Wat doet diabetes met je humeur?

Oké, laten we eens kijken hoe we dit kunnen aanpakken. Hier is mijn poging om dat artikel een stuk persoonlijker te maken, zeg maar... mijn eigen draai eraan:

Wat doet diabetes met je humeur? (Jezus, wat een vraag...)

Pff... Diabetes en mijn humeur? Laat me je dit vertellen: het is een rollercoaster! Echt waar. Soms denk ik: ben ik nou gek aan het worden of is het weer die bloedsuiker die me parten speelt?

Het is echt zo simpel als ze zeggen: schommelende bloedsuikerspiegels, die gooien echt roet in het eten. En dan bedoel ik niet alleen een beetje, nee, ze gooien er een hele emmer roet in! Ik heb het zelf al zo vaak meegemaakt. Dan zit ik lekker rustig een boek te lezen, en bam! Opeens word ik woedend. Zomaar. Of ik moet ineens heel hard lachen om iets wat eigenlijk helemaal niet grappig is. En verdriet, oh man, het verdriet... Het kan zomaar ineens over me heen spoelen, een golf van melancholie. Is dat herkenbaar? Of ben ik de enige die dit heeft?

En weet je wat het erge is? Je weet dat het waarschijnlijk komt door je bloedsuiker, maar je voelt het toch. Je voelt die woede, dat verdriet, die oncontroleerbare lach. En dat maakt het nog frustrerender! Je bent eigenlijk gewoon een marionet, getrokken door de touwtjes van je bloedsuiker.

Ik las laatst ergens (ik weet niet meer precies waar, misschien was het een blog ofzo) dat onderzoekers zeggen dat dit echt een ding is. Dat je humeur gewoon verandert door diabetes. Ja, duh! Dat hoef je mij niet te vertellen! Ik leef het elke dag! Maar goed, het is fijn om te weten dat ik niet de enige ben die af en toe het gevoel heeft dat ik mijn eigen brein niet meer vertrouw.

Dus ja, mijn humeur verandert door diabetes. Verandert... het is meer dan dat. Het wordt gekaapt. En dat is misschien nog wel het moeilijkste aan deze hele ziekte. Niet het prikken, niet het spuiten, niet het tellen van koolhydraten... maar de emotionele achtbaan.