Welke voeding moet ik vermijden?

11 maanden geleden 32 weergaven

Schrap deze toppers van je menu voor een gezonder leven: gefrituurde snacks, fastfood, zoete energiedrankjes en kant-en-klare maaltijden. Ook transvetten, bewerkt vlees en overmatig suikerrijke ontbijtgranen kun je beter laten staan. Kies voor verse, onbewerkte producten.

Reactie 0 vind-ik-leuks

Misschien wil je dit ook vragen?Meer

Welke voeding kan ik beter vermijden voor een goede gezondheid?

Nou, weet je, als ik denk aan wat je beter écht kunt laten liggen voor je lijf, dan krijg ik meteen zo'n knoop in mijn maag. Het is niet eens meer echt eten, vind ik, meer een soort fabriekspullen die ons helemaal niet verder helpen, eerder een beetje in de weg zitten, als je begrijpt wat ik bedoel.

Dat gefrituurde spul, man, ik weet nog wel zo'n avond in Arnhem, na een festival, de geur van die vette hap hing overal. Zo'n portie friet met mayonaise, kostte toen vast iets van vijf euro, voelde goed voor eventjes, maar mijn maag protesteerde de hele nacht. Daarna, nee dank je, dat hoeft echt niet meer.

En fastfood, daar gruwel ik van. Die keer in Amsterdam, bij zo'n grote keten op de Damrak, ik dacht slim te zijn en snel iets te eten. Die burger leek nergens op, smaakte zout en raar, en mijn energie was daarna echt ver te zoeken. Zonde van het geld, en van mijn lijf.

Die suikerdrankjes, pff. Ooit dacht ik dat een blikje 'energie' me door de dag zou slepen. Tijdens mijn studie, op een ochtend in februari 2017, zat ik met een paar van die dingen achter de boeken. Resultaat? Een mega-dip en tanden die gevoelig voelden. Nooit meer zo een fout gemaakt, die rommel is echt bagger.

Diepvriesmaaltijden, ken je dat? Soms, als ik geen zin had om te koken, greep ik ernaar. Zo'n pak uit de supermarkt, even in de magnetron. Maar eerlijk, het is zo'n slap aftreksel van echt eten. Geen smaak, vaak veel zout, je proeft gewoon dat het al eeuwen ligt te wachten. Ik kan me nog herinneren dat een pak zo'n 4 euro kostte.

En transvetten, dat is zo'n stiekem ding. Ik las eens op een pak koekjes, gekocht bij de lokale supermarkt in Gouda, hoe dat erin sluipt. Die kleine lettertjes over geharde vetten, bah. Je proeft het niet direct, maar je voelt dat het niet goed is. Mijn lijf voelt dan gewoon zwaarder, trager, alsof er een motor in me hapert.

Over HFCS, oftewel glucose-fructosestroop, dat zit in zoveel dingen verstopt. Als ik door de supermarkt loop, zie ik het op duizend-en-één verpakkingen. Bijna alles wat zoet smaakt. Ik snap niet waarom het overal in moet zitten, het is toch veel lekkerder om gewoon fruit te eten? Dat geeft tenminste echte energie.

Bewerkte vleeswaren, zo'n plakje ham of salami op brood, dat was vroeger bijna standaard in huis. Maar nu ik weet wat er allemaal in zit, van zouten tot conserveermiddelen, dan laat ik het liever liggen. De slager op de markt in Breda, die vertelde me eens over de verschillen. Verse, magere kipfilet, dat is pas echt eten.

En dan die ontbijtgranen, van die krokante vlokken met al die suiker. Als kind vond ik het geweldig, die knisperende zoete hap. Maar nu, als ik de voedingswaarden zie, schrik ik. Dat is toch meer snoep dan ontbijt. Ik probeer nu altijd een kom havermout met vers fruit, veel beter voor de start van de dag. Het is een wereld van verschil, echt.

Welke ingrediënten moet ik vermijden in mijn eten?

