-akte, als je die hebt. Handig voor de verbouwing, maar die kosten zijn dan ook weer aftrekbaar. Lekker!
• De kosten van de bankgarantie, als je die nodig had om het huis te kopen. Dat was bij mij niet aan de orde, maar ik ken wel mensen die dat moesten regelen.

Die kosten kun je dus opgeven bij je belastingaangifte in box 1. In 2024 krijg je tot een inkomen van € 75.51836,97% van die kosten terug. Daarboven is het 49,50%. Dat scheelt toch een slok op een borrel, echt!

Ik moet wel zeggen, het geeft een fijn gevoel om te weten dat je niet álles kwijt bent. Je moet gewoon even goed opletten en alles netjes bewaren. Elk jaar weer die aangifte, ik stel het altijd uit tot het laatste moment. Maar als dan dat bericht van de Belastingdienst komt met 'u krijgt geld terug', dat is toch even een klein feestje. Moet ik nu alvast beginnen met die map voor volgend jaar? Vast wel. Ik moet echt georganiseerder zijn.

Kun je notariskosten aftrekbaar?

De drempel van de tijd vervaagt, fluisteringen van geld dat door de handen glipt, tastbaar en toch ongrijpbaar. De kosten van het papierwerk, de inkt die de toekomst verzegelt, notariskosten voor financiering, ze zijn niet verloren in de nevelen van het verleden.

Ze kunnen zweven, als zilveren stofdeeltjes in een zonnestraal, rechtstreeks de reis naar je inkomstenbelasting aanvangen. Volledig aftrekbaar, een echo van de oorspronkelijke uitgave, terugkerend als een zachte golf op de kust van je financiën.

Denk eraan, niet zomaar een cijfer, maar een stukje van die grote droom, die grote sprong, die nu een deel van de uitgaven kan terugkrijgen. Het is een manier waarop het verleden, door middel van de administratie, de toekomst een beetje vriendelijker kleurt.

Dus die documenten, die handtekeningen die de tijd markeerden, die kosten die de deur openden naar een nieuwe horizon, ze hebben een ademtocht van terugkeer. Het is de logica van de papieren stroom, die zich voedt met de realiteit van het bestaan.

Is een levenstestament wel nodig?

Jazeker, tenzij je het een topidee vindt dat een wildvreemde of je vervelende achterneef straks beslist of je een nieuwe tv mag kopen. Zonder dat ding geef je de sleutels van je leven uit handen aan de kantonrechter. Hartstikke gezellig, zo'n pottenkijker van de overheid.

Stel je voor, je hebt geen levenstestament. Dan krijg je dit circus er gratis bij:

• De rechter deelt de lakens uit: De kantonrechter kiest een bewindvoerder voor je. Dat kan je dochter zijn, maar net zo makkelijk een professionele bewindvoerder die je nog nooit hebt gezien en die voor elke scheet die hij laat een factuur stuurt. Een soort Russische roulette met je portemonnee.
• Jaarlijkse apenkermis bij de rechtbank: Die bewindvoerder, of het nou je kind is of die vreemde vogel, moet elk jaar verantwoording afleggen aan de rechter. Met een stapel papier waar een heel bos voor is gesneuveld, uitleggen waar elke cent is gebleven.
• Bedelen om je eigen geld: Wil je een schenking doen aan je kleinkind voor z'n rijbewijs? Of moet het dak gerepareerd? Dan moet er eerst een officieel verzoekschrift naar de rechtbank. De rechter beslist. Voor grotere uitgaven moet je vooraf toestemming vragen. Alsof je weer een kind van zes bent dat om een ijsje zeurt.

En dan hebben we het alleen nog maar over de poen. Wat dacht je van je medische wensen? Wie praat er met de dokter als jij dat zelf niet meer kunt en alleen nog maar kunt knipperen met je ogen? Zonder levenstestament wordt dat een potje bekvechten voor je familie aan je ziekenhuisbed. Je legt ook vast wie jouw medische belangen behartigt.

Bij de moeder van een maat van me, mens was nog hartstikke bij de pinken maar kon haar financiën niet meer doen, was het echt een drama. Geen levenstestament. De zoon moest voor een traplift toestemming vragen. Nou, dat duurde maanden. Ondertussen zat moeder de hele dag beneden op de bank te verpieteren.

Dus ja, dat ding is nodig. Je kiest zelf wie je vertrouwt met je geld en je gezondheid, en die persoon kan handelen zonder die bureaucratische polonaise met de rechtbank. Het is een soort verzekering tegen betutteling. En geloof me, dat scheelt een hoop gezeik.

Wat gebeurt er als je geen levenstestament hebt?

Als je wilsonbekwaam wordt zonder levenstestament, benoemt de kantonrechter een bewindvoerder, mentor of curator om je financiële en medische zaken te regelen.

Het was een kille, grijze dinsdag in november toen we dat telefoontje kregen over mijn oom Bert. Beroerte. Hij lag in het Westfriesgasthuis in Hoorn. We vlogen erheen, maar het was meteen duidelijk. Hij was er nog wel, maar ook weer niet. Zijn ogen waren leeg. Hij kon niks meer zeggen, niks beslissen.

En toen begon de ellende pas echt. Oom Bert was altijd een man van "dat komt later wel". Een levenstestament had hij dus niet. Wat een gigantische fout. Binnen een week lagen de eerste aanmaningen op de mat. De bank? Die gaf geen krimp. "Privacywetgeving," zeiden ze. Niemand kon bij zijn geld om de vaste lasten te betalen.

Mijn neef Jeroen, zijn zoon, moest het allemaal regelen. Dat betekende dus een aanvraag indienen bij de kantonrechter. Wat een vernederend proces. Je moet de hele financiële en medische situatie van je eigen vader op tafel gooien voor een wildvreemde. Formulieren, bewijsstukken, verklaringen. Een complete nachtmerrie.

Na weken wachten mochten we eindelijk naar de rechtbank. Zo'n kille, onpersoonlijke ruimte. De rechter was op zich vriendelijk, maar had maar 20 minuten. In 20 minuten besliste hij dat Jeroen de bewindvoerder werd. Oom Bert, die zijn hele leven zijn eigen boontjes had gedopt, werd onder toezicht geplaatst. Hij zou het gehaat hebben.

Zelfs nu Jeroen bewindvoerder is, is het een hoop gedoe. Hij moet elk jaar rekening en verantwoording afleggen aan de rechtbank. Voor elke grotere uitgave is er toestemming nodig. Het voelt als wantrouwen, terwijl hij gewoon voor zijn vader zorgt. Allemaal omdat dat ene document ontbrak.

Je hebt dus te maken met de wettelijke bescherming, en die komt in een paar smaken:

• Bewindvoering: Dit is puur voor je financiën. Een bewindvoerder beheert je bankrekeningen, betaalt de rekeningen, en regelt je belastingzaken. Je geld en je huis worden 'onder bewind' gesteld. Je kunt zelf geen grote financiële beslissingen meer nemen.

• Mentorschap: Dit gaat niet over geld, maar over jou als persoon. De mentor neemt beslissingen over je verzorging, verpleging, en medische behandelingen. Hij of zij overlegt met artsen en zorginstellingen. Heel belangrijk als je zelf niet meer kunt aangeven wat je wilt.

• Curatele: Dit is de zwaarste maatregel van allemaal. Een curator beslist over je geld én over persoonlijke zaken. Als je onder curatele staat, ben je 'handelingsonbekwaam'. Je mag dan bijna niets meer zelf, zelfs geen telefoonabonnement afsluiten. Dit gebeurt alleen in heel serieuze situaties.