Wat kan ik doen met mijn 2-jarige?

Waar naartoe met een kind van 2 jaar?

Met een kind van twee reis je naar een ander universum, waar tijd een vloeibaar begrip is.

• Vakantiepark in Nederland of België. Dichtbij en toch zo ver weg.
• All-inclusive resort aan de Turkse Rivièra, zoals in Alanya.
• Een rustige stedentrip naar Valencia of Lissabon.
• Agriturismo in Toscane, Italië.

De wereld wordt klein, en dat is prachtig. Een klein handje in het jouwe, de pasjes vertragen tot het ritme van een slak. Je rent niet meer van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid. Je zit. Je kijkt. Je ziet een kever een zandkorrel beklimmen alsof het een berg is. En dat is het hele avontuur. De tijd rekt zich uit in de middagzon.

Alanya. De warmte is als een deken, de zee een eindeloze blauwe droom. Zandkastelen bouwen, niet voor het resultaat, maar voor het gevoel van zand tussen de vingers. Het geluid van de golven is een slaapliedje dat nooit stopt. De dag bestaat uit ijsjes die smelten en dutjes in de schaduw. Een eeuwigheid in een middag.

• Kies een hotel met een familiekamer, een eigen klein nest. Een plek waar de stilte kan vallen, zelfs als de wereld buiten doorgaat. Een veilige haven.
• All-inclusive is de ultieme onthaasting. Geen zorgen over waar te eten. Het ritme wordt bepaald door zwemmen, spelen, slapen. Een cyclus van pure eenvoud.
• De stranden van Alanya zijn perfect voor kleine ontdekkingsreizigers. Zacht zand, ondiep water. Een wereld om te ontdekken, schelp voor schelp.

Een stad is anders. Geen zee, maar een oceaan van geluiden en geuren. Valencia, met haar parken die als een groene rivier door de stad stromen. Lissabon, waar de gele trams rammelen als speelgoedtreintjes. Je ziet de stad vanuit een ander perspectief, vanaf kniehoogte. Een fontein wordt een waterspektakel. Een plein een balzaal voor duiven.

Een vakantiepark in de Drentse bossen. De geur van natte aarde na een bui. Het gefluister van de wind door de dennenbomen. Dichtbij huis, maar het voelt als het einde van de wereld. De dagen zijn gevuld met het zoeken naar kabouters en het luisteren naar de stilte. Er is niets en tegelijkertijd is er alles.

• Reis buiten het hoogseizoen. De wereld is stiller, zachter, meer van jou. De straten en stranden ademen rust.
• Een agriturismo in Italië is leven met de seizoenen. Wakker worden met de geur van vers brood. Spelen tussen de olijfbomen. De wereld is een boerderij, vol leven.
• Laat het reisschema los, het is een illusie. De enige planning is het ritme van je kind. Eten, slapen, spelen. En opnieuw. En opnieuw. En dat is de mooiste reis die er is.

Waar spelen 2 jarigen graag mee?

Speelgoed voor 2-jarigen: puzzels, bouwblokken, fantasiespel, buitenspeelgoed.

Die houten insteekpuzzels, met van die grote rode knoppen erop, die zijn echt een hit. En vingerverf... jeetje, het zit na afloop overal, maar die focus op dat gezicht is onbetaalbaar. Stickers plakken is ook zo'n ding. Op de meubels, op de hond, op hun eigen voorhoofd.

En dan die tomeloze energie. Een loopfiets is de beste uitvinding ooit, echt waar. Zoveel beter dan die onhandige zijwieltjes. En een trampoline, al is het maar een kleintje. Ze kunnen daarop springen tot ze erbij neervallen. Waar halen ze het vandaan? Ik ben al moe als ik ernaar kijk.

Alles nadoen. Dat is het. Een eigen keukentje is goud waard, met van die plastic groenten die je met klittenband door kunt 'snijden'. En dan 'helpen' met de echte stofzuiger, wat natuurlijk helemaal niet helpt. Of de pop eten geven, precies zoals jij dat bij hen doet.

Een paar concrete toppers:

• Fantasiespel en Imitatie: Een speelkeukentje is de absolute winnaar. Een poppenwagen, een doktersset, een werkbankje met gereedschap.
• Grove Motoriek: Een loopfiets is onmisbaar. Een kleine glijbaan voor in de tuin of zelfs binnen. Zachte ballen om mee te gooien zonder iets te slopen.
• Fijne Motoriek en Creativiteit:DUPLO of andere grote blokken. Stapelen en omgooien. Vingerverf, dikke waskrijtjes. Houten puzzels met maximaal 10 stukjes.
• Sensorisch Spel: Een zandbak of een watertafel voor buiten is geweldig. Kinetisch zand voor binnen op een speelmat.