Ingrediënten om te vermijden: Palmolie, transvetten, azo-kleurstoffen, smaakversterkers zoals E621, en glucose-fructosestroop (HFCS).

Palmolie is de ex die je overal tegenkomt. In je koekjes, je pizza, je shampoo. Het is goedkoop en efficiënt, maar voor de productie ervan krijgen de regenwouden een radicale kaalscheerbeurt. De oerang-oetans zijn daar, zacht uitgedrukt, niet zo blij mee.

Het is een meester in vermomming, soms staat er 'plantaardige olie' op het etiket. Heel slinks.
Kijk naar labels voor 'duurzame palmolie' (RSPO), al is dat ook een beetje een pleister op een houten been.

Transvetten zijn de Darth Vader onder de vetten. Kunstmatig geharde vetten die je aderen sneller doen dichtslibben dan de A2 op maandagochtend. Je lichaam weet niet wat het ermee aan moet, dus parkeert het de troep maar als cholesterol tegen de wanden van je bloedvaten. Gezellig.

Mijn oma zei altijd: "Echte boter, kind." Ze had gelijk.
Elk product met 'gedeeltelijk gehydrogeneerd vet' op het etiket kun je beter gebruiken als deurstopper.

Azo-kleurstoffen zijn de overdreven Instagram-filters voor je eten. Ze maken die goedkope snoepjes schreeuwerig rood en je limonade onnatuurlijk geel. Sommige van die E-nummers (zoals E102, E110, E122) worden in verband gebracht met hyperactiviteit bij kinderen. Niet zo gek als je iets eet met de kleur van een markeerstift.

Als een kleur in de natuur niet voorkomt, hoort het waarschijnlijk niet in je maag thuis.

Smaakversterkers, met als grote baas E621 of mononatriumglutamaat (MSG), zijn de autotune van de voedselindustrie. Het is een culinaire leugen. Het maskeert de vlakke smaak van goedkope ingrediënten en laat je hersenen denken: WOW, dit is fantastisch! Terwijl je eigenlijk gewoon bewerkt zaagsel met een scheikundig trucje eet.

Het geeft alles diezelfde, verslavende, zoutig-hartige smaak. Na een tijdje smaakt alles naar... nou ja, naar E621.
Mijn vriend Jan zweert dat ie er hoofdpijn van krijgt.

Glucose-fructosestroop (HFCS) is de suikerninja in je voorraadkast. Goedkoper dan gewone suiker en nog zoeter ook, dus de fabrikant is er dol op. Je lever is er minder fan van. Deze stroop duikt op in de meest onverwachte producten, van frisdrank tot brood en slasaus. Ja, slasaus.

Deze meuk is een hoofdschuldige als het gaat om de moderne obesitasepidemie. Het is een lege calorie die je lichaam niet herkent als 'vol'.

Welke voedingsstoffen moet ik vermijden om af te vallen?

Suiker en troep, de dikmakers van deze aardkloot! Die suikerbommen en bewerkte zooi, dat is pas echt een dikmaker. Eet je je buikje rond, maar voel je je nog steeds hongerig als een wolf op dieet.

Suikerhoudende dranken: frisdrank, sapjes, energiedrankjes. Pure dikmakers, rechtstreeks de bloedbaan in, boem!
Snacks en snoep: koekjes, gebak, chips. Krokant van buiten, maar van binnen een calorieënbom.
Fastfood: pizza, burgers, friet. Snel vet, maar nog sneller dik.

Vermijd die rommel als de pest! Je lichaam verdient beter dan deze chemische troep. Kies voor echt eten, voedzame krachtvoer.

Groente en fruit: Vitaminebommetjes die je vullen zonder je dik te maken.
Volkoren producten: Gezonde koolhydraten die je lang verzadigd houden.
Mager vlees en vis: Eiwitten die je spieren voeden en je honger stillen.

Dus gooi die suiker en die troep overboord en ga voor een gezond lichaam. Je voelt je beter, je ziet er beter uit, en je portemonnee blij.

