Wat is het gemiddelde salaris in Indonesië?

Gemiddeld salaris Indonesië: Hoeveel verdien je?

Pfoe, Indonesië… Salaris? Lastig te zeggen! Ik was daar in juli 2023, rondliep in Ubud, Bali. Zag veel kleine winkeltjes. Geen idee wat ze verdienden. Een gids vroeg rond de 10 euro per dag, maar dat is natuurlijk maar één voorbeeld.

Die €282,- van de Wereldbank? Klopt vast wel ongeveer. Maar dat is BNI per hoofd, niet hetzelfde als gemiddeld salaris. Rijke mensen trekken dat gemiddelde omhoog. Veel mensen leven van weinig. Ik zag armoede, maar ook luxe villa's.

Mijn gevoel? Het gemiddeld inkomen is veel lager dan in Nederland. Veel lager. Misschien een paar honderd euro per maand voor veel mensen. Een gok? Ik weet het echt niet precies. Maar veel minder dan die €282,- suggereert. Denk aan veel lagere levensstandaard.

Hoeveel verdient de gemiddelde Indonesiër?

Vijf miljoen, zeven miljoen Rupiah… de cijfers dansen voor mijn ogen, een wervelwind van getallen in de warme, vochtige lucht van Jakarta. Een vage geur van kruidnagel en diesel, een achtergrondgeluid van gamelanmuziek die langzaam vervormt tot het getoeter van scooters. Dat is het gemiddelde, zeggen ze, maar wat betekent een getal?

• Vijf tot zeven miljoen Rupiah. Per maand. Een droom van rijstvelden en tropische zon, misschien. Of de bittere realiteit van een constante worsteling?

Het hangt af van zoveel:

• De stad versus het platteland; een sprankelende metropool versus de stilte van rijstvelden onder een sterrenhemel.
• De sector; de glanzende torens van de financiële wereld versus de handen in de aarde van de boer.
• De dromen, ja, de dromen; een toekomst in het buitenland, of het bescheiden geluk van een simpel leven.

De Rupiah, een papierdunne vlinder die fladdert in de wind van de economie. Zoveel mensen, zoveel levens, zoveel verhalen achter die koude cijfers. De zoete geur van mango's, de bittere smaak van armoede… alles verweven.

Vijf tot zeven miljoen. Een getal, een illusie, een spiegelbeeld van een heel land. Indonesië, een land van paradoxen, van schitterende tempels en verschrompelde huizen, van rijke tradities en knagende armoede. Een land dat zo veel meer is dan een gemiddelde.

• USD 350 tot USD 490. De dollar, een ander verhaal… Een wereld weg van de realiteit, een koude, harde valuta.

De Rupiah… Een zachte aanraking, de warmte van de zon op mijn huid, de geur van frangipani bloemen… Maar vijf miljoen Rupiah. Is dat genoeg? Het is een vraag die resoneert in de stilte van de nacht, een vraag die zich verspreidt als de geur van wierook in een oude tempel. Een vraag die zonder antwoord blijft, hangend in de lucht, zo vochtig en zo vol van onbekende mogelijkheden.

Wat kost het leven in Indonesië?

De lucht hangt zwaar, vochtig, zoals een warme, zoete adem. 700 euro. Dat is het ritme van mijn leven hier, in Indonesië. Een zacht, constant getik tegen de ribbenkast van mijn dagen.

• Huisvesting: Een kamer, een plek om te zijn, een schuilplaats tegen de brandende zon. 200 tot 300 euro per maand, een betaalbare oase in deze tropische droom. De muren ademen geschiedenis, de geur van wierook en jasmijn blijft hangen in de lucht, lang nadat de kaarsen zijn gedoofd. Ik hoor het gefluister van de buren door de dunne wanden, de stille ritmes van het leven.

• Eten en drinken: Een overvloed van smaken, een feest voor de zintuigen. 150 tot 300 euro. Rijst, zoet en hartig, de rijke aroma's van specerijen dansen op mijn tong. De smaken blijven hangen, een warme herinnering aan iedere maaltijd. Exotisch fruit, sappig en vol leven, een constante verrassing. Het is een simpel leven, maar oh zo rijk.

Het is meer dan alleen cijfers. Het is het zachte geknor van de gekko's 's nachts, het gebrul van de zee op de achtergrond, de warme huid van de zon op mijn gezicht. Het is de vriendelijkheid van de mensen, de glimlachen die alles een beetje lichter maken. Het is het gevoel van vrijheid, van tijdloosheid, van een leven dat langzaam stroomt. Zevenhonderd euro. Het is een bedrag, ja, maar het is ook zoveel meer dan dat. Het is mijn leven hier, in deze betoverende wereld. Het is de prijs van mijn dromen, mijn paradijs.

Wat is het minimumloon in Indonesië?

Minimumloon Indonesië? Verschilt per regio! Serieus, per provincie! Gek hè?

• Provinciale verschillen: Ja, dat is het belangrijkste. Geen landelijk minimumloon. Waarom? Geen idee. Bureaucratie?

• Laagste minimumloon: rond de 136 dollar per maand. Arme mensen. 1.958.169,60 Indonesische Rupiah. Dat is weinig. Koffie is duur hier, weet je?

• Hoogste minimumloon: Dat is veel hoger! Ongeveer 326 dollar per maand! 4.901.798,40 IDR. Waarom zo’n verschil?

• Uurloon: Ongeveer 0,86 dollar. 12.238,56 IDR. Wacht, moet ik mijn rekenmachine pakken? Nee, toch niet. Te moe.

