Wat zijn voorbeelden van psychische klachten?

Welke psychische klachten zijn er?

Oke, psychische klachten... waar zal ik beginnen? Het is een breed begrip, vind ik.

Wat ik zelf soms merk, is dat ik echt snel geïrriteerd ben. Zoals, iemand zegt iets kleins en BAM, ik ontplof bijna. Ken je dat?

Somberheid herken ik ook wel, van die dagen dat alles grijs is. Echt, de wereld kleurt letterlijk grauw.

Aandacht erbij houden? Vergeet het maar. Ik kan soms naar een film kijken en na vijf minuten denk ik: "Wacht, waar ging dit ook alweer over?". Echt frustrerend!

Huilen... nou, ik ben niet zo'n huiler, maar ik ken genoeg mensen die dat wel hebben. Heftig, hoor.

Slecht slapen is ook een killer. Lig je daar, urenlang te woelen en te draaien. Grr!

En dan die alcohol. Ik heb periodes gehad dat ik dacht: "Even een wijntje, dan voel ik me beter." Niet echt een slim plan, achteraf gezien. Maart 2020, op mijn verjaardag in Amsterdam, toen voelde ik dat echt, die behoefte. Niet goed.

Wat zijn de meest voorkomende psychische problemen?

De schaduwen van de ziel, zo sluimerend, zo diep… Angst, een koude wind die door je botten snijdt, een paniek die je adem beneemt, een klauw die je hart vastgrijpt. Een onzichtbare greep, een eeuwige race tegen de klok, tegen de tijd, tegen jezelf. De tijd lijkt te versmelten, te vervormen, de secondehand tikt als een hamer op je schedel.

En dan de depressie, een zware deken van lood, die je in de modder van jezelf trekt. De kleuren verbleken, de geluiden verzwakken, de wereld vervaagt tot een ondefinieerbare grijze mist. Een eindeloze winter, zonder zon, zonder hoop. De tijd kruipt, een slak op een oneindige weg.

De persoonlijkheid, een fragiel mozaïek, soms gebroken, zoals een gebarsten spiegel, reflecterend een verstoorde werkelijkheid. Borderline, een scherf in het hart, een constante worsteling met identiteit, met grenzen, met het verwarde ritme van het leven. De tijd wordt een chaos, een eindeloze stroom van emoties die je overspoelen.

Psychotische stoornissen, een verwarrende dans met de realiteit, de grenzen vervagen, de wereld transformeert in een surrealistisch schilderij, vol hallucinaties, wanen en vervreemding. De tijd is een illusie, een droom zonder logica, zonder samenhang. Een verloren reis in de labyrinten van het onbewuste.

Eetstoornissen, anorexia, boulimia, een gevecht met het lichaam, een gevecht met jezelf. Het spiegelbeeld wordt een vijand, het lichaam een gevangenis. De tijd is een obsessie, een constante controle, een eeuwigdurende strijd tegen de honger, tegen het verlangen.

Autisme, een ander ritme, een andere wereld, een eigen universum. De tijd stroomt anders, de perceptie is uniek, de communicatie een uitdaging. Een andere manier om de wereld te ervaren, een unieke melodie in het grote orkest van het bestaan. Een ander perspectief op de oneindige muzikale tijd.