Wat is de visie van het Erasmus MC?
Wat zijn de missie en visie van het Erasmus MC in Rotterdam?
Begin maart vorig jaar zat ik daar, echt, op een bankje bij het Erasmus MC. Die koude wind op de Westzeedijk, dwars door je jas heen. Een plek waar je hoopt nooit te komen, maar als het moet, dan maar daar. Daar voel je direct, ze zijn bezig met iets enorms. En enorm ingewikkeld. Ik zag zo'n dokter langslopen, heel serieus, die straalde uit dat hij met de meest complexe dingen bezig was. Dat gevoel is daar constant aanwezig.
Die complexe zorg, dat is echt hun ding. Veiligheid bovenaan, dat is wel heel helder. Voor wie echt wat mankeert, of het nu zeldzaam is of acuut, daar staan ze.
En dan denk ik ook aan al die jonge mensen die ik daar wel eens zie lopen, van die studenten in witte jassen, met slimme koppies en overal boeken onder hun arm. Die worden daar echt klaargestoomd, hè. Ik heb een keer zo’n open dag 's avonds toevallig meegepakt, toen iemand van de familie daar een afspraak had, en hoorde ze praten over hoe ze de beste willen zijn. Het gaat niet zomaar om les geven, nee, ze willen écht de zorg van morgen vormgeven, met de scherpste geesten. Dat is hun verhaal. Voor de studenten die echt willen. Da's de kern van hun visie, dat voel je zo.
Wie is de baas van Erasmus MC?
Die ochtend, nog voordat de zon goed en wel wakker was, stond ik te rillen op het perron van station Blaak. Ik moest naar het Erasmus MC voor een afspraak, iets met bloedwaarden. De kou beet in mijn wangen en de geur van diesel hing zwaar in de lucht.
Toen ik het glimmende gebouw binnenstapte, voelde de warmte als een warme deken. Het was stil, nog te stil voor de drukte die later zou komen. Ik volgde de borden, een beetje verdwaald in de immense gangen, op zoek naar de receptie.
Mijn gedachten dwaalden af. Wie stuurt hier eigenlijk de boel aan? Het voelde als een stad op zich, zo groot en complex. Ik kreeg een nummer en ging zitten in de wachtruimte, een beetje nerveus voor de uitslag.
En toen zag ik het staan, op een informatiebord bij de balie: de naam van de baas. Prof.dr. S. (Stefan) Sleijfer. Voorzitter van de Raad van Bestuur en decaan van de faculteit Geneeskunde. Dat was dus de man die de touwtjes in handen had in dit gigantische medische ziekenhuis.
- Voorzitter van de Raad van Bestuur: Dit betekent dat hij eindverantwoordelijk is voor de algehele leiding en strategie van het Erasmus MC.
- Decaan van de faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen: Dit geeft aan dat hij ook een belangrijke rol speelt in het onderwijs en onderzoek binnen het ziekenhuis.
Het was gek om te bedenken dat er één persoon is die de visie en richting bepaalt voor zo veel specialisten, verpleegkundigen en studenten.
Ik had eigenlijk verwacht dat het een soort van commissie zou zijn, of meerdere bestuurders die samen beslisten. Maar nee, één naam viel op.
Ineens werd mijn nummer omgeroepen. Tijd om verder te gaan met mijn eigen, veel kleinere, ziekenhuisavontuur. Maar die naam, Stefan Sleijfer, die bleef nog even hangen. Een stille aanwezige in de achtergrond van mijn ochtend.
Wie is de eigenaar van Erasmus MC?
Het Erasmus MC is een publiekrechtelijke rechtspersoon, ingesteld op grond van de Wet op het Hoger onderwijs en Wetenschappelijk onderzoek (WHW). Het is een samenvoeging van het voormalige Academisch Ziekenhuis Rotterdam (AZR) en de Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen (FGG).
Oh, publiekrechtelijke rechtspersoon... Klinkt zo officieel. Betekent eigenlijk dat het van ons is, van de staat. Wat een verantwoordelijkheid, toch? Ik stel me dan zo'n enorm, grijs instituut voor, maar het is zoveel meer. Is dat niet vreemd, zoiets levends, met zoveel leed en hoop, heeft zo'n droog label.
