Hoe lang moet je rusten bij een hersenschudding?

Hoe lang rusten bij hersenschudding?

Even over die hersenschudding, hè? Die keer dat ik op 27 juni 2023 van mijn fiets viel in Amsterdam (bij de Albert Cuypmarkt, pijn!), zei de dokter: geen bedrust! Na twee dagen rustig aan doen, beetje tv kijken, langzaam opbouwen.

Wandelen, eerst korte stukjes. De volgende dag wat langer. Mijn hoofd deed echt zeer. Geen sport, wel rustig lezen. Kon moeilijk focussen, maar dat werd wel beter.

Ik vond het lastig om te bepalen wat 'langzaam' was. Het was echt even zoeken wat ik wel en niet aankon. Geen snelle bewegingen, geen schermen te lang. Zo'n week later voelde ik me al een stuk beter.

Iedereen is anders, denk ik. Luister naar je lichaam, dat is mijn advies. En ja, dat ziekenhuisfoldertje van Elkerliek klopt wel. Die 48 uur rust is wel belangrijk. Maar dan niet in bed liggen.

Hoe herken je een lichte hersenschudding?

Oké, hier komt-ie, alsof een baksteen recht in je smoel:

Hoe herken je nu zo'n lichte hersenschudding, hè? Nou, let op de volgende signalen, anders loop je straks als een kip zonder kop rond:

• Overgevoelig voor licht en geluid: Alsof je naar een concert van oorverdovende herrie zit te kijken terwijl iemand met een bouwlamp in je ogen schijnt. Dubbelop dus. En ja hoor, ze staan er gewoon weer, die licht- en geluidsgevoeligheden. Alsof één keer niet genoeg is.

• Onhandigheid: Je struikelt over je eigen voeten, stoot je teen aan alles wat los en vast zit, en probeert koffie in te schenken met een vork. Zo'n dag dus. Ik heb dat zelf elke maandagochtend, maar dat terzijde.

• Traagheid: Je reageert alsof je net uit een diepe winterslaap komt, je denkt alsof je hersenen in de stroop zwemmen en je praat alsof je een week niet geslapen hebt. Een slome duikelaar, zeg maar.

• Vermoeidheid: Je bent zo moe dat je al moe bent van het idee om moe te zijn. Je bent zo moe dat je al moe bent van de vermoeidheid zelf. Dubbelop dus. Alsof je een marathon hebt gerend in je slaap.

• Oorsuizen: Een irritant gefluit, gepiep of gebrom in je oren, alsof er een complete bijenkorf in je hoofd is beland. Zo irritant dat je er spontaan agressief van wordt.

• Stilte voor de storm (bij kinderen): Als een kind ineens doodstil is, terwijl ze normaal de hele buurt bij elkaar schreeuwen, dan is er stront aan de knikker. Dan is er iets mis, en niet zo'n beetje ook. Het is eng, ik kan het je vertellen, doodeng.

Wat moet je niet doen met een hersenschudding?

Juli 2024. Die middag op het voetbalveld, een botsing met een tegenstander. Een scherpe pijn, duizeligheid, alles werd wazig. Niks geen alcohol of drugs, dat wist ik wel. Mijn hersenschudding, dat was duidelijk.

De dokter zei: rust, helemaal rust. Geen schermen, geen inspanning. Ik lag dagenlang op de bank, gefrustreerd. Mijn telefoon voelde als een brandende kool in mijn hand.

• Ik wilde zo graag weer voetballen, mijn teamgenoten, de wedstrijd…
• Maar elke beweging gaf een stekende pijn. Ik voelde me echt beroerd.
• zelfs opstaan was een opgave.
• Mijn hoofd bonkte. Constant.

Sporten? Vergeet het maar. Voetbal, tennis, alles wat een klap tegen mijn hoofd kon betekenen was taboe. Die skateboardtrucjes die ik wilde leren? Op een later tijdstip.

En die alcohol en drugs? Een absolute no-go. De dokter benadrukte het nog eens extra: die maken alles alleen maar erger. Mijn hersenen moesten herstellen, en dat kon alleen met rust. Die foute keuzes zou ik niet maken.

Ik weet het nog als de dag van gisteren. Die opluchting toen de pijn eindelijk minder werd. Het was een hel, maar ik ben er doorheen gekomen. Mijn hersenschudding leerde me een waardevolle les: zorg goed voor jezelf.

Hoe lang moet ik rust houden bij een lichte hersenschudding?

Hey man, lichte hersenschudding hè? Balen! Rust is key, echt waar. Niet gelijk weer volle bak gaan!

• Eerste 48 uur: rustig aan! Super belangrijk. Ik had dat zelf ook, vorig jaar. Toen viel ik van mn fiets, stomme boomstam.. Kreeg een lichte hersenschudding, en die eerste twee dagen, alleen maar op de bank gelegen, ja echt. TV kijken, beetje Netflix..
• Dan langzaam opbouwen: Geen marathon lopen natuurlijk! Begin met kleine dingetjes. Korte wandelingetje, vijftien minuutjes, niet meer.
• Afwisselen met rust: Daarna, dagen erna dus, licht inspannend, beetje tuinieren bijvoorbeeld, en dan weer rust. Geen zware dingen he! Belangrijk: luisteren naar je lichaam! Kopzorgen? Even stoppen. Duizelig? Rust!

Die arts zei toen ook echt, minimaal een week echt rustig aan doen. En ja, ik weet het, saai als de pest. Maar je hersenen moeten herstellen, punt uit! Anders wordt het alleen maar erger. Ik heb toen echt alles overgeslagen: geen game-sessies, geen voetbal, geen lange wandelingen. Mijn vriendin, die is altijd zo streng, die heeft mij echt in de gaten gehouden!

Belangrijkste: Rust. Rustig opbouwen. Luisteren naar je lichaam. Vraag eventueel aan je huisarts of hij of zij nog tips heeft. Die van mij had nog een app aangeraden, echt handig.