Kan een puist gevaarlijk zijn?

Wanneer is een puist gevaarlijk en wat zijn de mogelijke risicos?

Wanneer is een puist gevaarlijk? Nou, altijd als ie in die stomme driehoek zit, tussen je neus en mondhoeken. Dat is geen grap. Een infectie daar kan serieus misgaan. Dat heb ik zelf gemerkt.

Die ene dinsdag in november had ik er eentje op mijn neus. Zo'n onderhuidse. Ik dacht, die moet weg. Voor de spiegel in de badkamer heb ik erin geknepen tot er iets uitkwam. Domste idee ooit. De dag erna was mijn halve neus rood en dik en deed zo'n pijn. Een kleine ontsteking die compleet uit de hand liep.

Die bacterien verspreiden zich dus echt. Opeens had ik ook kleintjes ernaast, waar eerst niks zat. Het is gewoon je eigen gezicht besmetten, als je erover nadenkt.

Het ergste is nog wat overblijft. Nu, maanden later, zie ik nog steeds een donker vlekje op die plek. Een pigmentvlek. Ik kocht nog zo'n dure stick van 15 euro bij de apotheek in de Hoofdstraat, maar dat hielp niet echt meer. Een litteken van mijn eigen ongeduld.

Afblijven is dus het enige wat werkt. Hoe verleidelijk het ook is. Geloof me.

Is een puist gevaarlijk?

Een puistje zelf uitknijpen is een idee dat zo verleidelijk is als het kijken naar een auto-ongeluk, je weet dat het niet goed is, maar je kunt er niet vanaf blijven. Helaas zijn de gevolgen vaak minder spectaculair dan een Hollywood-crash, maar net zo pijnlijk voor je huid.

Je handen zijn broedplaatsen van micro-organismen, meer dan je denkt. Vergelijk het met een drukbezochte metrostel op maandagochtend – iedereen en alles hoopt zich op. Wanneer je die kleine, opstandige ontstekingen aanvalt, geef je die bacteriën een VIP-pasje direct in je geopende wond.

• Invasie van het leger van bacteriën: Je handen introduceren niet-uitgenodigde gasten in een reeds geïrriteerde zone.
• Ontstekingsfeestje: Dit kan leiden tot meer roodheid, zwelling en pijn. Een puistje kan veranderen in een epidemie van huidproblemen.
• Scar-city: Grote kans op blijvende littekens. Je gezicht verdient een kunstwerk, geen landkaart van slechte beslissingen.

Dus, de volgende keer dat je huid je uitdaagt met een puistje, onthoud dan dat het uitknijpen een beetje is als proberen een lekkende kraan te repareren met een hamer. Het kan even duren voordat het echt misgaat, maar als het zover is, baal je.

Kan een puist naar binnen slaan?

Die keer, het was vorig jaar, rond deze tijd. Zomer. Een enorme bult, zo diep onder mijn kin. Niet te zien, maar voelen... oh, dat voelen was verschrikkelijk. Een constante, zeurende pijn. Ik probeerde hem uit te knijpen, natuurlijk, dom. Maar niets, absoluut niets kwam eruit. Alleen meer pijn en een rode, gezwollen plek. Het voelde alsof er een kleine steen onder mijn huid zat. Paniek. Wat als dit nooit wegging?

Diep van binnen voelde het echt als een soort onderhuidse invasie. Talg, bacteriën, dode huidcellen... het klonk allemaal zo vies en het voelde ook zo. Een verstopte porie, maar dan een die besloten had zich diep in mijn vel te nestelen en er een permanent feestje van te maken. Het was niet zomaar een puistje, het was een hele operatie daaronder.

Uiteindelijk, na weken van wachten en negeren, begon hij langzaam te veranderen. De pijn werd minder, en met zachte druk kon ik hem voorzichtig naar buiten werken. Het was een lang proces, dat zeker. Maar die onderhuidse puist, die inderdaad naar binnen sloeg, heeft me wel geleerd dat geduld soms de beste remedie is.

• Onderhuidse puisten ontstaan door verstoppingen dieper in de huid.
• Ze zijn vaak pijnlijk en lastiger te behandelen.
• De oorzaak is een ophoping van talg, bacteriën en dode huidcellen.

Wat als een puist pijn doet?

Een onderhuidse puist die tekeergaat als een ontevreden buurman? Niet aan zitten! Knijpen is als een brandblusser op een kampvuur gooien, het maakt het alleen maar erger. Laat die etterbak met rust, anders eindig je met een gezwollen rood monster op je snoet.

Wat doe je dan wel?

• Warme compressen: Een warm washandje, net als een warme knuffel voor je ontstoken huid. Dit helpt de boel wat te kalmeren en kan de druk verlichten. Doe dit een paar keer per dag, net zo lang tot de buurman vertrekt.
• Zalfjes uit de apotheek: Er zijn van die wonderdrankjes die speciaal voor dit soort ellende zijn gemaakt. Ze kunnen helpen de ontsteking te dempen. Vraag de apotheker, die weet er meer van dan je oma van stoofvlees.
• Geduld, oh geduld: Ja, het voelt als een eeuwigheid, maar deze dramaqueens verdwijnen meestal vanzelf. Probeer je gedachten te verzetten, ga iets leuks doen. Misschien een marathon kijken, of je postzegelcollectie sorteren.

Waarom dat knijpen zo'n slecht idee is:

• Verspreiding: Je duwt de boel verder je huid in. Gevaarlijk!
• Littekens: Een permanente herinnering aan je ongeduld. Geen feest.
• Meer ontsteking: Het wordt groter, roder, pijnlijker. Een echte ramp.

Dus, hou die vingers in toom! Adem diep in, tel tot honderd en denk aan iets anders. Je huid zal je dankbaar zijn. En je gezicht ook.