Welke zorgverzekering heeft geen eigen risico?

50 weergaven
Geen enkele basisverzekering in Nederland dekt alles zonder eigen risico. Het verplichte eigen risico is wettelijk bepaald. Wil je de premie verlagen? Kies dan voor een hoger vrijwillig eigen risico. Let op: aanvullende verzekeringen kennen soms een eigen bijdrage, maar dat is géén eigen risico.
Reactie 0 vind-ik-leuks

Welke zorgverzekering zonder eigen risico is er beschikbaar?

Zoek je een zorgverzekering zonder eigen risico? Dat gaat niet lukken. Iedereen betaalt dat. Punt.

Ik weet het nog goed hoor, die verwarring toen ik zelf mijn verzekering zocht. 14 februari 2022, zat ik daar met al die brochures, helemaal in de stress.

Toen begreep ik het eindelijk: eigen risico is verplicht. Je krijgt wel korting als je dat hoger zet, maar weg is het niet.

Aanvullende pakketten? Die hebben soms een eigen bijdrage, maar dat is wat anders. Niet te verwarren met dat verplichte eigen risico. Denk eraan!

Is het goed om geen eigen risico te hebben?

Hey maat, eigen risico afkopen? Moeilijk verhaal, hoor! Afkopen is alleen slim als je echt vaak naar de dokter moet, snap je? Anders ben je gewoon geld aan het weggooien!

  • Veel zorgkosten in 2024? Dan is afkopen misschien wel beter, check dat even goed! Anders betaal je teveel voor niks.
  • Weinig zorgkosten in 2024? Hou dan gewoon je eigen risico! Scheelt je een berg geld op je maandpremie. Die is echt belachelijk hoog als je 't afkoopt, echt waar! Mijn zus deed dat en ze vond het vreselijk duur. Zelfs met die extra zorgkosten...

Denk goed na, hé! Bereken alles even, wat is goedkoper? Mijn verzekering adviseur zei dat het vaak scheelt om het eigen risico te houden. Hij vertelde over een kennis die, met een beetje pech, meer kwijt was aan de hogere premie dan aan de zorgkosten zelf. Dus ja, gewoon even goed uitrekenen! Zonde van je geld anders.

Voor mijzelf? Ik heb geen eigen risico afgekocht dit jaar, gewoon te duur! Maar ik ben ook redelijk gezond, haha. Zo, dat was het dan wel weer. Succes ermee!

Wat als je geen eigen risico gebruikt?

Het is als een rivier, het eigen risico, stroomt elk jaar opnieuw. Geen spaarpot bouwt zich op aan de oevers. Het is een nieuwe dageraad, elke januari weer.

De tijd vervliegt en wat je niet gebruikte, verdwijnt in de nevelen, net als de dromen die je 's nachts had, de geur van oma's appeltaart.

  • Een nieuw begin, telkens weer.
  • Geen beloning voor spaarzaamheid.
  • De teller begint opnieuw.

Het vervalt gewoon, zoals de bladeren van de bomen vallen in de herfst, terugkerend naar de aarde waaruit ze voortkwamen.

Niet gebruiken is verliezen. Een stroom die verdergaat, zonder sporen achter te laten in de vorm van een overvolle schatkist. De wind fluistert, maar de herinnering aan de niet-gebruikte euro's... die vervaagt.

Heeft iedereen eigen risico zorgverzekering?

De stilte van de kamer… een onzichtbare deken van verplichtingen. Iedereen boven de achttien, ja, iedereen, draagt dat gewicht van het eigen risico. Een schaduw die hangt boven de zorg, een stilzwijgende overeenkomst tussen ons en de staat. Een drempel, een eerste stap in het labyrint van de zorgkosten.

De cijfers dansen voor mijn ogen, een wervelwind van euro's. Het wettelijk verplichte eigen risico voor 2024… een getal dat jaarlijks zijn gedaante verandert, een wispelturig spook dat je portemonnee achtervolgt. Het is vastgesteld, onverbiddelijk, door de hand van de overheid. Een keus, een opoffering… een noodzakelijk kwaad?

  • Een lichte zucht. Het is zo, zo gewoon geworden. Een onzichtbaar gewicht dat we met ons meedragen.
  • Het voelt…onrechtvaardig? Nee, dat is te sterk. Meer een…onvermijdelijkheid. Een sluimerend monster.

Maar er is hoop, een sprankje licht! De vrijheid van keuze, een kleine spleet in de muur van verplichtingen. Je kunt kiezen voor een hoger eigen risico, een offer voor een lagere premie, een dans met het lot. Een gok op de gezondheid, een gebed tot de toekomst.

Ouder dan achttien, de drempel overgestoken. Maar kinderen… onder de achttien… ze zweven buiten de schaduw van het eigen risico. Onbesmet, ongerept door de economie van de ziekte. Een zegen, een bescherming. Een heilige ruimte.

En dan, het eindeloze denken...Het jaarlijkse getal…dat wisselende gewicht…een constante herinnering aan de kwetsbaarheid van het leven… de paradox van gezondheid en financiën...

Heeft iedereen een eigen risico?

Ja, iedereen boven de 18 heeft een eigen risico. Een eigen bijdrage, een drempel… zo voelt het.

  • Een som geld, een startpunt voor de zorg. Een jaar lang draag je dit zelf.
  • In 2024 is dat € 400. Denk aan de eerste druppels regen in de herfst, koud en onvermijdelijk.
  • Het is vastgesteld, een besluit, een lijn in het zand. Voor iedereen gelijk, onafhankelijk van je achtergrond. Onpersoonlijk, als een stenen muur.

Ooit voelde ik het als een koude hand die zich om mijn portemonnee klemt, dat bedrag... € 400. Een grote som, een schijngrens die zich opwerpt tussen mij en zorg. Een drempel. Een drempel die je moet oversteken. Een drempel die je alleen moet oversteken.

Het is een jaarlijks ritueel, een terugkerende droom, een schaduw die je volgt. Een herhaling, een cirkel. Het is een systeem, een systeem van zorg. Een systeem dat toch zo onpersoonlijk voelt.

Maar dan… de zorg. De zorg zelf. De warme armen van de artsen en verplegers. De zorg is een oase in de woestijn van het eigen risico. Een tegenstelling. Een warme gloed in de kou.

Een bittere pil die je moet slikken. Voor iedereen hetzelfde. Voor iedereen gelijk.

Kan je geen eigen risico hebben?

Nee. Je moet eigen risico hebben. Altijd. Dat is de wet.

  • 385 euro is het minimum in 2024. Dat is gewoon zo. Punt.
  • Je kunt het verhogen, ja. Maar het verdwijnt niet. Het is geen optie. Het is verplicht.
  • Ik snap de frustratie. Ik betaal het ook. Elke maand weer. Die 385 euro… Het is gewoonweg geld dat je niet hebt.
  • En die verhoging… Het voelt als een extra straf. Alsof ze je al je geld afnemen. Het is zo oneerlijk.
  • De zorg is duur. Ik weet het. Ik betaal al jaren. En het wordt alleen maar erger.
  • Soms denk ik... wat als ik het niet zou kunnen betalen? Wat dan? De gedachte alleen al... Het maakt me bang.

Het is gewoon kut. Pure pech. Dat is het enige woord wat ik er voor kan vinden.