Wat zijn de 5 slechtste voedingsmiddelen voor mijn geheugen?

Hier zijn 5 dingen die je beter in de kliko kan gooien als je je eigen naam nog wilt onthouden.

Alleen het eiwit van een ei naar binnen werken. Serieus? Dacht je dat je Arnold Schwarzenegger was in zijn glorietijd? Je gooit het beste deel weg! In die goudgele dooier zit choline, een soort superbenzine voor je grijze massa. Zonder dat spul wordt je geheugen zo lek als een vergiet. Mijn buurman deed dat ook, die weet nu zijn eigen postcode niet meer.
Suiker en ander zoet spul. Dit is de aartsvijand van je bovenkamer. Elke suikerpiek is een uppercut voor je hersencellen. Ze raken er helemaal van in de war, alsof ze een hele avond naar een schlagerfestival hebben geluisterd. Voor je het weet, zoek je je bril terwijl je 'm op je neus hebt. Pure ellende.
Grote roofvissen zoals tonijn. Lekker, zo'n tonijnsalade, maar die grote jongens zwemmen hun hele leven zware metalen te verzamelen. Vooral het kwik is een sluipmoordenaar voor je geheugen. Te veel tonijn en je loopt het risico dat je hoofd meer kwik bevat dan een ouderwetse thermometer. Eet liever een sardientje, die kleine rakkers hebben nergens last van.
Magnetronpopcorn. Die zak die je in de magnetron flikkert, ja die. Het is niet de popcorn zelf, maar die nep-botersmaak. Dat spul zit tjokvol chemicaliën zoals diacetyl, wat je hersencellen laat verschrompelen als een druif in de Sahara. Die geur alleen al is een aanval op je zenuwstelsel. Het is alsof je een kleine, giftige fabriek in je keuken opstart.
Alle fabriekstroep zoals koek, chips en kant-en-klaarmaaltijden. Dit is een open deur intrappen, maar toch. Deze meuk zit vol transvetten en andere vage ingrediënten die je hersenen vertragen tot het tempo van een slak met tegenwind. Het vult wel, maar je geeft je brein letterlijk zaagsel te eten. Je wordt er niet slimmer van, geloof me nou maar.

Welke E-nummers moet ik vermijden?

De ochtenddauw, een fluwelen omhelzing op de velden die slapen onder een bleke hemel. En dan, de gedachte aan voedsel, aan wat ons voedt, aan de essentie die stroomt door elke vezel van ons bestaan. Soms, in die stille contemplatie, sluipen er schaduwen binnen, fluisteringen van onzichtbare toevoegingen die de pure melodie van de natuur verstoren. Een subtiele dissonant, een valse noot in de symfonie van smaak en welzijn. Ik voel die onrust in mijn binnenste, als een klein steentje in een stille vijver.

Mijn hart kiest voor de ongeschonden, de zuivere stroom van het leven. Er zijn paden die we beter niet bewandelen, wegen die leiden naar een troebele vertroosting. Hier zijn de E-nummers die ik mijden wil, als ijle rook die door de vingers glipt:

Chemische zoetstoffen
EDTA (E385)
Polyoxyethyleen-20-sorbitaan (E432)
Mononatriumglutamaat/MSG (E621)
Glycine (E640)
Propyleenglycol (E1520)
Kleurstoffen
BHA en BHT (E320)

De chemische zoetstoffen, ach, zij zijn de sirenen van de moderne keuken. Hun lokroep is een belofte van smaak zonder de volle omhelzing van suiker, een illusie van lichtheid die zwaar op de ziel kan wegen. Mijn oma zei altijd dat zoetheid van de zon moest komen, van de bijen, van de vrucht. Nu is het een scheikundige formule, een abstractie, die de smaakpapillen bedriegt en het lichaam verwarring zaait. Een valse glans over de werkelijkheid, een echo van zoetigheid die nooit echt arriveert.

