Wat kost een tankkaart aan de werkgever?

De tankkaart: een fiscaal slimme beloning voor werknemers

Het verstrekken van een tankkaart aan werknemers is voor veel bedrijven een aantrekkelijke optie, niet alleen voor de werknemer, maar ook, en misschien wel vooral, voor de werkgever. Hoewel de kosten voor de werkgever niet geheel verwaarloosbaar zijn, biedt een tankkaart een fiscaal voordeel ten opzichte van een equivalente loonsverhoging. Laten we eens dieper ingaan op wat een tankkaart de werkgever precies kost.

De kosten: meer dan alleen de brandstof

De directe kosten voor de werkgever zijn de maandelijkse of jaarlijkse kosten van de tankkaart zelf. Dit bedrag is afhankelijk van de aanbieder, het type kaart (met of zonder extra voordelen zoals kortingen op onderhoud of wegenbelasting), en het verwachte verbruik. De werkgever betaalt dus direct voor de brandstof die de werknemer verbruikt. Er zijn verschillende modellen beschikbaar, van kaarten met een vooraf vastgestelde limiet tot kaarten met een onbeperkte limiet (binnen een bepaald budget).

De belasting: voordeel van alle aard

Het belangrijkste aspect bij de berekening van de kosten voor de werkgever is de fiscale behandeling. Het verstrekken van een tankkaart wordt beschouwd als een voordeel van alle aard voor de werknemer. Dit betekent dat de waarde van de verstrekte brandstof als loon wordt beschouwd en belast wordt bij de werknemer. De werkgever moet dit voordeel van alle aard aangeven in de loonadministratie en de bijbehorende loonbelasting en premie volksverzekeringen afdragen.

Het fiscale voordeel ten opzichte van een loonsverhoging:

Hoewel de werkgever dus de loonbelasting en premies volksverzekeringen moet afdragen over de waarde van de verstrekte brandstof, is dit fiscaal voordeliger dan een gelijkwaardige loonsverhoging. Bij een loonsverhoging is de werkgever namelijk ook verplicht om de werkgeversbijdragen af te dragen over het volledige bedrag van de verhoging. Deze werkgeversbijdragen zijn aanzienlijk en kunnen oplopen tot meer dan 35% van het bruto bedrag. Bij een tankkaart ontbreken deze extra werkgeversbijdragen.

Berekening van de werkelijke kosten:

De exacte kosten voor de werkgever hangen dus af van meerdere factoren:

• De kosten van de tankkaart zelf: De abonnementskosten bij de aanbieder.
• Het verwachte brandstofverbruik: Hoe meer brandstof verbruikt wordt, hoe hoger de kosten.
• De bijdrage aan loonbelasting en premies volksverzekeringen: Dit percentage is afhankelijk van het tarief van de werknemer.

Om de werkelijke kosten te bepalen, moet de werkgever dus de directe kosten van de tankkaart optellen bij de af te dragen loonbelasting en premies volksverzekeringen over het verbruik. Een vergelijking met de kosten van een equivalente loonsverhoging, inclusief werkgeversbijdragen, laat vervolgens het fiscale voordeel van de tankkaart zien.

Conclusie:

Hoewel een tankkaart kosten met zich meebrengt voor de werkgever, biedt het een fiscaal aantrekkelijke manier om werknemers te belonen. Door de ontbrekende werkgeversbijdragen, die wel van toepassing zijn bij een loonsverhoging, blijken de effectieve kosten vaak lager dan bij een vergelijkbare salarisverhoging. Een zorgvuldige berekening, rekening houdend met alle kosten en de fiscale implicaties, is essentieel voor een weloverwogen besluit. Het raadplegen van een fiscaal adviseur wordt sterk aanbevolen voor een accurate inschatting van de kosten in specifieke situaties.