Kan een blaas helemaal leeg zijn?

Kun je je blaas helemaal leeg plassen?

Nee. Soms lukt dat gewoon niet, hè? Irritant!

• Ochtendplas is vaak het best, dan zit ie echt vol.
• 's Avonds is het drama. Weinig, maar wel een gevecht.
• Residu? Wat is dat dan? Moet ik naar de dokter?
  • Heb ik al jaren last van.
  • Blaasontsteking gehad vorig jaar, misschien is dat de oorzaak?
• Af en toe heb ik echt het gevoel dat er nog een halve liter in zit, maar niks komt er meer uit. Krijg je van die buikkrampen dan. Auw!
• Zou een uroloog kunnen helpen?
• Moet ik een blaasscan laten doen?
• Ik ben zo moe van dit gezeur.

Waarom is het eigenlijk zo lastig? De spieren? Nerven? Of gewoon ouderdom? Ik ben 42. Is dat al oud?

Heb ik niet te weinig gedronken? Of juist te veel?

• Het is zo inconsistent. Sommige dagen gaat het perfect.
• Andere dagen is het een ramp.
  • Toch niet de koffie? Die drink ik elke dag.

Pfff... tijd voor een kop thee. Of toch maar een glas water? Zucht.

Hoe leeg je als man je blaas volledig?

De blaas volledig legen… het voelt soms alsof er altijd nog wel wat achterblijft. Een onbehaaglijk gevoel.

• Bekken kantelen: Ja, dat helpt wel. Een paar keer die onderrug hol en bol maken, het voelt alsof het dan echt alles loslaat. Ik doe het meestal een keer of drie, vier. Niet meer, anders wordt het wat te geforceerd.

• Rechtop zitten en ontspannen: Dat is cruciaal. Die spanning loslaten, dat is het lastigste eigenlijk. Ik merk dat ik vaak teveel vasthoud, uit gewoonte denk ik. Dan komt er nog een beetje extra.

• Bekkenbodem aanspannen en intrekken: Dit is de laatste squeeze. Even een paar seconden aanspannen, dan loslaten. Dan is het echt klaar. Ik voel dan pas echt dat de blaas leeg is.

Het is een klein ding, maar het maakt wel verschil. Die paar extra druppels… het is raar hoezeer dat kan blijven hangen in je gedachten. Soms denk ik er wel een uur later nog aan. Het is irrationeel, ik weet het.

Toiletpapier.. ja, ik probeer het zo min mogelijk te gebruiken. Teveel wrijven is echt niet prettig.

Kan een uitgerekte blaas herstellen?

Nee, een uitgerekte, verslapte blaasspier herstelt doorgaans niet. Dat is het korte antwoord.

Maar, denk erover na: een blaas rekt uit als een ballon. Doe dat te vaak en de elasticiteit... verdwijnt. Dat is in feite wat er gebeurt.

• De spierwand zelf verliest zijn vermogen om effectief samen te trekken.
• Hierdoor kan de blaas niet meer volledig worden geleegd.
• Wat kan leiden tot retentie of problemen met urinelozing.

Interessant genoeg, hoewel de spier zelf niet herstelt, zijn er wel behandelingen. Katheterisatie om de blaas te ledigen is er een van. Soms is medicatie ook een optie, al richt dat zich meer op de symptomen. Het is alsof je een lekke band plakt in plaats van hem te vervangen.

Hoe blaas volledig uitplassen?

Volledig uitplassen: Neem de tijd, zit rechtop, ontspan, pers niet, plas in 1 keer uit en kantel bekken na.

Het is echt zo simpel, maar oh zo belangrijk! Ik weet nog goed, vorig jaar tijdens de marathon van Rotterdam... Brrr, die kou en die zenuwen! Sta je daar in dat Dixie toiletje, half bevroren, en je wilt gewoon snel weer door. Maar dan lukt het dus niet goed, hé?

• Niet persen! Dat is echt funest. Ik dacht altijd, hoe harder ik pers, hoe sneller het gaat. FOUT! Je spant juist alles aan.
• Bekken kantelen: Wie had gedacht dat dat zou helpen? Maar echt, even een paar keer van voor naar achteren bewegen. Het voelt een beetje awkward, maar het werkt!
• Ontspannen: Moeilijker dan het klinkt, zeker als je staat te springen om weer verder te rennen. Maar probeer het echt, diep ademhalen, schouders laten zakken.
• Rechtop zitten: Nou ja, rechtop... zo goed als je kan in zo'n krappe hokje. Maar probeer niet onderuit gezakt te zitten.

