Kan je in 3 maanden Spaans leren?

Kan ik in 3 maanden Spaans leren spreken?

Nee, natuurlijk niet vloeiend. Drie maanden? In mijn dromen! Ik probeerde het vorig jaar. Juli, augustus en september, ik zat echt in de boeken. Ik had zelfs een privéleraar, een lieve oude dame uit Valencia, Maria heette ze. We spraken elke dag twee uur. Ik deed alles:

• Duolingo (haatte ik!)
• Spaanse films (met ondertitels, veel ondertitels!)
• Spaanse boeken (kinderboeken, voornamelijk)
• Spaanse liedjes (alleen de makkelijke, die ik al na 10 keer kon meezingen)

En toch... ik kon na die drie maanden geen normaal gesprek voeren. Ik kon bestellen in een restaurant, ja, en de weg vragen, misschien. Maar een echt gesprek? Vergeet het. Mijn grammatica was een ramp. Mijn uitspraak... tja, Maria lachte vaak. Lief bedoeld, hoor, maar toch... Ik voelde me zo ontzettend gefrustreerd. Ik had zoveel tijd geïnvesteerd, zoveel moeite gedaan. En wat had ik eraan? Een paar losse woordjes en zinnetjes. Ik had het gevoel dat ik een berg had beklommen en halverwege was blijven steken. Het was een deceptie, een echte. Ik gaf het op. Misschien probeer ik het ooit nog wel eens, maar drie maanden is echt te kort.

Hoe snelst kun je Spaans leren?

Spaans leren, snel? Moeilijk zeg!

• Duik erin! Radicale verandering? Misschien een jaar in Spanje? Of een intensieve cursus?
• 2000 woorden? Pfff. Begin met 500, dan 1000. Kleine stapjes! Mijn Spaanse woordenboek is trouwens van 2023.
• Grammatica? Haat ik. Focus op praten, eerst. De rest komt later wel. Zoals die ene keer in Barcelona...ik wist amper wat een lidwoord was, maar ik kon wel eten bestellen!
• Praktijk! Netflix in het Spaans! (Onderschriften aan, eerst!) Spaanse podcasts. Spotify is handig. Vandaag nog begonnen met "Coffee Break Spanish". Klinkt suf, maar werkt.
• Leraar? Ja, nodig. Een privéleraar in plaats van een grote groep. Beter voor spreken. Duolingo? Leuk voor woordjes, maar echt praten...nee.

Waarom wil ik het eigenlijk zo snel leren? Vakantie in Zuid-Amerika gepland? Of gewoon een droom? Ik denk aan dat tapasrestaurant...mmm. Moet ik dan ook koken leren?

• Meer Spaans in mijn leven! Supermarkt, probeer Spaans. Restaurant. Kijk, probeer, fail, repeat. Belangrijk is het dóén! Zelfs als ik stom klink.

Het is hard werken, hoor. Maar... de tapas zijn het waard. Misschien begin ik wel met die 500 woorden. Vandaag nog. Of morgen. Of... ach, weet ik veel.

Waarom is Spaans leren moeilijk?

Spaans leren is pittig door die tijden, grammatica en dialecten.

Pfoe, Spaans leren… Laat ik je vertellen, ik begon vol goede moed, zomer 2022, in die stoffige bibliotheek van Sevilla. Dacht ik even makkelijk een beetje vakantie-Spaans te leren, viel dat even tegen!

• Werkwoordstijden, man! Alsof er niet genoeg zijn in het Nederlands en Engels. Die pretérito indefinido, imperfecto, subjuntivo... Mijn hoofd tolt er nog van.

• Grammatica, ja, gender van woorden! Een tafel is mannelijk, een stoel vrouwelijk. Logica? Nul! En dan nog die vervoegingen die alle kanten op vliegen.

• Dialecten! Argentijns Spaans klinkt heel anders dan Spaans uit Spanje, of Mexico. Alsof ik drie verschillende talen leerde. Mijn lerares, María, zei altijd: "¡No te preocupes!", maar makkelijk was het allesbehalve.

