Wat is de definitie van oxidatie?

Oxidatie... pfff, klinkt ingewikkeld, toch? Maar eigenlijk is het best simpel, denk ik dan. Stel je voor, je laat een appel liggen. Wat gebeurt er? Hij wordt bruin. Precies, oxidatie! Het is gewoon een chemische reactie. Niks meer, niks minder.

Die appel, die reageert met de zuurstof in de lucht. En daardoor verandert ‘ie. Net als die fiets van m’n buurman, die staat al jaren buiten te roesten. Roest is ook oxidatie. Eigenlijk best wel fascinerend, als je erover nadenkt.

Het heeft te maken met dat oxidatiegetal… Klinkt technisch, ik weet het. Maar het is gewoon een manier om bij te houden hoeveel elektronen een atoom kwijtraakt of erbij krijgt. Bij oxidatie stijgt dat getal. Dus die appel verliest eigenlijk elektronen. Waar gaan die dan heen? Goeie vraag!

Ze gaan naar iets anders, iets wat die elektronen juist graag wil hebben. Dat noemen we reductie. Die twee, oxidatie en reductie, zijn als een soort onafscheidelijk duo. Altijd samen. Yin en yang. Peanut butter and jelly. Je snapt het wel. Samen vormen ze een redoxreactie. Ik las ergens dat wel 80% van alle chemische reacties redoxreacties zijn! Best wel veel, hè? Maar goed, je hoeft die percentages niet te onthouden, denk ik. Het gaat erom dat je het idee snapt.

Dus… oxidatie. Gewoon een atoom dat elektronen verliest. Zoals die appel. Of die roestige fiets. Simpel, toch? Of niet dan?