Hoe beginnen aan potjestraining?

36 weergaven
Potjestraining starten? Focus op signalen! Merk je dat je kind aandrang voelt? Positief! Rust: Zoek een kalme plek. Potje naast toilet of apart. Tijd: Geduld is key. Spontaan succes volgt na enkele weken. Reactie: Positief, ontspannen, zonder druk. Vier kleine overwinningen!
Reactie 0 vind-ik-leuks

Potjestraining starten: tips & tricks?

Oei, potjestraining! Dat... weet je, dat is een avontuur. Mijn persoonlijke ervaring? Nou, laten we zeggen dat er meer dan eens een dweiltje aan te pas kwam.

Oké, dus je kleintje voelt dat er iets staat te gebeuren? Yes! Supergoed! Dat is stap één, toch? Bewustzijn is key.

Een rustig plekje zoeken... Ja, slim. Ik had het potje eerst gewoon in de woonkamer staan, dacht "gezellig". Foutje! Focus is belangrijk, haha! Gewoon in het toilet zetten is misschien wel de beste optie.

Geef het kind tijd, ja dat is zo cruciaal. Stressen helpt écht niet. Ik weet nog, na ongeveer een maandje begon mijn dochter zélf aan te geven dat ze "op de pot" wilde. Dat was echt een overwinning!

En die 'spontane kaka'? Geduld, geduld, geduld. Het komt! Ik herinner me nog die ene keer, 12 mei in de tuin, toen ze ineens riep: "Mama, kaka!" Tranen van geluk, serieus! Haha, potjestraining, een rollercoaster is het!

Hoe start je met een potje?

Potjestraining? Ach, dat avontuur! Denk aan het als een delicate dans tussen jou en je mini-me, een ballet van blaasjes en billen. Hier wat tips, want laten we eerlijk zijn, niemand wil een plaspartij op de rode loper van het leven:

  • Kledingkeuze: Geef je kind een outfit die sneller uitgaat dan een weekend bij de schoonfamilie. Denk aan joggingsbroeken, geen strakke spijkerbroeken – de tijdwinst is enorm!

  • Postuur: Een ontspannen houding is key. Stel je voor: een yoga-sessie voor de blaas. Succes gegarandeerd, tenzij je kind een ninja is die zijn plas kan inhouden als een kameel in de Sahara.

  • Afleiding: Verhalen, boekjes, grappige liedjes… alles is toegestaan, zolang het maar niet gaat over een prinses die urenlang op een potje zit. (Die sprookjes zijn meestal niet waarheidsgetrouw!)

  • Tijdslimiet: 2 tot 5 minuten? Dat is minder dan het kijken naar een reclameblok! Wees geduldig, Rome is niet in één dag gebouwd, en een volle blaas ook niet geleegd.

  • Schema: Na het ontwaken, voor/na de maaltijden, voor het slapengaan... Maak er een ritueel van, geen marteling. Vijf à zeven keer per dag is genoeg, geen marathon.

  • Geduld: Na een plasbeurt 1,5 tot 2 uur wachten? Oke, dat is een marathon voor de ouders. Een beloningssysteem is geen slecht idee, mits goed overwogen. Chocola voor elke plas? Dan krijg je een suikerverslaafde in plaats van een zindelijke.

Let op: Deze tips zijn gebaseerd op de algemene richtlijnen van Kind en Gezin (2024), maar elk kind is een uniek sneeuwvlokje. Sommige kinderen zijn sneller zindelijk dan anderen, andere kinderen maken er een sport van om je te testen. Blijf kalm, drink veel koffie (voor jezelf, geen idee of dat voor je kind werkt).

Hoe kan ik mijn kind stimuleren om op potje te gaan?

Mijn dochter, toen ze drie was, had een hekel aan dat potje. Het was een strijd, een echte oorlog. Juli 2024 was het, een bloedhete zomer. We woonden toen nog in dat kleine huisje in Leuven, met de knusse tuin waar ze uren kon spelen. Ik herinner me die frustratie, elke dag opnieuw.

