Wat is het verschil tussen 1e, 2e en 3e graads brandwond?

De drie graden van brandwonden: Van roodheid tot gevoelloosheid

Brandwonden worden ingedeeld in drie categorieën, afhankelijk van de diepte van de weefselschade. Het correct inschatten van de ernst van een brandwond is cruciaal voor de juiste behandeling en het voorkomen van complicaties. Hieronder een overzicht van de verschillen tussen eerste-, tweede- en derdegraads brandwonden:

Eerstegraads brandwonden: Deze betreffen alleen de opperhuid, de buitenste laag van de huid. De huid is rood, pijnlijk en licht gezwollen. Denk aan de typische zonnebrand. Blaren ontstaan niet bij eerstegraads brandwonden. De pijn is vaak branderig en de huid voelt warm aan. Genezing vindt meestal plaats binnen enkele dagen tot een week, zonder littekenvorming. Koelen met lauw stromend water is de belangrijkste eerste hulp.

Tweedegraads brandwonden: Bij tweedegraads brandwonden is de schade dieper en reikt tot in de lederhuid, de laag onder de opperhuid. Er zijn twee types tweedegraads brandwonden:

• Oppervlakkig tweedegraads: De huid is rozerood, zeer pijnlijk en er ontstaan blaren gevuld met helder vocht. De pijn is intens door de blootstelling van de zenuwuiteinden. Genezing duurt over het algemeen één tot drie weken, meestal zonder littekens, al kan er wel tijdelijke verkleuring van de huid optreden.
• Diep tweedegraads: De huid is rood en kan een vlekkerig, witachtig of verkleurd uiterlijk hebben. Blaren kunnen aanwezig zijn, maar het vocht erin kan troebel zijn. De pijn is minder intens dan bij oppervlakkige tweedegraads brandwonden, omdat de zenuwuiteinden beschadigd zijn. De genezing duurt langer, drie weken of meer, en kan leiden tot littekenvorming.

Derdegraads brandwonden: Dit zijn de ernstigste brandwonden. De volledige huid, inclusief de onderhuid, is vernietigd. De huid ziet er wit, grijs, bruin of zwart uit en voelt leerachtig, stug en droog aan. Door de vernietiging van de zenuwuiteinden is de brandwond zelf gevoelloos. De omliggende huid, die vaak tweede- of eerstegraads verbrand is, kan wel pijnlijk zijn. Derdegraads brandwonden genezen zeer langzaam en vereisen vaak huidtransplantaties. Littekens zijn onvermijdelijk.

Belangrijk: Raadpleeg altijd een arts bij tweede- en derdegraads brandwonden, en bij uitgebreide eerstegraads brandwonden. Probeer nooit zelf een ernstige brandwond te behandelen. Dit artikel is uitsluitend ter informatie en vervangt geen medisch advies.