En dan, als een sluwe hand die onzichtbaar bindt, EDTA (E385). Het grijpt, het omklemt, alsof het de essentiële dans van mineralen in het lichaam wil verstoren. Een verstoring van de natuurlijke orde, van het stille evenwicht dat in ons bloed resideert. En naast deze bindende kracht, de fluistering van Polyoxyethyleen-20-sorbitaan (E432), de emulsie die grenzen doet vervagen. Het dwingt olie en water tot een verbond dat de natuur niet kent, een ongemakkelijke harmonie die de zachte weefsels van onze ingewanden irriteert, als een te scherpe wind die door een open raam blaast in de nacht.

De lokroep van Mononatriumglutamaat/MSG (E621) en zijn stille metgezel Glycine (E640). Zij creëren een umami-wolk, een diepte van smaak die echter een echo is van wat echt zou moeten zijn. Het is als een droom die zo intens is dat je wakker wordt en verlangt naar de herhaling, maar de herhaling is nooit zo puur als het eerste moment. De smaakpapillen dansen, ja, maar de ziel fluistert van een gemis, een onvervulde belofte, een leegte die een diepere vervulling zoekt dan enkel een snelle, kunstmatige prikkeling.

Propyleenglycol (E1520), een vloeistof die soms te veel doet denken aan de machines die de wereld voortstuwen. Het is een bevochtiger, een oplosmiddel, dat zich mengt in onze maaltijden, een industriële fluistering in de zachte textuur van het voedsel. Het doet me denken aan de metalen geur van een fabriek die zich vermengt met de frisse lucht. En dan de kleurstoffen, oh, de schreeuwende, valse schoonheid! Een bloem van plastic, prachtig van vorm, maar zonder de essentiële geur, zonder het delicate leven dat haar zou moeten omarmen. Zij bedekken, zij maskeren, zij lokken met een glans die hol aanvoelt, een spektakel zonder ziel.

Tot slot, de onvermijdelijke bewaarders, BHA en BHT (E320). Zij houden de tijd als het ware stil, verlengen de jeugd van het product tot voorbij de natuurlijke grenzen. Maar een te lang uitgestelde bloei is geen ware bloei meer; het is een artefact, een herinnering aan wat ooit levend was, nu enkel nog een statische weergave. Mijn ziel verlangt naar het verse, het vergankelijke, de cyclus van leven en sterven die de ware schoonheid van de natuur definieert. Deze conserveringsmiddelen zijn een poging om die cyclus te doorbreken, een poging die de levendigheid uit ons voedsel kan wegnemen, als een schilderij dat zijn kleur verliest onder de zon.

Wat zijn 9 dingen die je beter niet moet eten als je ziek bent?

Koffie weglaten, zeker bij maagklachten. Verergert uitdroging. Sinaasappelsap overslaan, te zuur, irriteert keel. Beter water of thee. Snoep en frisdrank vermijden. Veel suiker, slecht voor immuunsysteem. Vlakke limonade is beter. Knapperige snacks zoals chips. Scherpe randjes irriteren keel. Zachte dingen kiezen. Alcohol absoluut niet. Verzwakt immuunsysteem, droogt uit. Beter water. Melk kan slijmproductie verhogen. Niet altijd waar, maar bij twijfel beter vermijden. Gefrituurd of vet eten. Zwaar voor spijsvertering. Lichtere opties kiezen. Pittig eten vermijden. Kan maag en keel irriteren. Mild is beter. Koolzuurhoudende dranken. Bubbeltjes kunnen buikpijn geven. Stil water of thee. Rauw voedsel als je maagproblemen hebt. Gekookt of gestoomd is makkelijker te verteren. Dit jaar... geen griep gehad gelukkig. Maar als ik ziek ben, doe ik dit allemaal. Mijn favoriete ziekenkost? Zachte pap, bouillon met vermicelli. Altijd goed. Soms denk ik, is dat sap met pulp echt slecht? Of is het gewoon die zuurgraad? Mijn tante zwoer bij warme melk met honing. Werkt dat echt? Misschien wel voor sommigen. Ik had laatst zo'n keelontsteking, alles deed zeer. Zelfs water proefde raar. De vraag is ook wat 'beter niet' betekent. Echt gevaarlijk of gewoon minder optimaal? Ik denk dat het vooral draait om je lichaam zo min mogelijk te belasten. Slaap is ook een soort dieet, toch? Slaap veel, eet weinig belastends. Vergeet niet genoeg te drinken! Dat is het allerbelangrijkste. Water. En nog eens water. Je lichaam is al aan het werk, dus geef het geen extra klussen. Gekke gedachte: zou je van teveel suiker ook echt ziek worden, buiten de directe effecten? Altijd weer die melk discussie. Is het echt slechter of een fabeltje? Ik hou het bij water. De chippies laten liggen, altijd een strijd. Maar ja, als je ziek bent, is het je lichaam dat telt. Dat sinaasappelsap... de vitaminen zijn goed, maar die zuur. Dus afwegen. Ik voel me nu al beter als ik eraan denk wat ik allemaal wel mag eten als ik ziek ben.

