Is het invriezen van eitjes pijnlijk?

Is het invriezen van eitjes pijnlijk? Pff… waar zal ik beginnen? Ik weet nog goed dat ik voor het eerst aan die gedachte moest wennen. Dagelijkse injecties… Brrr… Alleen al het idee! Ik zag mezelf al helemaal blauw prikken. En dan die punctie. Ik bedoel, hallo?! Een naald… daar beneden. Ik kreeg het er gewoon Spaans benauwd van.

Het is echt niet niks hoor, zo’n traject. Je lichaam wordt op hol geslagen, alsof het ineens een marathon moet rennen. En dan heb ik het nog niet eens over de emotionele rollercoaster. De ene dag voel je je supervrouw, de andere dag wil je alleen maar onder een dekentje kruipen. Herkenbaar?

Ik heb vriendinnen die er amper last van hadden. “Ach, viel best mee,” zeiden ze dan. Nou, ik kan je vertellen: ik ben geen held met naalden. Die eerste injectie? Ik stond te trillen als een rietje. Uiteindelijk deed mijn vriend het, want ik durfde gewoon niet. Tranen met tuiten, echt waar. Maar goed, na een paar dagen ging het beter. Je went er wel een beetje aan, al blijft het een rotklus.

Die punctie… tja… Daar zag ik enorm tegenop. Ik had online van alles gelezen – waarschijnlijk niet zo slim – over vreselijke pijn en complicaties. Ik lag echt wakker, nachtenlang. Uiteindelijk viel het, met wat pijnstilling, best mee. Een beetje een zeurend gevoel, maar goed te doen. Het is natuurlijk per persoon verschillend, net zoals de ene bevalling pijnlijker is dan de andere. Iemand zei tegen me: “Stel je voor dat je een eitje moet leggen… maar dan via een omweg.” Tjah, zo had ik het nog niet bekeken… Maar goed, achteraf viel het dus mee.

Overleg echt goed met je arts over pijnbestrijding. Niet doen alsof je stoer bent, zoals ik in het begin. Er zijn mogelijkheden, dus maak daar gebruik van! Het is jouw lichaam, jouw traject. Zorg dat je je zo comfortabel mogelijk voelt, want je gaat al door genoeg heen. En geloof me, die gemoedsrust is goud waard.