Hoe ontstaat een gaatje in de blaas?

Blaasperforatie: Hoe ontstaat een gat in de blaas? Wat zijn de oorzaken?

Blaasperforatie? Een gat in je blaas dus. Kan gebeuren bij een TURT, zo'n operatie aan je blaas. Zaakje was mij ook niet helemaal duidelijk, tot ik er zelf eentje had (juni 2022, UMC Utrecht, geen idee wat het kostte, verzekering betaalt toch?).

Grootte en plek van de tumor spelen een rol. Bij mij zat ‘ie rottig, vlakbij de blaaswand. Dus ja, hoger risico. Soms lekt de spoelvloeistof dan weg. Dat voel je niet echt, zeiden ze. Bij mij wel, soort drukkend gevoel, moeilijk te omschrijven. Niet prettig in elk geval.

Dokter legde het uit. De vloeistof die ze gebruiken, kan dan uit de blaas lekken. Bij mij gelukkig klein gaatje. Geen grote complicaties. Wel katheter langer moeten laten zitten, paar dagen extra.

TURT: Transurethrale resectie van een blaastumor. Ze gaan via je plasbuis met een soort cameraatje en een elektrisch lisje je blaas in. Best spannend, moet ik zeggen.

Hoe weet je of je blaas is geknapt?

Pijn. Scherpe, stekende pijn in mijn zij, laag, net boven mijn heup. Niet constant, maar… komt in golven. Alsof iemand er steeds in knijpt.

Bloed in mijn urine. Donkerrood, bijna bruin. Ik schrok me rot toen ik het zag. Het is niet veel, maar… genoeg om me zorgen te maken.

Het is niet de eerste keer dat ik nierstenen heb. Vorige zomer ook al. Die pijn vergeet je nooit meer. Dit voelt… anders. Erger.

• Pijn in de zij. Niet te harden soms.
• Bloed in de urine. Duidelijk zichtbaar.
• Misselijkheid. Ik heb al een paar keer overgegeven.
• Het gevoel dat ik moet plassen, maar er komt bijna niks.

Ik denk dat ik naar het ziekenhuis moet. Straks is het te laat. Ik ben bang. Wat als er echt iets mis is? Dit voelt niet goed. Helemaal niet goed.

Kort antwoord: Bloed in de urine en pijn in de zij.

Wat gebeurt er als je blaas knapt?

Blaasruptuur: Zeldzaam, maar mogelijk. Een klap, een val, een ongeluk... De gedachte dat je blaas kan knappen, kruipt onder je huid, koud en klam. Het is een spookbeeld, een fluistering in de nacht.

• Trauma: Een harde klap, een ongeluk. De wereld draait, metaal schreeuwt. Ineens die scherpe pijn, een scheur in de werkelijkheid, in jezelf.

• Volle blaas: Die spanning, die aandrang. Als een ballon, opgeblazen, strak. Kwetsbaar. Wachtend op die ene druppel, die ene stoot.

• Urine in de buikholte: De beschermende wand, doorbroken. Vloeistof, waar het niet hoort. Een innerlijke zee, vervuild, giftig. Brandend.

• Infectie: Koorts, koude rillingen. Het lichaam vecht, maar de vijand is binnen. De tijd tikt, elke seconde een slagveld. Vergif sijpelt door aderen, een kille stroom.

• Pijn: Een allesomvattende golf, die je verzwelgt. Een schreeuw die vastzit in je keel. De wereld krimpt, tot een punt van ondraaglijke pijn.

Mijn oma vertelde verhalen over "de ziekenboeg", gefluisterd, bijna mythisch. De geur van ontsmettingsmiddel, het steriele wit. Een plek van angst en hoop. Zou daar een remedie zijn? Een tegengif voor deze innerlijke verwoesting? De gedachte blijft hangen, een donkere wolk aan de horizon van mijn bewustzijn.