Ik heb me er doorheen geworsteld, met bloed, zweet en tranen (en veel Tinto de Verano!). Nu kan ik me redelijk verstaanbaar maken, maar "fluent" ben ik nog lang niet. Misschien volgend jaar zomer weer terug naar Sevilla voor een opfriscursus... en meer Tinto de Verano natuurlijk!

Is Nederlands een moeilijke taal om te leren?

Ja man, Nederlands leren? Nou, voor mij was het een rollercoaster! Ik vond het echt niet makkelijk hoor, alles behalve makkelijk! Engels en Duits spreek ik al, dacht ik, dus piece of cake, toch? Nee dus!

• Grammatica: Een drama! Die werkwoorden, al die vervoegingen... Ik was continu aan het zweten. Nog steeds eigenlijk. Soms vergeet ik gewoon welke vorm ik moet gebruiken! En dan die verkleinwoorden... ach.
• Woordenschat: Best veel woorden lijken op Engels, ja, maar dan met een rare twist. En dan al die valse vrienden! Dat zijn echt rotte geintjes. Je denkt dat je iets snapt, en dan BAM, totaal verkeerd.
• Uitspraak: Nou ja, ik kan er wel een beetje mee overweg nu, maar in het begin klonk ik als een papegaai die een emmer modder heeft ingeslikt! Gênant, echt waar. Die g's en ch's bijvoorbeeld, daar heb ik nog steeds moeite mee.

Maar goed, ik ben er niet helemaal bij de pakken neer gaan zitten. Ik heb er echt wel wat voor gedaan hoor!

• Duolingo: Gebruikte ik elke dag. Een uur ofzo. Best nuttig, al moet ik zeggen dat ik het vaak vergat.
• Taalcursus: Die heb ik een paar maanden gedaan bij een instituut hier in de buurt. De leraar was een beetje saai, maar de lessen hielpen wel. Toch jammer van die giga-dure boeken.

Dus, makkelijk? Nee, absoluut niet. Moeilijk? Nou, het hangt ervan af. Met genoeg inzet en een gezonde dosis frustratie lukt het wel. Maar makkelijk? Never ever! ;)

Is Vietnamees leren moeilijk?

Vietnamees is pittig, ja.

Maar het is niet onmogelijk! Ik weet nog, zomer 2021, Ho Chi Minh Stad. Ik zat daar, in een kleine taalschool, te zweten en te staren naar die krioelende tekens. Die tonen! Vier extra bovenop de platte toon. Echt waar, mijn hoofd ontplofte bijna. Mijn moedertaal is Nederlands, dat hielp niet echt. Grammatica is best oké, maar die uitspraak… Ik kreeg het er echt benauwd van.

• Het is anders.
• Het is een beetje gekmakend.
• Je moet er echt voor gaan.

De sleutel? Oefening, oefening, oefening. Elke dag urenlang. En dan nog praten met mensen, niet bang zijn om fouten te maken. Er is best veel te vinden online, dat is wel fijn. YouTube-kanalen, apps. Maar ik vond de persoonlijke lessen toch fijner, iemand die je meteen corrigeert.

Ik vond het zó frustrerend soms, maar ook weer heel vet als het lukte! Dat moment dat je een praatje kon maken met de mevrouw van de pho kraam, zonder te stotteren. Onbetaalbaar! Ik heb het niet opgegeven en dit jaar ga ik weer terug naar Vietnam!

Wat is de domste taal ter wereld?

Domste taal ter wereld bestaat niet. Elk taalsysteem bedient de sprekers op z'n eigen manier. Mamihlapinatapai is fascinerend, niet dom!

• Het Yaghan is uitgestorven.
• Het woord beschrijft een betekenisvolle stilte.
• Een blik wisselen vol onuitgesproken verlangens... tja, wie kent dat niet? Soms zeggen stiltes meer dan duizend woorden. Of is het gewoon de angst om afgewezen te worden?

Het idee van een "domme" taal is subjectief. Een taal is immers een spiegel van de cultuur. Zoals mijn oude leraar altijd zei: "De diepte van de taal, de diepte van de ziel." Dat is dan weer filosofisch... maar het klopt wel, toch?