Waar kan koorts op wijzen?

Koorts, bah, dat woord alleen al... Ik krijg er meteen koude rillingen van! Herken je dat? Die verschrikkelijke rillerigheid, die hoofdpijn, die totale uitputting... Vaak is het natuurlijk 'gewoon' een griepje, of een nare verkoudheid. Je lichaam vecht, dat weet je wel, een echte kleine oorlog tegen die vieze bacteriën en virussen. Maar toch... dat knagende gevoel blijft. Wat als het meer is dan dat?

Onlangs had mijn nichtje, lief meisje van acht, hoge koorts. Dagenlang. We maakten ons echt kapot. Gelukkig bleek het uiteindelijk een flinke oorontsteking te zijn, maar die onzekerheid… pfoe! Die dagen voelden als een eeuwigheid. Je zit dan maar te denken: wat als het iets ernstigers is? Kanker? Reuma? Ik las laatst nog ergens dat zelfs een overactieve schildklier hoge koorts kan veroorzaken – wát?! Ik wist niet eens dat dat kon!

En dan die statistieken... ik weet niet precies hoeveel procent van de koortsgevallen wijzen op iets ernstigs, maar het punt is: je weet het niet zeker. En die onzekerheid, die is het ergste. Een vriend van me, die had langdurige koorts, bleek uiteindelijk een hele nare infectie te hebben. Gelukkig is hij er nu weer bovenop, maar het had zomaar heel anders kunnen aflopen. Daarom zeg ik altijd: bij aanhoudende koorts, ga naar de dokter! Niet twijfelen, gewoon doen. Je wilt toch die zekerheid? Die rust? Dat je weet waar je aan toe bent? Want ja, een beetje koorts is vervelend, maar die angst... die is nog veel erger. En een beetje extra zekerheid kost je echt geen cent. Liever een keer teveel naar de dokter dan een keer te weinig, toch?