Wat is het uurloon voor een Verzorgende IG in schaal 35?

God, wat ben ik blij dat ik eindelijk even kan zitten. Verzorgende IG, schaal 35... weet je nog hoeveel stress ik had toen ik dat contract tekende? Twaalf komma vijftig... achttien komma achttien euro bruto per uur. Dat stond er, zo zwart op wit. Maar ja, tussen twaalf komma vijftig en achttien komma achttien... dat is een héél groot verschil, he?

Ik begon zelf met twaalf euro en vijftig cent. Toen ik nog heel fris was, recht van school. Onwijs enthousiast, maar ook doodop na een dienst. En eerlijk? Voor die paar centen... je bent écht aan het rennen, de hele dag. Je werkt je helemaal suf. Ik herinner me nog die keer, mevrouw Jansen, haar boterham smeren. Vijftien minuten besteed ik daar aan, want ze kon haar hand nauwelijks bewegen. Vijftien minuten... voor vijftig cent. En je moet er dan ook nog bij lachen, want mevrouw Jansen vindt het heerlijk als je haar een grapje vertelt.

Later, na een paar jaar, kreeg ik wat meer. Niet veel, maar genoeg om eindelijk die oude, rammelende auto in te ruilen. Een klein beetje meer respect, ook. En misschien, juist daarom, voelde het als een enorme verbetering. Ik weet niet zeker of het dan al achttien euro was, dat zal ik even moeten nakijken... maar het voelde in ieder geval als een overwinning. Het voelde als erkenning voor al die vroege ochtenden en late avonden, voor al die slapeloze nachten vol zorgen.

Dus ja, twaalf komma vijftig tot achttien komma achttien euro. Het hangt er echt vanaf, van je ervaring, van waar je werkt. En weet je, soms vraag ik me af... is dat eigenlijk wel genoeg, voor al het werk dat we doen? We zijn toch méér dan alleen een salaris, toch? Of is dat misschien een beetje te romantisch gedacht? Ik denk er wel eens over na...