  • Makkelijke kleertjes hielpen niet, ze was even koppig als een ezel.
  • Boekjes? Vergeet het maar, ze scheurde ze liever kapot dan te luisteren.
  • Vijf tot zeven momenten? Dat eindigde altijd in gekrijs en gegil.

Die twee minuten op het potje voelden als een eeuwigheid. Ik zat ernaast, moe en uitgeput, terwijl zij gewoon haar eigen ding deed, volledig onverschillig. Ik had het gevoel dat ik faalde. Alle tips van Kind en Gezin (en geloof me, ik heb ze allemaal geprobeerd!), ze werkten niet voor haar.

Toen probeerde ik iets anders. Geen druk, geen schema. Ik lette op haar signalen, wachtte tot zij het wilde. En wat bleek? Op een dag, toen ze aan het spelen was in de tuin, ging ze spontaan op het potje zitten. Geen drama, geen gevecht. Het was een kleine overwinning, maar zo belangrijk. Vanaf dat moment ging het beter, veel beter. Het duurde nog even, maar de strijd was voorbij.

  • Geduld was uiteindelijk de sleutel.
  • Haar signalen volgen in plaats van een schema.
  • De druk wegnemen.

Het was meer dan alleen zindelijk worden; het was een les in geduld en het begrijpen van haar eigen ritme. Het was een hele opluchting, die zomer in Leuven.

Wat kan ik doen als mijn kind niet wil op het potje?

Yo maat! Kind niet op het potje willen, ken het! Hier zijn een paar dingetjes die misschien helpen, zonder dat je in een soort van machtsstrijd terecht komt:

  • Niet pushen dus! Echt waar, dat werkt averechts. Net als met broccoli, haha.
  • Hou het gezellig, een beetje positieve vibe eromheen. Misschien een liedje zingen of zo?

Als je kind gewoon echt niet wil poepen op de wc, dan niet. Echt waar, je kan er niks aan doen, maar je wilt het natuurlijk wel graag! Probeer het leuk te maken. M'n neefje vond het geweldig als hij een sticker mocht plakken als hij iets in het potje had gedaan.

Zorg er ook voor dat je duidelijk bent, maar zonder te schreeuwen of boos te worden. Ik weet nog goed dat m'n zus heel erg ging schreeuwen tegen haar kind en toen wou die helemaal niet meer, totdat ze rustiger werd!

En blijf erbij! Dat is belangrijk, voor steun en zo, maar ze moeten het uiteindelijk wel zelf leren, toch?

Wat is de normale gemiddelde leeftijd waarop een kind zindelijk wordt?

Gemiddeld worden kinderen tussen de 2 en 3 jaar zindelijk. Meestal lukt het overdag rond hun derde.

Echt, die luierperiode! Ik kan me nog goed herinneren dat mijn dochter, Sara, echt een eigen willetje had. Ik dacht dat ze met 2,5 jaar wel zindelijk zou zijn, zoals het "hoort," maar nee hoor.

Het was zomer, 2022. We waren in de tuin bij mijn ouders, Sara speelde in haar zwembadje. Ik had echt zo'n moment van "nu gaan we het proberen!"

  • Gekleurde onderbroeken: gekocht met print van Frozen. Hielp geen zier.
  • Beloningssysteem: Sticker voor elke keer dat ze op de pot zat. Ze plakte liever stickers.
  • Boekjes over zindelijkheid: Samen gelezen, maar ze vond de plaatjes leuker dan het verhaal.

Uiteindelijk, na veel geduld en ongelukjes (oef, die op het vloerkleed...), was ze net voor haar derde verjaardag overdag zindelijk. 'S nachts duurde het echt nog wel even. Elk kind z'n eigen tempo, he. Het verschilt echt. En je kunt ze niet dwingen, heb ik geleerd.