Wat kost een pakje Marlboro vandaag?

Twaalf euro?! Voor een pakje Marlboro?! Serieus? Ik weet nog dat… Nou ja, laat ook maar. Het is gewoon belachelijk. Twaalf euro voor die Golds, of Prime, wat maakt het uit. Allemaal even duur en allemaal even slecht voor je, natuurlijk. Maar toch… twaalf euro… Kun je nagaan hoeveel pakjes je daar vroeger voor kocht! (Oké, oké, ik ga geen oude-mannen-verhalen ophangen.)

Maar even serieus. Twaalf euro. Dat is… pfff… Ik probeerde laatst te stoppen, weet je wel. Drie weken volgehouden. Drie weken! Ik was zo trots. En toen… stress op het werk. Ruzie met m’n partner. En bam, daar ging ik weer. Rechtstreeks naar de winkel voor… ja hoor, een pakje Marlboro. Twaalf euro lichter. Voelde me zo stom. Want ja, wat heb je er nou aan? Even die nicotine-rush en dan… lege portemonnee, stinkende kleren, en dat knagende schuldgevoel.

En die Fine Touch dan? Scheelt een paar cent, las ik ergens. Maar wat maakt dat nou uit? Het is toch allemaal weggegooid geld. Letterlijk in rook op. Ik heb een vriend, die rookt van die zelfgemaakte sigaretten. Veel goedkoper, zegt ‘ie. Misschien moet ik dat ook maar eens proberen. Of gewoon… stoppen. Echt stoppen dit keer. Maar ja, hoe dan? Het is zo’n… verslaving, hè? Je weet dat het slecht is, maar… Ach, ik weet het ook allemaal niet meer. Die twaalf euro… misschien is dát wel de motivatie die ik nodig heb. Wie weet.