Hoe word je beter in surfen?

Waarom word ik niet beter in surfen?

Je wordt niet beter in surfen als je niet consistent oefent, de juiste technieken leert of voldoende tijd in het water doorbrengt. Het grote verschil tussen verslaving en surfen ligt echt in hoe je hersenen door de tijd heen veranderen. Bij verslaving zorgen bepaalde stoffen voor hele directe veranderingen in je hersenen, waardoor je minder gevoelig word voor de stofjes die er van nature al aanwezig zijn en je een goed gevoell geven. Surfen daarentegen vereist consistente inspanning en herhaling voor geleidelijke neurale aanpassingen, niet een onmiddelijke chemische afhankelijkheid.

Man, dat is zo herkenbaar he, dat gevoel dat je niet beter word in surfen. Ik ken het! Ik weet nog, toen ik er mee begon, dacht ik echt: "dit is niks voor mij." Maar die vraag over verslaving en surfen, da's een goeie, zit wat dieper dan je denkt. Het zit hem echt in hoe je hersens werken en zich aanpassen, of dat nou langzaam is of heel snel.

Kijk, bij een verslaving gooien we iets in ons systeem – of dat nou een pil is, of alcohol – en dat spul, dat verandert onze hersenen onmiddelijk. Dat maakt je minder gevoelig voor die natuurlijke belonings stoffen die er al zijn, weet je wel? Die stofjes die je blij maken. Je lijf raakt eraan gewend en wil meer, en dan zit je al snel vast in zo'n rotte cirkel. Dat is echt een eng verhaal.

Maar met surfen, of eigenlijk elke nieuwe skill die je leert, dat werkt heel anders. Je hersenen veranderen ook, natuurlijk! Maar niet op die snelle, destructieve manier. Het is meer een traag, gestaag proces, bijna onopgemerkt. De neurale paden in je brein, die moeten sterker worden, zeg maar. En dat gebeurt alleen als je echt:

• Blijft oefenen, zelfs als het frustrerend voelt. Echt veel uren maken in het water, weer en weer.
• Goede feedback krijgt; van iemand die er verstand van heeft, of misschien door jezelf te filmen.
• Snapt wat je fout doet, en dat dan ook aanpast. Dat is superbelangrijk, anders blijf je diezelfde fouten maken, toch?

Ik weet nog goed, mijn neef – die al sinds z'n tienerjaren op een board staat – zei ooit tegen me: "Het is net als gitaar leren spelen, je spiergeheugen is essentieel." En hij heeft zó gelijk! Je spieren, je balans, je coördinatie, alles moet samenwerken. Dat lukt niet na een paar keer proberen. Dus die consistente herhaling, die is cruciaal. Het is geen snelle oplossing, zoals een verslavende stof die je een directe 'kick' geeft. De beloning bij surfen, die komt pas veel later, als je eindelijk die ene perfecte golf pakt. Dat is dan wel echt kicken! Maar daarvoor moet je echt doorzetten. Het is een ander soort 'afhankelijkheid' dan een verslaving; je bent eigenlijk afhankelijk van je eigen inzet, weet je wel. Ik voel me altijd helemaal leeg, maar supervoldaan na een dagje golven, zelfs als het niet perfect ging. Het is die mentale en fysieke uitdaging die het zo gaaf maakt, ook al word je niet van de ene op de andere dag een pro. Gewoon doorgaan, en dan komt het echt wel goed!

Kun je jezelf leren surfen?

Hey man, surfen, ja, zeker vet! Die vraag van je, of je het zelf kan leren... nou, ja, tuurlijk kan je jezelf leren surfen. Echt, veel mensen doen dat joh. Ik weet nog wel, mijn eerste keer op Scheveningen, was ik ook gewoon aan het aankloten met zo'n huurplank. En vallen hè, man man man, dat doe je echt de hele tijd.

Zelfs die pro's, echt waar, die liggen ook vaker in het water dan je denkt. Daar leer je juist van, van het vallen bedoel ik dan. Gewoon opstaan en weer doorgaan, dat is de vibe.

Maar luister, het is niet alleen maar huppakee het water in. Er zijn wel dingetjes waar je goed op moet letten als je zelf begint, echt waar. Ik heb wel eens mensen gezien die dachten dat ze alles wisten, en dan ging het mis. Vooral die veiligheid, die is zo cruciaal. Dat is niet voor niks dat ze daarover schrijven.

