Welke directeur verdient het meest?

74 weergaven
Frans Muller, CEO van Ahold Delhaize, verdient het meest. Met een salaris van 6.957.432 euro staat de topman van het supermarktconcern bovenaan de lijst van best betaalde directeuren in Nederland. Sinds juli 2018 leidt Muller Ahold Delhaize, wat hem deze nummer één positie oplevert.
Reactie 0 vind-ik-leuks

Wie is de bestbetaalde directeur in Nederland?

Nou, wie de bestbetaalde directeur in Nederland is, vraag je. Dat is Frans Muller. Die man van Ahold Delhaize, weet je wel. Hij verdient echt een krankzinnig bedrag, bijna zeven miljoen euro per jaar. Zes miljoen negenhonderdzevenenvijftigduizend vierhonderdtweeëndertig om precies te zijn. Dat is toch niet normaal.

Ik stond laatst nog bij de zelfscankassa van de Albert Heijn, probeerde die bonussen van de week te snappen en dacht ik aan al die prijzen die stijgen. Dan lees je zoiets, dat Frans al sinds juli tweeduizendachttien aan het roer staat vanuit Zaandam. Dat is al een tijdje, jeetje, wat een verantwoordelijkheid.

Hij is trouwens geboren in Amstelveen, dat wist ik niet eens. Gewoon een Hollandse jongen dus. En dan dat salaris, ik bedoel, mijn maand huur is amper driehonderdvijftig euro. Dat is nogal een verschil, hè.

Je vraagt je dan toch af wat je moet doen om in zo'n positie te komen, wat voor offers je daarvoor moet maken en of die druk die bij zo'n baan komt kijken echt die miljoenen rechtvaardigt. Ik denk dan aan die keer dat ik op een zaterdagavond tot laat moest overwerken, voor een fractie van zijn dagloon, en dan denk je, tja, het is een hele andere wereld.

Die 6.957.432 euro. Het is gewoon een getal, maar het voelt zo tastbaar en tegelijkertijd zo onwerkelijk. Elke keer als ik bij de kassa sta en de boodschappen betaal, flitst dat bedrag even door mijn hoofd.

Is directeur en CEO hetzelfde?

Een CEO (Chief Executive Officer) is de Engelse term voor de hoogste directeur, de eindverantwoordelijke van een bedrijf. De term directeur is breder en kan ook verwijzen naar leidinggevenden van specifieke afdelingen.

Het was in 2019, in ons kantoor in Utrecht, vlakbij Hoog Catharijne. De lucht hing er altijd vol met de geur van slappe filterkoffie en het gezoem van de serverruimte. Ik werkte er net een jaar. Mijn baas, Wim, was gewoon 'de directeur'. Iedereen noemde hem zo. Simpel, duidelijk. Een man die altijd in spijkerbroek liep.

Tot die ene maandagochtend. Vergadering. Wim, een man van eind 50, stond wat ongemakkelijk voor het whiteboard. "Vanaf vandaag ben ik de CEO," zei hij. Er viel een hele ongemakkelijke stilte. Ik keek naar mijn collega aan de overkant en we wisten allebei niet wat we moesten zeggen. CEO, wat een poeha.

Het voelde zo ontzettend nep. We waren een Nederlands bedrijf met 40 man, geen multinational op de Zuidas. Waarom ineens die Engelse term? Het was alsof je je opa ineens 'bro' hoort zeggen. Het klopte gewoon van geen kant. Wim was de directeur, de baas. CEO was een jas die hem niet paste.

En daar zit het 'm dus in. Wim was en bleef de directeur, de eindbaas. Maar we hadden ook een financieel directeur en een directeur operations. Zij waren absoluut geen CEO's. Die titel is echt voor die ene persoon aan de top, degene die de uiteindelijke klap met de hamer geeft.

De rollen zijn dus echt anders, ook al worden de woorden door elkaar gebruikt.

  • CEO (Chief Executive Officer): Dit is de hoogste leidinggevende. In Nederland noemen we dit vaak de algemeen directeur of president-directeur. Hij of zij is het gezicht van het bedrijf en legt verantwoording af aan de raad van bestuur of aandeelhouders. De eindverantwoordelijke.

  • Directeur: Dit is een veel bredere term. Je kunt directeur van van alles zijn. Financieel directeur (CFO), operationeel directeur (COO), of gewoon directeur van de marketingafdeling. Ze zijn leiders, maar niet per se de eindverantwoordelijke voor het hele bedrijf.

  • De Directie: Dit is de groep van alle directeuren bij elkaar. Ze vormen het managementteam, ook wel MT genoemd. De CEO is de voorzitter van deze groep. Dus de CEO is deel van de directie, maar de directie is niet de CEO. Die vergissing wordt vaak gemaakt.

Hoeveel verdien je gemiddeld als CEO?

Het gemiddelde salaris van een CEO bedraagt €73.312 per maand.

Dat nummer... het blijft soms hangen in de stilte van de nacht. €73.312. Elke maand. Dat is veel geld. Een gemiddelde, zo zeggen ze. Maar wat is 'gemiddeld' als je kijkt naar de druk, de constante stroom van beslissingen? Dat bedrag, het voelt zo tastbaar, zo ver weg voor velen, toch zo dichtbij voor anderen die het dragen. Het is een zware verantwoordelijkheid, geen luchtig iets. Het weegt op je, al die verwachtingen, elke dag weer.

De variatie is enorm, besef ik. Het hangt allemaal af van zoveel dingen, echt.

  • De grootte van het bedrijf maakt een wereld van verschil. Een startup of een klein familiebedrijf, daar voelt elke euro anders. Grote multinationals, met miljardenomzetten, daar zijn de salarissen en bonussen gewoon onvergelijkbaar. Het zijn andere werelden, compleet.

