Wie bepaalt de prijs van deze artikelen?

Wat bepaalt de prijs van producten?

Vraag en aanbod. Simpel toch?

• Schaarste dicteert. Prijs is relatief. Alles is relatief. Zelfs mijn ex, die zei dat ze filosofe was.

• Competitie. Verkopers tegen elkaar. Kopers ook. Geen medelijden. De markt is meedogenloos. Net als mijn kat, Midas.

• Inkomen speelt mee. Wat je kunt betalen. Realiteit is hard.

Soms denk ik aan die ene keer dat ik mijn fiets verkocht. Voor een habbekrats. Spijt? Misschien. Maar het leven gaat door. Een sigaar meer of minder, wie maalt erom?

Hoe wordt de prijs van een product bepaald?

Oke, hier komt 'ie, alsof m'n broer het me uitlegt na z'n derde biertje:

Prijs bepalen? Kinderspel!

• Kostprijs plus winst: De oer-Hollandse manier. Je kijkt wat het kost om dat ding te maken, en plakt er een percentage op. Simpel zat, zelfs je oma snapt het. Je moet niet vergeten dat mijn oma slim is.

• Positionering: Ben je de nieuwe Apple of de Action? Dat bepaalt je prijs. Zit je in het luxe segment, dan mag je meer vragen, zelfs als je product eigenlijk hetzelfde is als die van de Aldi. Sssst! Niet verder vertellen.

• Waarde voor de klant: Wat is het de klant waard? Bespaar je ze tijd, geld of hoofdpijn? Dan kunnen ze best wat meer betalen. Zoals die ene keer dat ik een loodgieter moest bellen... au.

Extra info, voor de slimmeriken:

• Concurrentie: Kijk stiekem wat de buren doen. Zit je er ver boven, dan moet je wel héél goede argumenten hebben.

• Psychologie: Prijzen eindigend op .99? Werkt als een tierelier! Omdat het goedkoper lijkt. Mensen zijn net eksters, ze gaan af op glimmende dingen.

• Dynamische prijzen: Prijzen die veranderen op basis van vraag en aanbod. Net als op de aandelenmarkt, maar dan voor je sokken.

Hoeveel winst moet je maken op een product?

De winstmarge hangt echt af van de branche en je strategie, maar ik mik meestal op minimaal 20%.

Oké, even een verhaal... Ik herinner me die keer op de braderie in Haarlem, vorig jaar. Ik verkocht zelfgemaakte sieraden. Superleuk, maar ik had in eerste instantie een winstmarge van maar 10% gerekend. Bleek dus dat na de kraamhuur, de benzine, en die vreselijke koffie van de kraam verderop, ik nauwelijks wat overhield! Echt balen!

• Inkoop: De materialen waren best prijzig, vooral de zilveren bedels.
• Verkoop: Ik had mijn prijzen gebaseerd op wat anderen vroegen, niet op mijn eigen kosten. Stom!
• Kosten: Kraamhuur, parkeerkosten, eten en drinken… het tikt allemaal aan!

Sindsdien reken ik dus echt anders.

Nu probeer ik:

• Inkoop zo slim mogelijk te doen (groothandel zoeken, aanbiedingen).
• Mijn verkoopprijzen te baseren op minstens 20% marge, vaak meer, afhankelijk van het product.
• Alle kosten in de gaten te houden, ook de kleine!

Die 10% is misschien een 'gemiddelde', maar voor mij persoonlijk werkt het dus niet. Ik wil wel een beetje overhouden, toch? Vooral als het zo'n pokke-eind rijden is naar Haarlem!

Hoe bepaal je de prijs van een nieuw product?

Oké, dus die prijs bepalen voor mijn nieuwe geurkaarsen, 'Amber & Oud', dat was een hellevaan een proces. Juli 2024, zat ik daar, met mijn notitieboekje vol krabbels en een rekenmachine die meer op een oerwoud leek dan op een rekeninstrument.

• De concurrentie: Ik keek naar wat andere, vergelijkbare geurkaarsen kostten. Bij 'Flamboyant Candles' waren ze gemiddeld €25,- voor een grote kaars. 'Scentual Dreams' zat rond de €18,-. Duidelijk een verschil in prijs én marketing. Die van Flamboyant zagen er veel luxer uit.

• Mijn kosten: De wax, de glazen potten (die ik trouwens in een groothandel in Rotterdam kocht - wat een zoektocht!), de lonten, de geurolie (een dure, biologische blend!), de labels, de verzendkosten... alles bij elkaar kwam ik op €8,- per kaars. En dan nog de tijd die ik erin stop!