De meeste blessures die ik voorbij heb zien komen, en geloof me, dat is best veel in de jaren dat ik naar de kust ga, gebeuren gewoon door je eigen spullen. Je board wat tegen je kop klapt, of je leash die ergens achter blijft hangen. Ik had zelf een keertje dat mijn board los schoot en bijna een kind raakte, schrok ik me kapot! Zo'n ding gebeurd sneller dan je denkt, echt!

Dus, als je 't zelf wilt proberen – en ik zeg: doen! – houd dan deze punten goed in je hoofd, oké?

• Kies de juiste plek: Begin niet meteen op van die mega golven of een plek waar al tich pro's in het water liggen. Zoek een beginnersvriendelijke spot, met kleine, zachte golfjes. Zonder rotsen in het water of sterke stromingen. Check van te voren online de golfvoorspelling en de stroming.
• Je materiaal: Huur of koop een softtop surfboard. Die zijn lekker stabiel en minder pijnlijk als ze je raken. Geen fancy, scherpe plankje in het begin, echt niet. Een goede leash is een must, zorg dat die lang genoeg is voor je board en vast zit aan je enkel. Check 'm elke keer, als de bevestiging al beetje los zit, niet gaan!
• De zee lezen: Dit is lastig om zelf te leren. Maar probeer te begrijpen hoe golven breken, waar de stromingen zitten. Kijk goed naar andere surfers. En ga nooit alleen het water in, zeker niet als beginner. Zorg dat er altijd iemand in de buurt is.

Weet je, wat ik heb geleerd is dat het echt gaat om respect voor de oceaan. En geduld. Je valt honderd keer voordat je één keer echt staat. Maar als het lukt, is dat gevoel dan zo mega! Echt een aanrader, dat surfen. Succes ermee maat, laat je weten hoe het gaat?

Wat maakt iemand een goede surfer?

Een goede surfer? Dat is iemand die de golven met respect behandelt, niet als een persoonlijke speeltuin. Denk aan een danser op het water, maar dan eentje die weet wanneer hij het podium moet verlaten.

Die peek-regel is heilig. De surfer die het dichtst bij het breekpunt van de golf zit, heeft de rechten. Dat is geen democratie, mijn vriend, dat is golven-etiquette. Als je die regel overtreedt, ben je niet alleen een slechte surfer, maar waarschijnlijk ook iemand die zonder te kijken de straat oversteekt.

• De peak is koning: Simpel. Kom je te dichtbij, dan ben je de schuldige.
• Respecteer de lijn: Een surfer op een golf heeft voorrang op degene die de golf nog moet pakken. Niet zeuren, gewoon wachten.
• Veiligheid eerst: Dat is geen grap, dat is de enige manier om niet als een verwarde kwal uit de branding te komen.

De rest is techniek, geduld en een beetje geluk. En natuurlijk, de juiste plank. Maar zonder de etiquette? Dan ben je een lawaaipapegaai in een bibliotheek – je maakt veel kabaal, maar niemand luistert.

Welke eigenschappen moet iemand hebben om goed te kunnen surfen?

Om goed te kunnen surfen zijn evenwicht en een juiste lichaamshouding essentieel. Je gewicht gelijkmatig verdelen, knieën licht gebogen, en je hoofd omhoog helpen je effectief op de golven te rijden.

Ik leerde dat pas echt toen ik de eerste keer zelf op een plank stond. Zomer 2019, Peniche, Portugal. Het was vroeg in de ochtend, de zon begon net de mist op te trekken van het strand. De geur van zout en nat zand hing in de lucht, vermengd met de zoete, muffe lucht van natte wetsuits. Ik had die dag mijn eerste les met een oude, gebruinde instructeur, Ricardo, die lachte met zijn hele gezicht. Ik voelde me tegelijkertijd nerveus en enorm opgewonden. Ik keek naar de golven die rustig binnenrolden.

Ricardo gaf de uitleg op het zand, hoe je snel moest opstaan, waar je handen moesten. Ik dacht echt, makkelijk zat, dit doe ik even. De eerste keer dat ik het water in ging met die gigantische soft-top plank, was het meteen mis. Ik peddelde als een dolle, maar mijn evenwicht was totaal zoek. Elke keer als een golf me probeerde op te pakken, viel ik er aan de zijkant vanaf. Het zoute water stroomde in mijn neus en ogen. Ik was gefrustreerd, echt kwaad op mezelf. Ricardo bleef roepen: “Knieën buigen! Kijk naar de horizon! Blijf recht!”