Waarom zo’n verschil? Rijke en arme provincies? Misschien. Ik moet hier verder onderzoek naar doen. Later! Nu even Netflix. Ah, die nieuwe serie! Moet ik eerst nog even eten. Honger!

Wat verdient een leraar in Indonesië?

Een leraar in Indonesië… het is een beeld dat in mijn gedachten opkomt: stoffige schoolbanken, kinderogen vol nieuwsgierigheid, een zacht gezoem van stemmen onder de tropische zon. Een beeld van armoede, een bittere pil die moet worden doorgeslikt.

De cijfers, koud en hard, fluisteren een verhaal van schaarste. Een beginnende leerkracht in het basisonderwijs, slechts €1.226 per jaar. Zoveel werk, zoveel liefde, zoveel geduld… voor zo weinig. Ik zie de leerkracht in mijn gedachten, moe maar volhardend, thuis bij kaarslicht de lesvoorbereiding maken, de droom van een beter leven nauw aan zijn hart klevend. Een onrecht, een schrijnend gebrek aan waardering.

En in het hoger secundair onderwijs? Ook daar is het een worsteling. €2.132 euro per jaar, een luttele verhoging die de armoede niet wegneemt. Het is een droom die langzaam vervaagt, een illusie die vervliegt als rook in de hete lucht.

• Basisonderwijs: €1.226
• Hoger secundair: €2.132

Dit zijn geen getallen; dit zijn levens. Levens gekenmerkt door opoffering, door een oneindige liefde voor het onderwijs, maar tegelijkertijd door een pijnlijke realiteit. Die realiteit van niet genoeg geld om voor een fatsoenlijk leven te zorgen. Het is een tragedie die herhaald wordt in vele huizen, een stil verdriet achter een geduldige glimlach. Een verdriet dat dieper gaat dan alleen maar geld. Het raakt aan de ziel, aan de toekomst.

Wat verdient een chauffeur in Indonesië?

Zo, een chauffeur in Indonesië... die scheurt je rond voor het luttele bedrag van 30.000 roepia per dag! Dat is minder dan een bakje nasi goreng, man. Maar goed, ze lachen er waarschijnlijk om in hun vuistje, want wie rijdt er nou rond in die hitte als je het zelf niet hoeft te doen?

• 30.000 roepia per dag: De chauffeur zelf, die verdient ongeveer evenveel als mijn hamster in een goeie week, maar dan zonder te hoeven rennen in een rad.

• Taxi's: Die ronden ze af, alsof je bij de bakker staat en ze zeggen: "Doe er maar een tientje bij, voor de lol."

• Restaurants: 10% fooi, da's dan weer netjes. Alsof je je schoonmoeder een compliment geeft – verplicht, maar je doet het toch.

• Kofferdragers: 5.000 roepia. Ik geef meer aan de vogelverschrikker in mijn tuin, die doet tenminste alsof hij werkt.

En onthoud: dit jaar kunnen die prijzen ietsiepietsie anders zijn, want inflatie enzo. Maar hé, wie maalt er om een paar roepia meer of minder? 't Is vakantie!

Hoeveel verdient een gemiddelde Indonesiër?

5 miljoen tot 7 miljoen Indonesische Rupiah per maand, schat ik. Dat is ongeveer 350 tot 490 dollar. Maar echt hé, dat is zo'n vaag gemiddelde. Mijn tante in Jakarta verdient veel meer, zij is accountant. Haar man werkt bij een bank, die verdient denk ik nog meer.

• Verschilt per regio enorm! Bali? Veel toerisme, dus misschien meer. Java? Geen idee.
• Sektor maakt ook uit. Tech is hot nu, die gasten verdienen bakken met geld.
• Wacht, ik vergat de inflatie! Die is best hoog nu, toch? Moet ik dat erbij optellen?
• Die 350-490 dollar is een heel ruw cijfer. Geen idee waar ze dat vandaan halen.

Belangrijk: Dit zijn slechts ruwe schattingen. Moeilijk om een echt accuraat gemiddelde te vinden. Het hangt van zoveel factoren af! Ik moet even opzoeken hoe het zit met de wisselkoers. 5 miljoen Rupiah? Is dat veel of weinig? Pff, lastig.

Waarom denk ik aan vakantie? Zou ik wel eens naar Indonesië moeten gaan. Maar dan moet ik wel een goede baan vinden... 5 miljoen Rupiah zou wel fijn zijn... Maar genoeg over mijn wensen. Terug naar dat gemiddelde salaris. Ik heb het even opgezocht en het schijnt in werkelijkheid heel wat minder te zijn dan die 5-7 miljoen, voor de gemiddelde Indonesiër.

Hoeveel verdient een chauffeur in Indonesië?

Dus je wilt weten wat een chauffeur in Indonesië vangt? Nou, laten we zeggen dat ze niet zwemmen in het geld, maar ook niet op een houtje bijten.

• Dagloon: Reken op zo'n 30.000 roepia per dag. Dat is ongeveer het equivalent van een kop koffie verkeerd in een hippe tent in Amsterdam, dus niet heel veel soeps. Maar hey, ze lachen er tenminste nog om (meestal).
• Taxi's: Rond die boel naar boven af! Alsof je tante Truus belt met een 'spoedje'. Ze zullen je dankbaar zijn (denken we).
• Restauranttip: 10% is de norm. Alsof je je schoonmoeder een compliment geeft, gewoon doen.
• Kofferdragers: 5.000 roepia is een prima fooi. Da's genoeg om er een klein Bintang biertje van te kopen, dus iedereen happy!

Vergeet niet, in Indonesië draait alles om "go with the flow". Dus of je nou een paar roepia meer of minder geeft, zolang je maar een glimlach op je gezicht hebt, komt alles goed!