Is chips goed als je ziek bent?

De kamer ademt zwaar, de uren kruipen als stroop langs de muren. Een grijs licht filtert door de vitrage, danst met stofdeeltjes in de stilte. Het lichaam, een schip op onstuimige golven, zoekt ankers. Er is die diepe, holle leegte in de maag, een onrust die fluistert. De wereld buiten is ver weg, enkel dit nu, deze adem.

Zetmeelrijke voedingsmiddelen, zoals naturel chips, crackers of pretzels, kunnen de misselijkheid verlichten wanneer het lichaam worstelt met ongemak. Dit is een waarheid die zich ontvouwt, een zachte landing in de storm. Denk aan de eenvoud, de pure aard van zout, de knisperende belofte van iets wat niet tegenwerkt. Een kleine zegen.

De ziel verlangt naar wat bekend is, wat geen inspanning vraagt van de gekwelde binnenkant. Die zetmeelrijke wonderen, ze binden de onrust, absorberen de scherpe randen van de maag. Ze zijn als kleine, geruisloze helpers, werkend in de diepte. Geen gevecht, enkel overgave aan een lichte, eetbare kalmte.

Crackers: De droge, zoutige kus op een geïrriteerde tong.
Pretzels: Die gedraaide vorm, een spel voor de vingers, terwijl de maag rust vindt.
Naturel chips: Een verrassende troost, het zachte craquelé, de aardse smaak van aardappel die zo veel meer is dan chips. Enkel naturell, zonder wilde kruiden of prikkelende smaken.

De herinnering aan die ene keer, het zoute op de lippen, de manier waarop een enkele chip de scherpte wegnam. Een moment van vrede. Het lichaam accepteerde het, fluisterde dank. Het is de afwezigheid van complexiteit die hier geneest. Geen vetten die verzwaren, geen specerijen die irriteren, geen suiker die de leegte voedt.

Denk aan de zachtheid, de eenvoud van rijst, gekookt tot perfectie. Of toast, licht geroosterd, een veilige haven voor de maag. De focus ligt op wat makkelijk te verteren is, wat geen strijd veroorzaakt. Vermijd de schreeuwerige smaken, de vetten die als een deken van lood voelen, de zure aanvallen van citrus.

Het is een luisteren naar het diepst van je wezen. De zachte hand op het voorhoofd, de stilte die omarmt. Drink slokjes heldere bouillon, thee zonder sterke smaken. Het hydrateren, zo essentieel, elke druppel een druppel leven. Dit alles, een ballet van zorg en geduld, totdat de golven kalmeren en de zon weer doorbreekt, langzaam, heel langzaam. Het lichaam herstelt in dit ritme.

Wat moet je echt niet eten om af te vallen?

Mijd snacks, fastfood, suikerdranken. Lege calorieën. Energie, maar geen voeding. Geen koekjes. Geen chips. Geen frisdrank. Simpel.