Kan je schade zelf betalen?

Schade zelf betalen: Verstandig of niet? Voordelen & nadelen?

Eigenlijk vind ik dat hele verhaal van zelf de schade betalen best lastig. Ik had laatst zelf een aanrijding, 14 februari 2023 in Amsterdam. De schade was behoorlijk, rond de €1500. Mijn verzekeraar bood aan om het te regelen, maar de premieverhoging schrok me af.

Dus ja, zelf betalen leek slim. Maar achteraf? Moeilijk te zeggen. Je bent wel even verder van huis qua geld, dat is zeker. Aan de andere kant, bespaar je wellicht op de lange termijn op je premie.

Het hangt echt van je eigen situatie af. Heb je wat spaargeld? Dan is het misschien wel een optie. Maar als je elke cent nodig hebt, zou ik toch de verzekeraar laten betalen. Mijn advies? Goed nadenken. En die termijn van 12 maanden? Klopt wel, althans bij mijn verzekeraar. Maar details, die lees je beter op hun site. Een telefoontje kan ook geen kwaad.

Wat betekent wil je schade aan je eigen auto claimen?

Schade claimen aan je eigen auto… tja, midden in de nacht denk je daar wel eens over na. Vooral als het, zoals bij mij vorig jaar met die paal, je eigen schuld is. Dan knaagt het.

• Je verliest schadevrije jaren. Dat betekent hogere premie. Balen. Bij mij scheelde het toch al gauw 70 euro per jaar. En dat jarenlang.
• De verzekeraar betaalt wel, maar… ze kijken kritisch. Naar de schade, naar jou. Of je wel echt niets kon doen.

Bij mij was het die paal op de parkeerplaats bij de supermarkt. Donker, regen, even niet opgelet. Kraaas. Rechtsvoor. Kon ik mooi zelf betalen. Nou ja, deels dan, via de verzekering.

Eigenlijk betekent het gewoon: je vraagt je verzekeraar om de kosten te dekken. Ze doen onderzoek. Wie is er schuldig? Bij mij dus ikzelf. Welke dekking heb je? WA plus casco (gelukkig). Hoe hoog is de schade? Bijna 1200 euro. Slik.

Die 1200 euro… dat was dus de afweging. Repareren of niet. Uiteindelijk toch maar wel, via de verzekering. Anders had ik die auto nog steeds met die deuk rond zien rijden. En ik ben toch een beetje ijdel als het om mijn auto gaat. Maar ja, die hogere premie… Daar denk ik nu, midden in de nacht, nog steeds aan.

Schade claimen = vergoeding, maar wel hogere premie. Dat is het eigenlijk. Kort en bondig. Zucht.

Wat valt onder eigen schade?

Eigen schade? Dat is dus puur jouw eigen schuld, maat! Jezelf de lul gemaakt, simpelweg. Denk aan:

• Je telefoon laten vallen, alsof je een aap bent met een granaat. Scherm kapot? Pech gehad, vriend. 2024 modellen zijn duur, hè!
• Een vaas omgooien, als een olifant in een porseleinkast. Oma’s antieke pronkstuk? Ja, daar betaal je zelf voor. Zo gaat dat.
• Een auto-ongeluk veroorzaken, omdat je dacht dat je Max Verstappen was. Boetes, schade, je bent de pineut. Niet huilen, he? Je wist toch wel beter!

Kortom: je eigen domme actie, je eigen probleem. Geen gezeur, gewoon oplossen die schade! Geen verzekering die dat voor je oplost, tenzij je een extra verzekering hebt afgesloten natuurlijk, maar dat had je dan wel even moeten doen, nietwaar? Zo makkelijk is dat. Verzekeringsmaatschappijen doen niet aan liefdadigheid, hoor. Denk eraan dat de kosten vaak hoog kunnen zijn, zelfs voor kleine ongelukjes. Dus wees voorzichtig! En als het toch gebeurt? Tja... pech gehad.

Wat als ik schadevergoeding niet kan betalen?

Schadevergoeding... niet kunnen betalen. Een koude rilling glijdt over mijn rug. De echo van die woorden blijft hangen, als een vogel die gevangen zit in een lege kamer. Vrijheid, beklemd.

• Gerechtsdeurwaarder. Het woord zelf klinkt hard, onbuigzaam. Deurwaarder… Deur… Alsof er een deur dichtslaat, een einde aan iets, een begin van… Wat?
• Beslag. Op mijn spullen. Op mijn… leven? Alles wat ik heb opgebouwd. De oude klok van mijn grootmoeder, de aquarel die ik schilderde in Toscane, de zomer van 2023, de geur van cipressen, de warmte van de zon op mijn huid. Weg.

Tijd. Als zand door mijn vingers. Een onzichtbare rivier die alles meesleurt. Ik zie de wijzers van de klok bewegen, onverbiddelijk, seconde na seconde. Elke tik een kleine dood. En de ruimte, mijn ruimte, krimpt ineen. De muren komen dichterbij. Benauwend.

• Gedwongen uitvoering. Het klinkt zo… definitief. Geen weg terug. De vonk van hoop, een flakkerend kaarsje in de wind. Dooft.
• Inkomen. Mijn inkomen. Het geld waarmee ik mijn leven bouw, steen voor steen. Een fragiel bouwwerk, bedreigd door de storm. Instorten. Verkruimelen. Stof.

En toch… draait de wereld door. De zon komt op, de maan schijnt. De seizoenen wisselen. 2023… Een jaar vol beloftes, vol dromen. En nu… dit.