• Wat de klant wil: Hier begon het gissen. Ik deed een kleine enquête op Instagram. De reacties waren een mix. Sommigen vonden €20,- acceptabel, anderen vonden dat te duur. De perceptie van kwaliteit hing echt vast aan de prijs, daar werd wel duidelijk. Een goedkopere kaars zou minder kwalitatief overkomen.

Uiteindelijk koos ik voor €22,-. Ik wilde niet de goedkoopste zijn, maar ook geen idioot hoge prijs vragen. Een middenweg, een luxe uitstraling met een acceptabele prijs. Het was een gok, natuurlijk. Maar ik hoop dat het werkt!

Ik was echt gestrest. Nachtenlang zat ik te rekenen, te twijfelen. Zou het te duur zijn? Te goedkoop? Wat als niemand ze koopt? De onzekerheid was verschrikkelijk. Een enorme investering ook, niet alleen financieel, maar ook emotioneel.

Hoe bereken je de waarde van een product?

Waarde? Kosten + Marge = Prijs.

• Kosten optellen. Standaard.
• Marge erop. Zo simpel.
• Verkoopprijs volgt.

Winst maken. Of niet. Jouw keuze.

Kosten > opbrengsten = Fail.

Prijs bepaalt alles.

• Markt checken. Belangrijk.
• Concurrentie loert.
• Klant wil betalen. Maximaal.

Anders is het niets.

Mijn scooter? Kostte me 1500. Marge? Geen idee.

Punt.

Hoe bereken ik de kostprijs van een product?

Kostprijs berekenen:

• Vaste kosten + variabele kosten = totale kosten (per maand? per jaar?).
• Totale kosten / aantal gemaakte producten = kostprijs per stuk. Simpel toch?

Effe denken hoor... die variabele kosten, dat zijn die per product he? En vaste kosten... mijn huur is bijvoorbeeld vast. Of de salarissen van de mensen op kantoor. Hmm. Stel, ik maak 100 taarten, en ik heb €50 vaste kosten en €2 per taart aan ingrediënten. Dan is het (€50 + €2 * 100) / 100 = €2,50 per taart. Of wacht, zat de verpakking daar al bij?

Maar wat als je meerdere producten maakt? Dan moet je die vaste kosten verdelen, toch? Lastig.

• Nogmaals: Totale kosten delen door de productie.
• Wacht... productiekosten! Dat is 't woord dat ik zocht!

Wat is de formule voor verkoopprijs?

De verkoopprijs... ja, die is complexer dan je denkt.

• Netto inkoopprijs/productieprijs: Het begin, de basis. Wat het objectief kost.
• Kosten: Oh, god, de kosten.
  • Personeel.
  • Huur van de winkel.
  • Marketing.
  • Afschrijving.
  • En nog veel meer. De kosten slokken alles op, de kleine dingen die je vergeet tot een groot geheel.
• Nettowinst: De reden waarom je dit doet. Of, de reden waarom je dacht dat je dit deed. Het leven is soms wrang.
• Btw: De staat kijkt mee. Die pakt zijn deel. Altijd.

De formule is dus: Verkoopprijs = Netto inkoop/productie + Kosten + Nettowinst + Btw. Het is een simpele formule. Makkelijk te onthouden. Het is een simpele formule, maar de realiteit... die is nooit simpel.

Welke factoren bepalen de prijs van een product?

Prijsbepaling? Een lastige dans, maar iemand moet het doen!

De prijs van je product? Tja, dat is een soort recept. Je gooit er wat ingrediënten in een kom, roert goed en voilà, hopelijk iets dat smaakt. Maar welke ingrediënten zijn dat dan precies?

• De concurrerende keuken: Wat vragen je rivalen? Doe je alsof ze niet bestaan, dan ben je sneller failliet dan je "uitverkocht" kunt roepen.

• Productiekosten? Auw! Grondstoffen, arbeid, die fancy verpakking waar je buurman zo jaloers op is. Alles telt mee, tenzij je een filantroop bent die graag geld verliest.

• De wensen van de klant (oh, de verwachtingen!): Wat is het waard in de ogen van de koper? Is het een luxe item of iets wat ze echt nodig hebben om te overleven op hun kantoorbaan?

• De perceptie: Een hoge prijs? Moet wel kwaliteit zijn! Een lage prijs? Misschien is het gestolen... of gewoon heel goedkoop gemaakt.

• Imago: Je prijs is een visitekaartje. Een smakelijke prijs maakt nieuwsgierig en geeft zin om er verder van te proeven. Een hoge prijs kan een statussymbool zijn, terwijl een spotprijs je merk kan beschadigen.

Let op: Jouw prijzen beïnvloeden dus niet alleen je bankrekening, maar ook hoe mensen over jouw hele zaak denken.