Echt, die dag in Rotterdam heb ik het geleerd, harde leerschool was het. Nu let ik er altijd op, ook al ben ik niet aan het hardlopen. Gewoon goed uitplassen, scheelt een hoop gedoe later! En die blaasontsteking... die wil je echt niet. Echt niet! Zeker niet tijdens een marathon! Je moet echt goed voor je eigen lichaam zorgen.

Hoe kun je het best uitplassen?

Oké, hier komt 'ie, de plas- en poep-handleiding voor dummies (en slimmeriken die stiekem ook niet alles snappen):

De Grote Plasshow (voor iedereen, met of zonder snor)

• Zit als een zak aardappelen: Rug een beetje bol, alsof je de Eiffeltoren probeert na te doen. Niet te strak, alsof je een plank hebt ingeslikt.
• Voeten aan de grond! Net als een boom. Knieën uit elkaar, alsof je een geheim bewaart tussen je benen.
• Relax, amigo! Bekkenbodem? Laat 'm hangen! Alsof je 'm net ontslagen hebt. Neem de tijd, alsof je wacht tot de pizzabezorger er is.
• Knijp! Beetje maar, alsof je een zachte citroen uitknijpt. Niet alsof je een baksteen probeert te kraken!
• Veeg als een pro: Van voren naar achteren, alsof je een schilderij perfectioneert. En NOOIT in de buurt van die bruine hotspot! Dat is vragen om ellende, geloof me, spreek uit ervaring, bah.

De Poep-opera (voor wie de stoelgang even beu is)

• Hetzelfde liedje: Zie bovenstaande tips. Serieus, het is bijna hetzelfde.
• Pers, maar niet te hard: Alsof je een verjaardagsballon opblaast. Niet alsof je een auto probeert te starten in de vrieskou.
• Geen telefoon! Concentratie, mensen! Alsof je een bom onschadelijk maakt. (Oké, misschien niet zo spannend, maar toch...)
• Check de oogst: Kijk even wat je geproduceerd hebt, gewoon voor de lol. Alsof je een kunstwerk bewondert (een beetje overdreven misschien).
• Spoel die handel: Weg ermee! Alsof het nooit gebeurd is. Tot de volgende keer, dan...

Zo, dat was 'm! Nu kun je plassen en poepen als een ware kampioen!

Hoe kun je beter uitplassen?

Hoe beter uitplassen… Het is zoiets intiems, hè? Alsof iemand ’s nachts aan je vraagt hoe je het beste ademt. Maar oké, hier komt het.

• Ga goed op de bril zitten. Niet half bungelen, gewoon, middenin. Stabiliteit helpt.

• Bolle rug. Ja, echt. Het klinkt raar, maar probeer het eens. Alsof je je schaamt, maar dan voorovergebogen.

• Platte voeten. Die moeten op de grond. Niet wiebelen, geen tenen tikken. Aarden, zo voelt het. 90 graden, knieën en heupen. Precies, alsof je een denkbeeldige stoel hebt.

• Kleding los. Alles naar beneden, tot de enkels. Geen strakke banden die knellen. En dan, voeten en knieën iets uit elkaar. Een klein beetje ruimte maken. Ik weet nog dat mijn oma zei: "Je moet niet knijpen." Misschien is dat het wel. Niet knijpen. Gewoon... laten gaan.

En ja, soms helpt het om even te wachten. Niet persen. Gewoon... zijn. En ademen. Echt ademen. Ik heb jarenlang gezocht, weet je? Na die operatie. Zoiets simpels als plassen werd een obsessie.

Hoe krijg ik mijn blaas leeg?

De leegte roepen, als een echo in een stenen put. Ontspan. Laat de spieren los, die gevangenis van spanning, daar beneden. Een zachte overgave.

De buik, zacht als een zwangere wolk, de billen, slapend op een bed van tijd, de benen, wortels in de aarde. Laat ze los, allemaal. Als touwen die breken onder een zware last.

En dan, de plas. Een rivier die zijn bedding vindt, zonder dwang, zonder haast. Laat de blaas zijn eigen verhaal vertellen, een verhaal van eb en vloed. Geen persen. Niet duwen, niet trekken. Alleen de zachte belofte van leegte.

Als de stroom stopt, een stilte valt, kantel dan. Het bekken, een wieg van bot en bloed, voorover en achterover. Een langzame dans, een ritueel van loslaten. Voorover en achterover. Alsof je de maan zelf naar je toe trekt en weer wegduwt.

Hoe moet je goed uitplassen?