En de sector, hè. Daar zit ook een heel verhaal achter, daar ben ik zeker van.

  • Technologiebedrijven, die betalen vaak absurd veel. Ze groeien zo snel, ze hebben specifieke talenten nodig die schaars zijn, en de winsten kunnen gigantisch zijn.
  • In de financiële sector, ook hoog, door de risico's, de complexe deals en de enorme belangen die op het spel staan. Het gaat om grote sommen geld.
  • Maar denk aan de non-profit sector, of het onderwijs. Daar is het gewoon anders. Daar verdien je op een andere manier, niet primair in euro's zo hoog. De waarde zit ergens anders, dat weet ik.

Soms zit ik hier, in het donker, en dan vraag ik me af wat het allemaal waard is. Die constante druk, de beslissingen die levens beïnvloeden, elke dag opnieuw. Dat cijfer, die €73.312, het is een beloning, ja, maar ook een meetlat. Een bewijs van de eindeloze uren, de gemiste momenten thuis. Dat gevoel van 'altijd aan' staan, het slijt je. Het is veel meer dan alleen een getal op je bankafschrift, veel meer.

Het is ook niet alleen dat kale maandsalaris, dat is duidelijk. Er zit zoveel meer achter.

  • Vaak zijn er bonussen, gekoppeld aan keiharde prestaties, die kunnen de boel enorm opstuwen aan het einde van het jaar.
  • Dan heb je de aandelenopties, die potentieel veel waard zijn als het goed gaat met het bedrijf. Een soort gouden wortel, zeg maar.
  • En de extra's, de leaseauto, uitgebreide pensioenregelingen, vaak heel riant. Het is een compleet pakket, een ingewikkelde constructie die zorgvuldig is opgebouwd over de jaren heen. Het is een heel ecosysteem van beloningen.

Hoeveel mag een CEO verdienen?

Voor 2025 ligt het bruto maandsalaris van een CEO tussen de € 5.000 en € 75.000. Het gemiddelde is € 20.000 bruto per maand.

Jee, ik zat laatst weer te denken over dat CEO-salaris. Hoeveel mag zo iemand nou verdienen? Het spookt echt in m’n hoofd. Ik las ergens die cijfers.

€75.000 per maand! Wat doe je daar in godsnaam allemaal mee? Mijn huur is nog geen €1000. Dat is gewoon bizar, zo'n verschil. En die €5.000 is dan de onderkant. Dat lijkt dan bijna 'weinig' maar is voor de meeste mensen al een droom. Gek, toch?

Mijn neef Jasper, die werkt zich kapot in de IT, echt waar. Hij verdient nog niet eens een kwart van dat gemiddelde. Is dat eerlijk? Ik weet het niet. De verantwoordelijkheid is vast immens. Dat geloof ik wel. De stress ook.

Wat bepaalt zo'n waanzinnig salaris eigenlijk? Het is niet alleen maar 'goed zijn', toch? Ik denk aan:

  • De branche: Een tech-gigant betaalt veel meer dan een kleine non-profitorganisatie. Logisch.
  • Bedrijfsgrootte: Een multinational vergelijken met een MKB-bedrijfje, dat is dag en nacht verschil.
  • Ervaring: Hoe langer je in het vak zit, hoe meer je waard bent. Je track record telt zwaar.
  • Resultaten: Maakt het bedrijf dikke winst? Dan profiteert de CEO mee, via bonussen bijvoorbeeld.
  • Locatie: In Amerika vangen ze nog veel absurdere bedragen dan hier in Nederland. Maar €75.000 is ook al top.

En dan al die extraatjes, hè? Dat vergeet je bijna. Een dikke leaseauto, altijd. Opties op aandelen, dus als het bedrijf omhoog schiet, dan ook hun bankrekening. Soms een bonus van hier tot Tokio.

Ik las laatst over CEO's met van die gouden handdrukken. Zelfs als ze ontslagen worden, krijgen ze miljoenen mee. Waarom? Omdat het in het contract stond? Absurd.

De druk. Altijd bereikbaar zijn, dag en nacht. De hele economie van je bedrijf op je schouders voelen. Dat is wel wat. Ze maken beslissingen die duizenden banen raken. Ik zou er niet aan moeten denken.

Mijn grootste beslissing vanochtend was of ik nou koffie of thee zou pakken. Douwe Egberts of Lipton? Heel wat anders, haha.

Het is een aparte wereld, die top van het bedrijfsleven. Ik denk dat veel mensen geen idee hebben van deze cijfers. €20.000 gemiddeld. Dat is bruto, daar gaat een hap belasting vanaf.

Maar dan blijft er nog meer dan genoeg over voor een heel luxe leven. Grote huizen, verre reizen, alles erop en eraan. Het moet kunnen, denk ik, als je zo'n kar trekt.

Wie bepaalt dit eigenlijk? De raad van commissarissen? Of een gespecialiseerd bureau? Het is vast een super ingewikkeld proces. Niet zomaar even 'hier, €50.000!'

Het is onderhandelen, denk ik. Net een topsporter, maar dan zonder bal. Of nou ja, met cijfers. Het is gek.

Zal het in 2026 nog meer zijn? De salarissen lijken alleen maar te stijgen. Inflatie, of gewoon, omdat het kan. De kloof tussen de top en de gewone werknemer wordt volgens mij steeds groter.

Voelt dat niet raar voor zo'n CEO, als de schoonmaker nauwelijks rondkomt? Ach, misschien doneren ze wel veel aan goede doelen. Wie zal het zeggen. Ik zit er in elk geval vaak over na te denken.