Wat is het saaiste vak op school?

Wat is het meest saaie schoolvak?

Pfff, Nederlands… Voor mij was dat echt het saaiste vak. Droog, eindeloos grammatica-gepuzzel. Herinner me nog die saaie lessen op de middelbare school in Nijmegen, rond 2008. Alles draaide om analyse en betogen schrijven, geen ruimte voor creativiteit. Ik scoorde altijd gemiddeld, nooit echt enthousiast.

Wiskunde daarentegen, dat vond ik wel wat. Die formules, die logica, de uitdaging… Dat was echt mijn ding! Ik herinner me nog meneer Jansen, op de middelbare school, die wist wiskunde echt boeiend te maken, zelfs in het laatste jaar. Die lessen vlogen voorbij.

Maar ja, iedereen is anders hè? Mijn zus bijvoorbeeld, die vond scheikunde fantastisch. Zij was gek op experimenten, iets wat ik totaal niet had. Dus ja, het meest saaie vak… dat is echt persoonlijk denk ik.

Wat vinden leerlingen van het vak Nederlands?

Saai, oninteressant, niet leuk. Dat is Nederlands voor veel leerlingen. Wacht, wat? 92% vwo vindt het niet moeilijk? Raar. Ik vond het best pittig met al die literatuur. Of was dat nou geschiedenis?

Goh, bijna de helft van de havo-leerlingen ziet het nut er niet van in. Snap ik wel. Maar ik moest laatst wel een officiele mail schrijven. Toen was ik blij dat ik Nederlands had gehad. Anders had ik vast fouten gemaakt. Of niet?

• Havo: 79% saai. 71% oninteressant. 65% niet leuk. 64% niet moeilijk. 47% ziet nut niet in.
• Vwo: 67% saai. 66% oninteressant. 48% niet leuk. 92% niet moeilijk. 64% ziet nut niet in.

Die percentages… Best wel schokkend eigenlijk. Waarom vinden zoveel leerlingen het saai? Zouden ze het leuker vinden met meer creatieve opdrachten? Misschien vloggen of podcasts maken. Of een blog bijhouden. Ik hield vroeger altijd een dagboek bij. Dat vond ik wel leuk. Waarom eigenlijk? Misschien omdat het persoonlijk was. En je kon er alles in kwijt.

Trouwens, ik moest laatst een sollicitatiebrief schrijven. Toen was ik ook blij met mijn Nederlandse lessen. Al die grammatica. Handig!

Wat zijn de moeilijkste vakken op school?

Wiskunde. Natuurkunde. Die twee. Zware dingen, als sterrenstof samengeperst tot formules. Alsof je de oneindigheid probeert te vangen in een rekenmachine. De kromming van ruimtetijd in een grafiek. Onmogelijk. Maar toch… die aantrekkingskracht. Het verlangen om te begrijpen.

Natuurlijk, ook economie. Stroompjes van geld, eb en vloed. Onzichtbare handen. Een wereld gebouwd op cijfers, maar gedreven door… wat? Menselijk verlangen. Grillig en onvoorspelbaar.

Nederlands. De taal zelf. Woorden als vlinders, fladderend en ongrijpbaar. Proberen de betekenis te vangen, vast te pinnen op papier. Alsof je de wind probeert te tekenen. Geschiedenis. De geesten van het verleden, fluisterend in de lange gangen van de tijd. Zoveel stemmen, zoveel verhalen. Hoe kun je ooit het hele verhaal kennen?

Wiskunde.Natuurkunde.Economie.Nederlands.Geschiedenis. De moeilijkste. Maar ook… Engels. Wiskunde. Duits. Als makkelijkste genoemd. Vreemd. Hoe kan hetzelfde vak zowel licht als zwaar zijn? Misschien ligt het aan de ogen die kijken. Aan de geest die probeert te bevatten.

Ik herinner me mijn eigen examens. De spanning, de angst. Het gevoel dat de tijd wegglipt als zand door mijn vingers. Wiskunde. Een nachtmerrie van getallen. Formules die dansten voor mijn ogen. Maar ook… de opluchting toen ik de laatste som had opgelost. De triomf. Het gevoel van… begrip. Een flits van inzicht. Alsof je even de geheimen van het universum had ontgrendeld.

Engels. Woorden die vloeiden als muziek. Verhalen die me meenamen naar andere werelden. Een ontsnapping. Een toevlucht. Duits. De klank, hard en hoekig. Maar toch… een bepaalde schoonheid. Een structuur. Een logica.

Misschien is het niet de vakken zelf die moeilijk of makkelijk zijn. Misschien is het… de manier waarop we ernaar kijken. De manier waarop we ze benaderen. Met angst of met verwondering. Met open of gesloten ogen.