Hoeveel woordenschat voor B2?

Wat is niveau B2 van Engels?

B2 Engels is het niveau waarop je een gesprek kunt voeren zonder dat jij en de ander er kramp van in de kaken krijgen. Je kunt spontaan reageren en een normale babbel houden met een native speaker, zonder dat het voelt als een mondelinge overhoring.

In gewone mensentaal betekent dit dat je eindelijk bent afgestudeerd van het "ehhh... how do you say..."-stadium. Je bent geen poëet en je gaat geen Nobelprijs voor de Literatuur winnen, maar je kunt jezelf prima redden. Je bent de koning van de smalltalk op een verjaardag in Londen.

Wat kun je nou echt met dat B2-papiertje?

• Je mening geven over van alles en nog wat. Of het nou gaat over het weer, de belabberde scheidsrechter van gisteravond of de zin en onzin van avocado-toast. Je kunt je punt maken en zelfs een discussie voeren, ook al klink je soms als een Duitse toerist in een klompenwinkel.
• De hoofdlijnen van complexere teksten snappen. Een nieuwsartikel over de economie? Een handleiding voor je nieuwe, Zweedse boekenkast? Je ploegt erdoorheen en snapt waar het over gaat. Misschien niet elk detail, maar genoeg om die kast in elkaar te schroeven zonder dat er drie schroeven overblijven.
• Een presentatie geven over een onderwerp waar je wat van afweet. Je staat niet te stotteren als een kapotte motor. Je kunt je verhaal doen, met hier en daar een creatieve woordkeuze, maar de boodschap komt over. Professioneel communiceren is binnen handbereik.
• Films en series volgen zonder Nederlandse ondertiteling. Je mist misschien de helft van de grapjes in een snelle comedy, maar het plot volg je zonder problemen. Je weet wie de dader is voordat de aftiteling begint.

Zie het zo: B1 is als fietsen met zijwieltjes. B2 is wanneer die krengen eraf gaan. Je wiebelt nog een beetje, valt misschien een keer om als je een onverwachte stoeprand tegenkomt (een moeilijk accent of een idioom), maar over het algemeen kom je vooruit. Je bent zelfstandig.

Dit niveau wordt ook wel 'Upper Intermediate' genoemd. Dat klinkt een stuk sjieker dan 'ik kan de weg vragen en een biertje bestellen'. Het is het niveau dat veel internationale bedrijven als minimum eisen. Ze weten dan dat je een e-mail kunt sturen zonder dat het lijkt alsof het door een vertaalmachine is gehaald die een slechte dag heeft. Het is de gouden standaard voor 'gewoon goed genoeg'.

Wat is het verschil tussen B1 en B2?

Het verschil tussen B1 en B2 taalniveaus is dat B1 volstaat voor basiscommunicatie over dagelijkse zaken en persoonlijke ervaringen, terwijl B2 de vaardigheid biedt om complexe teksten te doorgronden, gedetailleerde argumenten te formuleren en vloeiend te discussiëren.

Denk je aan B1? Mooi, dan kun je eindelijk eens fatsoenlijk uit de doeken doen waarom je die sokken liever met sandalen draagt. Je bent in staat om je eigen mening te ventileren – een ware openbaring voor sommigen – en je kunt kletsen over die keer dat je bijna de loterij won (je droom, zeg maar) of hoe die vakantie naar Zeeland je leven heeft veranderd. Kortom, je bent een beetje als die buurman die zijn levensverhaal vertelt bij de heg, maar dan in een andere taal.

Maar dan B2, jongens, dat is andere koek! Dan ben je ineens de Einstein van de conversatie, de Picasso van de papieren tijger. Je kunt de hoofdlijnen van complexe teksten uit elkaar rafelen alsof het een IKEA-kast is zonder handleiding (en je zet hem nog in elkaar ook!). Enne, je kunt spontaan in elk gesprek invliegen, zelfs als het gaat over kwantumfysica of de fijne kneepjes van een ambachtelijk kaasschaafproces. Alsof je met een mond vol tanden toch een hele discussie kunt winnen. Duidelijke, gedetailleerde teksten produceren, dat doe je er ook nog even bij, alsof het niks is.

Wat betekent dat dan echt, zo'n B1? Nou, dan kun je waarschijnlijk prima de weg vragen naar de dichtstbijzijnde kroeg, of de ober duidelijk maken dat je echt geen koriander wilt op je nasi. Je snapt de basis. Denk aan:

• Bestellen van eten en drinken zonder wilde armgebaren.
• Uitleggen hoe je kat heet en wat hij die dag voor kattenkwaad heeft uitgevreten.
• Een klacht indienen over die ene aflevering van je favoriete serie.
• Je mening geven over het weer. ("Wat een weer hè, al die regen!")

Met B2 daarentegen, daar ga je pas echt los. Je bent niet zomaar een prater; je bent een dialoog-machine die smeert op complexe zinsconstructies. Je kunt bijvoorbeeld:

• Een academisch debat over de invloed van tulpenmanie op de moderne economie leiden.
• De nuances van een politiek verkiezingsprogramma doorgronden en er een evenwichtig betoog over houden.
• Schriftelijke verslagen produceren die zelfs een professor met plezier leest.
• Spontaan een TED Talk geven over het nut van sokken in sandalen, inclusief historische context en filosofische overwegingen.

Dus, in de praktijk? B1 is je comfortabele pantoffel; het werkt, het zit lekker, maar je gaat er niet mee naar een gala. B2 is die maatpak, perfect op maat gesneden, waarmee je elke boardroom of chique receptie in loopt alsof je er thuishoort. Het is een beetje zoals het verschil tussen een broodje kaas en een culinair driegangenmenu. Beide vullen de maag, maar de ervaring is toch een tikkeltje anders. Mijn buurvrouw, die snapt het wel.