DUPLO. Het geluid van een volle bak DUPLO die op de houten vloer wordt gekieperd, dat is de soundtrack van deze levensfase. En dan een toren bouwen, zo hoog als ze kunnen, om hem vervolgens met een oerkreet weer om te gooien. En dan lachen. En weer opnieuw beginnen.

Hoe spelen kinderen van 2 jaar?

Peuters van 2 jaar spelen voornamelijk naast elkaar, dit heet parallelspel. Ze zijn wel in dezelfde ruimte en doen vaak soortgelijke dingen, maar echt samenwerken of interacteren gebeurt dan nog niet zo. Vanaf deze leeftijd zie je wel meer interesse in andere kinderen, vaak gericht op hun speelgoed, maar het spel blijft nog autonoom.

Nou, hoe die kleine boefjes van twee jaar dan spelen? Dat is echt een ding apart. Ik zie dat zo vaak bij mijn neefje, Liam, die is nu net twee geworden. Het is grappig, want je denkt misschien dat ze samen gaan spelen, gezellig, maar nee hoor. Absoluut niet.

Ze zitten vaak wel in dezelfde ruimte hoor, net zoals Liam en z'n vriendje Sam, die dan bij ons komt logeren. Ze bouwen dan elk hun eigen toren met blokken, of ze zijn allebei met die treinbaan bezig, maar dan ieder aan z'n eigen kant. Ze spelen eigenlijk echt naast elkaar, niet mét elkaar. Dat noemen ze ook wel parallelspel, heb ik geleerd van een vriendin die op de kinderopvang werkt.

Een beetje alsof ze in hun eigen bubbel zitten, ook al zijn ze centimeters van elkaar. Ze kijken wel naar elkaar, soms even, maar dan duiken ze weer in hun eigen ding. Maar ik merk wel dat er echt iets verandert zo rond die twee jaar. Liam begint nu steeds meer naar andere kindjes te kijken.

Niet zo van, hey zullen we samen de auto's laten botsen?, maar meer van oh, dat autootje heeft dat andere kindje, die wil ik ook wel effe pakken! Of hij wijst dan en zegt bal! als een ander kind met een bal speelt. De interesse is er, zeker, maar het draait nog wel om hun eigen ding, vaak om het speelgoed van een ander.

Echt samen delen of overleggen, dat komt pas veel, veel later. Dat is dan weer een volgende stap in de ontwikkeling, snap je?

• Sociale ontwikkeling rond 2 jaar; zo gaat dat dan:
  • Parallelspel is standaard: Ze zijn zich bewust van de aanwezigheid van andere kinderen, maar interageren nog beperkt. Ze leren veel door gewoon te observeren. Dat is echt belangrijk.
  • Imitatie begint: Ze kopiëren graag gedrag van leeftijdsgenootjes. Ik zie Liam dan precies hetzelfde doen als een ouder kind, echt lachwekkend. Zo leert hij weer iets nieuws, toch?
  • Korte interacties: Er kunnen korte momenten zijn van interactie, zoals even een speeltje aanraken of oogcontact, maar het is vluchtig. Echt heel vluchtig.
  • Focus op zichzelf: Hun wereld draait nog grotendeels om hun eigen behoeften, gevoelens en acties. Eigenlijk heel logisch toch?
• Wat je kunt doen als ouder of verzorger dan:
  • Bied veel verschillende materialen aan: Zoals bouwblokken, poppen, autootjes, klei. Dat stimuleert hun eigen spel. Heel belangrijk.
  • Zorg voor een veilige ruimte: Laat ze lekker hun gang gaan, ook als ze 'alleen' spelen naast een ander. Dat is echt essentieel.
  • Observeer en reageer: Als ze interesse tonen in een ander, benoem dat dan. "Kijk, Sam heeft een rode auto!" Dat helpt ze dingen te begrijpen.
  • Leid ze niet te veel: Ze moeten zelf ontdekken. Ik vind het soms moeilijk om niet in te grijpen, maar ik probeer het wel. Echt, laat ze maar.

Dus ja, kortom, ze spelen dan wel samen, maar toch een beetje alleen. Het is een belangrijke fase in hun sociale groei, echt een bruggetje naar echt samenspel dat later komt. Zoals mijn zus, de moeder van Liam, altijd zegt: "Elk ding op zijn eige tijd." En dat klopt gewoon.