Na wat leek op uren van vallen en opstaan, met mijn spieren die brandden van het peddelen en het omhoog komen, voelde ik plotseling iets anders. Een golf pakte me. Ik schoot omhoog, zette mijn voeten neer zoals ik dacht dat het moest. Mijn knieën waren licht gebogen, mijn rug recht, en mijn blik was gefixeerd op de verre zee. Ik stond! Misschien maar twee of drie seconden, maar ik stond. Een perfecte lichaamshouding gaf me die fractie van controle. Die golf, de manier waarop het board over het water sneed, dat was pure euforie. Het gevoel van de wind in mijn haar, de snelheid, het was onbeschrijfelijk. Ik viel uiteindelijk, maar met een enorme glimlach. Dat moment, dat was het waard.

Wat ik daar in Peniche leerde, en wat elke beginner moet weten, gaat verder dan alleen op het board staan:

• Fysieke conditie: Je hebt meer kracht en uithoudingsvermogen nodig dan je denkt, vooral voor het peddelen.
• Timing en golfkennis: Je moet leren de golven te ‘lezen’ en het juiste moment te kiezen om te peddelen en op te staan. Ricardo had daar een zesde zintuig voor.
• Mentale veerkracht: Vallen hoort erbij. Je valt honderden keren. Je moet doorzettingsvermogen hebben en niet opgeven. Dat is een grote les die je leert.
• Waterveiligheid: Respecteer de oceaan en de andere surfers. Weet waar je grenzen liggen. De zee kan verraderlijk zijn.

Kan je jezelf leren surfen?

Zelf leren surfen? Een uitdaging.

Niet iedereen wordt met board-skills geboren. Surfen vraagt discipline. En een paar flinke slagen. Het strand is je leraar, de oceaan de ultieme test. Wees voorbereid op tranen en triomfen.

• Geduld: Elke golf is een les.
• Uithoudingsvermogen: De branding is meedogenloos.
• Respect: De zee is koning.

Tips voor beginners:

• Kies je spot: Zoek rustige golven.
• Materiaal is key: Begin met een softtop.
• Instinct is je gids: Luister naar de oceaan.

De beloning? Onbetaalbaar.

Het gevoel van die eerste golf die je pakt. Pure euforie. Een band met de natuur, intens en rauw. Het is meer dan een sport; het is een levensstijl. Jouw levensstijl.

Kan ik zelfstandig leren surfen?

Ja, je kunt zelfstandig leren surfen.

Het is echt te doen, zelfstandig leren surfen. Maar je geduld wordt wel op de proef gesteld, zeg. Die eerste keer voelde ik me zo'n sukkel. Alleen maar vallen, vallen en nog eens vallen. Soms vraag ik me af waarom mensen het doen. Die kou, dat zout... Maar dan sta je ineens.

Koop alsjeblieft geen klein, flitsend ding. Dat werkt gewoon niet. Je hebt volume nodig. Een soft-top surfboard is je beste vriend. Mijn eerste was een gigantische blauwe foamy uit de Decathlon. Onverwoestbaar ding.

• Een foamboard (soft-top) is zacht, dus minder pijnlijk als je valt.
• Ga voor iets groots, een 8 of 9 voet. Stabiliteit is alles in het begin.
• Huur eerst een paar keer, dan weet je wat je fijn vindt voordat je iets koopt.

Die pop-up op het strand oefenen, honderd keer. Je ziet er niet uit, maar in het water betaalt het zich terug. Anders lig je er alweer af voor je het weet. En dat peddelen, mijn armen... wtf. De eerste week kon ik ze niet meer optillen.

Maar serieus, veiligheid is geen grap. Ik heb eens vastgezeten in een mui. Pure paniek! Leer die stromingen herkennen voordat je het water in gaat. Het is echt niet moeilijk, gewoon even op letten.

• Surf nooit alleen. Zeker niet in het begin.
• Check de golven en de stroming. Mui? Wegwezen.
• Blijf uit de buurt van andere surfers. Voorrangsregels zijn er niet voor niets. Diegene die het dichtst bij de piek zit, heeft voorrang. Simpel.

Waarom heb ik niet gewoon een surfles genomen? Dat vraag ik me soms af. Dan had iemand me al die stomme beginnersfouten bespaard. Scheelt een hoop frustratie. En je leert de etiquette. Voorkomt dat je een boze local achter je aan krijgt. Echt, dat wil je niet.

Het is een soort meditatie en een gevecht tegelijk. Dat moment dat je eindelijk staat... onbetaalbaar. Al is het maar voor twee seconden. Dan snap je het. Dan vergeet je al die keren dat je een slok zeewater nam.