Hoeveel aanmeldingen geneeskunde per universiteit?

Oké, hier is een poging tot een meer persoonlijke en emotionele bewerking van de aanmeldingscijfers geneeskunde:

"Pfoe, dat toelatingsexamen geneeskunde... Ik weet er alles van. Zenuwslopend, toch? En dan ben je er nog niet, hè. Eerst die aanmeldingen! Ik zat vorig jaar ook te googelen, koortsachtig op zoek naar die cijfers. Welke universiteit zou ik kiezen? Waar had ik de meeste kans? Nou, zoek niet verder, ik heb wat gevonden, al is het maar een klein beetje info.

Kijk, de Radboud Universiteit, die had bijvoorbeeld 871 aanmeldingen. 871! Kun je het je voorstellen? Zoveel hoopvolle gezichten, allemaal dromend van een witte jas. En dan Maastricht… Slik, 1327 aanmeldingen! Jezus, dat is echt veel. Begrijpelijk ook, want Maastricht is natuurlijk wel een toffe universiteit. Of in ieder geval, dat dacht ik toen. Misschien is het daar net zo'n gekkenhuis als overal. Wie zal het zeggen?

Utrecht dan, 1145. Meer dan duizend. Waar haal je het lef vandaan, vraag ik me af? Nou ja, ik dus ook... Toch? En Amsterdam… 996. Bijna duizend. Ik weet nog dat ik dacht, "Amsterdam, dat is vast super populair, dus daar is mijn kans het kleinst". Achteraf gezien, misschien had ik het gewoon moeten proberen.

Ik bedoel, het is natuurlijk allemaal maar statistiek, hè. Cijfers. Abstract. Maar achter elk van die cijfers zit een droom. Een jong iemand die bloednerveus is. Net als ik was. En ik vraag me af, hoe gaat het nu met al die mensen? Hebben ze het gered? Studeren ze nu geneeskunde? Of hebben ze hun droom noodgedwongen moeten opgeven? Ik hoop het niet. Echt niet."