Hoe goed is Duolingo om een taal te leren?

Hoe effectief is Duolingo voor taal leren?

Nou, dat Duolingo, hè. Als ik zo terugdenk aan mijn eigen avontuur met die app, vorig jaar ergens in mei, toen ik voor de gein eens wat Spaans wilde oppikken – zat ik daar op de bank, met die uil die me aanstaarde. Voor die allereerste woordjes en super simpele zinnetjes, weet je wel, zoiets als 'El agua es azul', werkt het echt verbazingwekkend goed. De basis, die krijg je er best snel in.

Die hele opzet, met die streaks en die XP-punten, dat hield me wel dagelijks bezig, hoor. Voelde gewoon als een spelletje, super motiverend om elke dag weer even die app open te gooien.

Maar na een tijdje, zo rond september, toen ik dacht, hé, ik kan nu wel een beetje converseren, toen begon ik toch te merken dat er iets knelde. Grammatica, daar kwam ik gewoon niet uit; waarom dit woord hier en niet daar, en die werkwoordvervoegingen... mwah, daar gaf Duolingo niet echt de diepte die ik nodig had. Het bleef wat aan de oppervlakte.

Complexe zinnen bouwen, of echt een dialoog voeren, dat bleek echt een ander verhaal. Dat leer je er niet zomaar mee, nee.

Ik herinner me een keer, ik was in Barcelona in oktober, probeerde ik bij een kleine bakkerij, 'La Forn de Sant Joan', een specifieke broodsoort te vragen, maar mijn zinnen kwamen er zo hakkelend uit. De dame achter de toonbank keek me wat raar aan. Dan besef je wel dat die app je niet voorbereidt op echte, spontane gesprekken, of als je wat genuanceerder wilt zijn dan 'Ik ben een man'. Dat kostte me toen wel een momentje van schaamte, alhoewel het brood heerlijk was, zo rond de 2 euro vijftig.

Dus ja, Duolingo is handig voor de eerste stapjes, het is echt leuk en toegankelijk, maar verwacht geen vloeiende spreker te worden enkel door die groene uil.

Is Duolingo eigenlijk wel goed voor het leren van talen?

Duolingo? Pfff, dat is meer een taalspelletje dan een serieuze studie. Je leert er misschien wat woordjes en zinnetjes mee, alsof je een heleboel kleurrijke blokjes verzamelt. Maar verwacht niet dat je na een paar maanden feilloos Spaans of Zweeds spreekt, hoor.

Als je alléén op dat Duolingo-dinges vertrouwt, nou, dan zie je je vooruitgang waarschijnlijk net zo snel verdwijnen als de laatste stroopwafel op een verjaardagsfeestje. Zes maanden? Dat is al ambitieus. Je blijft hangen in de kinderziektes van de taal.

De lessen zijn soms net zo oppervlakkig als een plas water na een buitje. Diepgang? Vergeet het maar. En die native dialogen, die ontbreken compleet. Je kunt het gebruiken om de basis te snappen, als een soort taalkraambed. Maar daarna? Dan sta je weer met lege handen, als een verdwaalde toerist zonder woordenboek. Het is leuk voor de frisse start, maar om echt te spreken? Daar heb je meer voor nodig dan wat virtuele muntjes en geklik.

Kun je echt een taal leren met Duolingo?

Ja, je kunt zeker een taal leren met Duolingo. Het is een effectieve manier om de basisbeginselen en een flinke woordenschat op te bouwen.

Natuurlijk werkt het! Anders zouden er niet zoveel mensen zijn die nu denken dat ze vloeiend zijn na een paar lesjes. Het is net een digitale suikerspin; je blijft maar doorslikken omdat het zo lekker en makkelijk is, en voor je het weet, heb je een behoorlijke dosis kennis binnen.

Je verzamelt punten alsof je de laatste Pokémon GO-hype opnieuw beleeft, en je klimt lekker door de levels heen, van ‘absolute n00b’ tot ‘ik kan nu een broodje bestellen’. Voelt toch net alsof je een echte kampioen bent, nietwaar? Die groene uil dwingt je bijna vriendelijk om door te gaan, hij weet van geen opgeven, net een schoonmoeder die blijft vragen of je nog een opscheplepel wil.

Die lessen zijn inderdaad zo hapklaar dat je ze zelfs tussen twee afleveringen van je favoriete serie door kunt proppen, of terwijl je op de bus wacht. Vijf minuten hier, tien minuten daar; voor je het weet, heb je een taal in je broekzak, of in ieder geval een paar zinnen die je kunt herhalen als een papegaai. Mijn neefje, die er helemaal in opging, is nu een ster in het bestellen van taco's in het Spaans.

En die spreekvaardigheden? Oh, die zijn goud waard. Je kunt straks gegarandeerd aan een lokale bakker in Parijs vragen waar de bibliotheek is, terwijl je eigenlijk een croissant wil. Of je leert hoe je over appels en beren moet praten, nuttig als je ooit vastzit in een zoo in Zweden, of zo. Perfect voor de dagelijkse communicatie, zolang die dagelijkse communicatie maar gaat over een eend die een boek leest.

• Duolingo helpt je consistent te blijven, wat echt het geheim is, hoor. Zonder die push om je streak levend te houden, was ik allang gestopt.
• Het is een fantastisch beginpunt, een soort digitale kleuterschool voor talen. Verwacht niet direct Shakespeare te lezen, maar een simpele menukaart is binnen handbereik.
• Je krijgt veel herhalingsoefeningen, zodat die woordjes net zo hardnekkig in je kop gaan zitten als dat irritante deuntje van de radio.
• De app is vooral sterk in woordenschat en basisgrammatica. Voor echt vloeiend spreken moet je toch echt een keer je muil opentrekken in het echt, of naar een café vol moedertaalsprekers gaan. Succes dan maar!