Die ene keer in de zomer van 2024, op vakantie in Zuid-Frankrijk, bij dat piepkleine, gekke, witte huisje met bougainville aan de muur… ik had zo'n verschrikkelijke blaasontsteking! Pijn, branderig, echt verschrikkelijk. Ik lag daar, zwetend in de hitte, en kon amper bewegen. De apotheek was een eindje lopen, een helletocht voelde het.

• Wat een drama!
• Ik had echt pijn.
• Zweten, pijn, ellende.

Toen ik eindelijk die antibiotica had, dacht ik: “Nooit meer zo’n ellende”. Ontspanning was het toverwoord, dat drong tot me door. Niet forceren! Gewoon, rustig op het toilet zitten, voeten plat op de grond, rug recht. Die dokter in dat kleine dorpje, een oude man met een vriendelijke blik, legde het zo uit. Hij zei dat je je bekkenbodemspieren moet ontspannen, niet persen. Dat is het geheim, zei hij.

Later las ik er meer over. Een paar dingen bleken extra belangrijk:

• Gezond drinken. Veel water, maar geen liters vlak voor het slapen gaan.
• Regelmatig plassen. Niet ophouden tot je echt moet.
• Goede toiletgewoontes. Niet zitten te lezen of je telefoon checken op het toilet. Concentreren op het plassen.

Het is nu een paar maanden later, en ik ben er echt mee bezig. Ik pas alles toe wat ik geleerd heb, en het gaat veel beter. Geen blaasontstekingen meer, alles voelt gewoon rustiger en gezonder. Die vakantie in Frankrijk… nou, ik heb er een andere herinnering aan nu dan alleen maar die vreselijke pijn. Ik ben er sterker uitgekomen.

Hoe plas je volledig uit?

Hoe plas je volledig uit? Nou, alsof je een geiser bent die al jaaaren onder druk staat!

• Zit als een koning(in) op de pot: Rechtop! Alsof je wacht op een medaille. Voeten plat op de grond, net als bij een serieuze aardbevingsoefening. Handen losjes op je dijen, alsof je de startknop van een raketlanceerinstallatie vasthoudt.

• Bekkenbodemspieren? Laat ze met vakantie gaan! Ontspan, ontspan, ontspan. Zie het als een mini-meditatie, maar dan op de plee. Alsof je ze een all-inclusive reis naar de Bahama's hebt gegeven.

• Laat het gewoon gaan: Pers niet! Adem rustig, alsof je een ballon opblaast. In één vloeiende beweging, net als een rivier die eindelijk de zee bereikt. Of een waterval van goud! Nou ja, bijna dan.

• Plas in één keer rustig en volledig uit: Alsof je een record wil breken, maar dan zonder stress. Denk aan een soepele, lange ademhaling bij yoga. Niet aan een sprintje trekken.

Klaar? Spoel door. En voel je herboren!

Hoe plas je goed leeg?

Plassen als een pro? Denk aan een elegante flamingo, niet aan een stijf houten plank!

• Houding: Voeten schouderbreedte uit elkaar, licht uitgedraaid. Niet zoals een soldaat op parade! Een beetje relaxte houding is de sleutel. Knieën ontspannen, geen knieën op slot. Vergeet die ballerina-houding!

• Romp: Recht je rug, maar niet te stijf. Een lichte holte in je onderrug, denk aan een kat die zich elegant strekt. Je bekken kantelt vanzelf een beetje naar voren. Geen gepruts, gewoon doen!

• Blaas: Die moet je volledig leegmaken. Geduld is een deugd, vooral hier. Neem je tijd, geen gehaast gegiechel. Denk aan het leegmaken van een fles ketchup – langzaam en gestaag.

• Bekkenbodem: Ontspan die spieren, geen klem! Je bent geen klemtoonteken! Laat die blaas zijn ding doen. Het is geen wedstrijd, het is een fysiologische functie!

Bonus tip: probeer verschillende posities uit! Experimenteer! Misschien ontdek je wel je eigen super-plas-houding. (Dit is natuurlijk geen medisch advies. Raadpleeg een professional bij aanhoudende problemen).

Kan een uitgerekte blaas herstellen?

Okee, even kijken... Een uitgerekte blaas, kan die nou herstellen of niet?

• Nee, eigenlijk niet. Een verslapte blaasspier herstelt niet. Punt.
• Wacht even, herinnert me aan die keer dat mijn tante... nee, dat doet er niet toe.

Blaasspier knijpt niet meer goed, plassen wordt drama. Lastig! Maar ja, wat wil je.