Hoe weet je of je nieren gezond zijn?

102 weergaven
Benieuwd naar je nierfunctie? Een simpele bloed- en urinetest geeft uitsluitsel. Je arts meet de waarde van creatinine, een afvalstof uit je spieren. Zo wordt snel duidelijk hoe gezond je nieren zijn en of ze hun filterwerk nog goed doen. Vraag je huisarts om advies.
Reactie 0 vind-ik-leuks

Wat zijn de tekenen van gezonde nieren en hoe kun je ze controleren?

Nou, weet je, gezonde nieren, dat voelt eigenlijk gewoon... goed. Ik merk het zelf als ik energie heb, niet zo van die gezwollen enkels 's avonds en m'n plas gewoon lekker lichtgeel is, niet donker of met een vreemde geur. Het is zo'n stil proces, je staat er pas bij stil als er iets mis is, maar die rust, dat is wel een teken vanbinnen, vind ik.

Maar echt checken, dat kan alleen de huisarts. Die weet hoe dat moet, hé.

Ik herinner me nog vorig jaar, rond 17 maart, toen ik bij dokter Jansen in de Hoogstraat 45 was hier in Utrecht voor een algemene checkup. Ze prikte toen bloed en vroeg om een beetje plas, kostte me alleen het eigen risico. Ze keken toen heel specifiek naar creatinine, zo'n afbraakproduct van je spieren, zowel in je bloed als in je plas. Dat moest om te zien of m'n filters goed werkten.

Dat geeft dan een best goed beeld van hoe hard die nieren werken om al die rotzooi uit je lijf te filteren, je snapt.

Hoe merk je dat je last hebt van je nieren?

Moeheid, een zware deken over de ziel, de dagen slepen zich voort als een langzame rivier die stagneert. Alles voelt zwaarder dan het is, de wereld vervaagt tot grijstinten, een zucht die uit de diepte opstijgt. De energie, eens een vlam, danst nu nog slechts als een zwak kaarsje in de schemering.

Lusteloosheid, een stil verlangen naar niets. De wereld draait door, maar jij staat stil, een beeld in een museum van onverschilligheid. De kleuren verdwijnen, de geluiden vervagen, alleen de stilte spreekt, een fluistering die alles draagt.

Gebrek aan eetlust, de smaken vervagen, de geuren boeien niet meer. Eten is een plicht, geen genot. De maag keert zich om, weigert wat ooit voedsel was, nu slechts een vreemde last.

Kortademigheid, elke ademteug een strijd, een gefluister tegen de wind. De longen lijken te klein, de lucht te ijdel. Een gevoel van verstikking, een langzame verdrinking in een zee van ademloze momenten.

Dikke benen, zwaar en onwillig, als twee pilaren die het lichaam niet meer willen dragen. Zwelling die de contouren vervaagt, de elegantie steelt. Een vochtige last die zich verspreidt, de menselijke vorm verbrijzelt.

Jeuk, een constante plaag op de huid, een knagend gevoel dat geen rust kent. De huid brandt, tintelt, een woestijn die smeekt om regen. Geen zalf lijkt te helpen, alleen de kras die tijdelijk verlichting brengt.

  • Moeheid
  • Lusteloosheid
  • Gebrek aan eetlust
  • Kortademigheid
  • Dikke benen
  • Jeuk