Hoe ga je van A2 naar volledig A?

A2 naar een vol A-rijbewijs... Pfff, ik weet nog hoe dat voor mij voelde. Alsof er een muur tussen mij en die dikke motoren stond. Je kijkt ernaar, hè? Naar die glimmende machines, en je denkt: ooit. Ooit rijd ik daarop.

Ze maken het je wel makkelijk lijken met die lijstjes: ben je 24? Rijbewijs twee jaar? Hoppa, A-rijbewijs! Maar zo simpel is het natuurlijk niet, toch? Ik bedoel, twee jaar op die A2... voelde als een eeuwigheid! Ik reed rond op mijn Kawasaki Ninja 400 (best een fijn ding overigens), maar mijn ogen bleven toch altijd afdwalen naar de grotere broers. Die diepe grom, dat gevoel van… vrijheid, weet je wel?

Die leeftijdsgrens… tja. Ik was net 23 toen ik mijn A2 haalde. Dus dat wachten… Man, dat was killing. Ik ken gasten die stiekem in Duitsland hun A-rijbewijs haalden omdat ze daar al op hun 18e mochten beginnen (geen aanrader trouwens, schept alleen maar gezeur). Ik heb braaf gewacht. Elke verjaardag die voorbijging telde ik af. Bijna… bijna…

En toen was het zover. 24! Ik voelde me echt… bevrijd. Direct de motorrijschool gebeld. Ik herinner me nog dat de instructeur zei dat de meeste A2-rijders de overstap best makkelijk vinden. Iets met "je hebt de basis al" en "het is vooral wennen aan het vermogen". Nou, dat vermogen… daar moest ik wel even aan wennen, hoor! Mijn eerste les op die zware machine… ik dacht dat ik opsteeg! Maar goed, na een paar lessen had ik het wel onder de knie.

Dus ja, die lijstjes kloppen wel. 2 jaar A2, 24 jaar oud… check, check. Maar het is meer dan dat. Het is die knagende verlangens, het aftellen, die eerste nerveuze rit op een écht grote motor. En dan… dan dat gevoel van: ik ben er klaar voor. En dat, dát is onbeschrijfelijk.