Hoe zeg je moe in het Spaans?

Hoe zeg je hond in het Spaans?

El perro. De woorden resoneren, een zacht gefluister in de schemering. El…perro… Zoals warme zandkorrels tussen mijn vingers glijden, zo glijdt de klank door mijn gedachten. Een gouden gloed, een herinnering aan zonovergoten stranden, aan warme hondenneuzen die zachtjes tegen mijn hand drukken.

• De 'e' is een lange, diepe toon, als de oceaan die zich uitstrekt tot aan de horizon.
• 'l' is een lichte aanraking, een vlinder die op een zomerwind danst.
• 'perro', een woord zo vol warmte, zo vol leven. Het is de echo van een geliefde viervoeter, een trouwe vriend.

El perro. Een simpele zin, toch zo veelomvattend. Een wereld van trouwe ogen, van kwispelende staarten, van natte neuzen die je opzoeken in de schemering. Het woord zelf draagt de geur van natte aarde, van gras na een regenbui, van het onvoorwaardelijke geluk van een hond.

De hond. Mijn eigen hond, Luna, haar vacht zo zacht als fluweel, haar ogen zo diep als de nacht. Ik zie haar voor me, rennen over het weiland, haar oren in de wind, vrij als de vogels.

• Haar ademhaling, zacht en regelmatig, als een rustgevende melodie.
• Haar warme adem tegen mijn hand.
• Haar blije gekwispel.

El perro. Het woord zelf is een knuffel. Een warme deken op een koude avond. Het brengt mijn Luna terug, hier, bij mij, in dit moment. El perro.

Hoe noem je hond in het Spaans?

Perro.

• Spaans voor hond: Perro.
• Geslacht: Mannelijk (perra voor vrouwelijk).
• Gebruik: Algemeen, dagelijks.
• Variaties: Regionale dialecten kennen minimale variaties. Geen significante verschillen.

Hoe zeg je in het Spaans hoi?

¡Hola! Betekent hallo in het Spaans.

Het is grappig, ik weet nog goed dat ik dat voor het eerst leerde. Zomer 2018, klein strandtentje in Barcelona. Het was bloedheet, 35 graden makkelijk, en ik probeerde iets te bestellen. Ik kon geen woord Spaans. Ik stamelde iets in gebroken Engels, maar die man achter de bar keek me echt aan alsof ik van Mars kwam. Toen wees iemand naast me – een local, denk ik – me op de woordjes:

• ¡Hola! (Hallo)
• ¿Qué tal? (Hoe gaat het?)
• ¡Adiós! (Doei)

En toen zei hij: "Begin maar met 'hola'." Sindsdien is dat het enige wat ik nog wél weet. Behalve "cerveza" dan, haha. Echt gênant, eigenlijk. Maargoed. ¡Hola! dus, om iemand te begroeten. Simpel toch?

Hoe zeg je hond in het Cubaans?

Perro. Ja, perro. Dat is het. Simpel. Het voelt raar, zo laat op de avond, om aan honden te denken. Maar dat woord… perro… het blijft hangen.

• Het is Spaans. Cubaans Spaans, eigenlijk. Mijn oma gebruikte het.
• Haar kleine, bruine hondje… hij heette Chico.
• Ik zie hem nog voor me. De manier waarop hij naar haar keek. Een trouwe blik. Onvoorwaardelijke liefde, denk ik. Dat is wat honden doen. Dat is wat Chico deed.

Perro. Het is meer dan een woord. Het is een herinnering. Een warme, vaag herinnering, maar wel één die blijft. De geur van haar haar, haar handen… altijd die hond dichtbij.

Ik denk... aan haar. Aan hem. Aan alles. Aan de stilte nu. Aan de lege stoel. En aan dat woord: perro.