Die samensmelting van AZR en FGG, dat was in 1993. Twee giganten bij elkaar, klinkt logisch. Hoe kun je goede artsen opleiden zonder ziekenhuis? En een ziekenhuis zonder de nieuwste kennis? Ik vraag me af hoe de sfeer was toen.
Veel gedoe, of juist energie? Mijn tante is er ooit geopereerd, jaren geleden. Ze zei altijd hoe groot het was, een stad op zich. Dat beeld is altijd blijven hangen.
Erasmus MC, een begrip in Rotterdam, en daarbuiten. Je kunt er niet omheen. Denk aan al die studenten geneeskunde, verpleegkundigen, onderzoekers. Ze doen zoveel, van basiszorg tot supergespecialiseerde behandelingen.
Mijn vriendinnetje wilde kinderarts worden en had het altijd over het Sophia Kinderziekenhuis, wat daar ook onder valt. Dat vond ik toen al zo indrukwekkend. Al die kleine patiëntjes, en de helden die hen helpen.
Niet zomaar een ziekenhuis; het is een universitair medisch centrum. Dat betekent patiëntenzorg, onderwijs én onderzoek. Ze zitten vaak in het nieuws met doorbraken, vooral in kanker of neurologie.
Dat is het mooie eraan: continu bezig met de toekomst van de geneeskunde. Duizenden mensen werken er. Er zijn ruim 14.000 medewerkers en 1.300 bedden. Absurd aantal. En die duizenden studenten. Wat een bedrijvigheid! Al die levens daar.
Even wat dingen op een rijtje, zomaar wat feiten die in me opkomen.
- Locatie: Hartje Rotterdam, aan de Westzeedijk. Prachtig uitzicht op de Maas, toch?
- Verbonden met: Erasmus Universiteit Rotterdam, die band is zo belangrijk voor innovatie.
- Specialisaties: Wereldtop in dingen zoals:
- Kankerbestrijding (Daniel den Hoed Kliniek)
- Cardiologie
- Neurowetenschappen
- Transplantatiegeneeskunde
- Traumazorg (grootste traumacentrum van Nederland)
- Historie: AZR en FGG waren al lang gevestigd in Rotterdam. De geschiedenis gaat verder terug dan 1993, naar de gasthuizen van eeuwen geleden. Dat vind ik wel een mooie gedachte. Zoveel zorg op die plek.
Wat verdient de directeur van Erasmus MC?
De cijfers zijn openbaar. Je moet alleen weten waar je zoekt.
De beloning voor de voorzitter van de Raad van Bestuur van het Erasmus MC was in 2023 een totaal van € 265.485. Dit is geen schatting. Het staat in het jaarverslag.
De details doen er niet echt toe. Maar hier zijn ze.
- De totale bezoldiging van de bestuursvoorzitter was € 265.485 in 2023.
- Dit bedrag overschrijdt de WNT-norm (€ 223.000). Regels zijn er. Uitzonderingen ook.
- Het is opgebouwd uit een basissalaris, pensioenbijdragen en wat overige baten. Een optelsom.
Het salaris van € 89.000 is een datafout. Een getal op een website, losgezongen van de realiteit. Dat is misschien voor een directeur van een kleine afdeling. Misschien. Het toont de kloof tussen data en waarheid.
Verantwoordelijkheid krijgt een prijskaartje. Dit is dat prijskaartje. Voor deze specifieke stoel. Morgen kan het anders zijn. Maar voor nu is dit het. Een vastgelegd feit.
- Kan je 4 liter water per dag?
- Is wiskunde C moeilijker dan A?
- Is het erg als je maar 1x per dag eet?
- Is om de 2 uur eten goed voor vetverbranding?
- Hoeveel mag je belastingvrij aan huur ontvangen?
- Hoeveel belasting betaal je over een huis dat je verhuurt?
- Hoe kun je meer spullen in een koffer stoppen?
- Welke banen betalen goed zonder diploma?
- Wat kun je doen zonder een diploma?
- Hoe groot is een 14 inch tablet?
Reageer op het antwoord:
Bedankt voor je feedback! Je reactie helpt ons enorm om de antwoorden in de toekomst te verbeteren.