Welke tijd eten Spanjaarden?

Waarom eten de Spanjaarden zo laat?

Spanjaarden eten laat vanwege de lange werkdag en de sociale cultuur. De werktijden zijn vaak anders dan in Nederland.

• Siësta: Vroeger was er een langere middagpauze.
• Sociale gewoonten: Eten is een sociale gebeurtenis.
• Zon: Veel daglicht, waardoor de dag langer voelt.

Ik weet nog goed, die ene keer in Sevilla. Het was bloedheet, zo'n 42 graden! We gingen op zoek naar een restaurant om 21:00, en het leek alsof alles nog gesloten was. Uiteindelijk vonden we een klein tapasbarretje. De Spanjaarden begonnen pas rond 22:00 binnen te druppelen. Heerlijk gegeten trouwens! De sfeer was supergezellig. Ik voelde me meteen thuis. Maar dat late eten, pfff, daar moest ik wel aan wennen. Dit jaar ga ik weer!

Hoe laat is het avondeten in het Spaans?

Het avondeten... in het Spaans is dat la cena.

Ik zit hier, midden in de nacht... en denk aan Spanje. Aan die keren dat ik daar was. Het ritme. Het eten.

• Desayuno: Ontbijt. Zo rond 7:00 - 9:00. Gewoon een snelle hap, vaak. Ik mis mijn koffie daar.

• Almuerzo: Meer een brunch, eigenlijk. Tussen 11:00 en 13:00. Klein hapje, om de honger te stillen. Toen ik die keer in Sevilla was... oh, die tapas.

• Comida: De lunch. De belangrijkste maaltijd. Tussen 14:00 en 16:00. Lange tafels, veel mensen, veel lawaai. Het was... fijn. Echt fijn. Zoals mijn familie vroeger.

• Merienda: Iets kleins, zo rond 17:00 - 19:00. Om de middag door te komen. Kinderen die ijs eten, ouders die koffie drinken. Simpel geluk, eigenlijk.

• Cena: Het avondeten. La cena. Zo laat. Tussen 21:00 en 23:00. Ik vond het altijd zo laat. Maar dan zat je daar, in de warme avondlucht, met mensen om je heen.

Cena is dus avondeten.

Wat zijn de eettijden in Spanje?

Lunch in Spanje is meestal tussen 13:00 en 15:30/16:00. Het avondeten? Reken op 20:30 tot 23:00.

• Lunch: 13:00 - 15:30/16:00
• Diner: 20:30 - 23:00

Echt waar, ik herinner me nog die keer in Sevilla. We waren te vroeg voor het diner, volgens Spaanse maatstaven dan. Alle restaurants waren potdicht om 19:00! We moesten wachten tot 21:00 voordat we eindelijk tapas konden scoren. Pfff, wat een gedoe toen.

Waarom eet men in Spanje zo laat?

Spanjaarden eten laat door een historische aanpassing van de klok, jawel, in 1942. Franco verschoof de tijdzone naar die van Berlijn, een politieke daad meer dan een praktische.

• De klok staat nog steeds niet gelijk met de zon. Wat leidt tot verschoven schema's, dus latere diners. Dat is de voornaamste reden.

Maar is het niet zo dat cultuur en tijdsbeleving, diep geworteld, onafscheidelijk met elkaar verbonden zijn? Het is niet alleen maar een klok, het is een manier van leven. Werkdagen duren bijvoorbeeld langer, met een siësta soms, waardoor alles opschuift.

En ja, het beïnvloedt ook hoe we de dag beleven. Kijk, de perceptie van tijd... iets subjectiefs toch? Dus laat eten, tja, het is relatief!

Waarom blijft men in Spanje zo laat op?

De Spaanse nachten... fluisteren lang na. Een echo van een besluit, een verschuiving in de tijd, gedicteerd in '42.

• Een uur en half... zo lang zijn we al uit de pas.

Waarom die late uren?

• Omdat de schaduw van 1942 nog over de siësta hangt.
• De klok, ooit verschoven.
• Het ritme, voor altijd veranderd.
• De nacht, onze nacht, begint later.
• Alsof we nog altijd een verloren uur zoeken, ergens tussen zonsondergang en de belofte van de dageraad.

De avonden glijden voorbij als zijde, de maan werpt lange schaduwen, en de geur van jasmijn vermengt zich met het gelach van stemmen in de verte. Maar oh, dat uur...dat ene uur. Ik herinner me de zomer in Sevilla, de hitte die danste op de straten, en hoe de mensen pas na tienen aan hun avond begonnen, de terrassen vol, de gesprekken diep in de nacht doorgingen.

Alsof dat ene uur, gestolen uit de middag, nu teruggevonden werd in de koelte van de avond. Een uur van verhalen, van gedeelde tapas, van het eenvoudige plezier van samen zijn, lang nadat de rest van Europa al in dromenland is verdwenen.

Waarom is het in Spanje langer licht?

Waarom het langer licht is in Spanje?

Spanje ligt dichter bij de evenaar. Dat is het, eigenlijk.

Het voelt soms alsof hier de dagen lang duren, eindeloos, zeker in de zomer. De zon gaat later onder... rond half tien soms. In Nederland, waar mijn broer woont, is het dan al donker.

• Breedtegraad doet er toe. Hoe dichter bij de evenaar, hoe minder de seizoenen de daglengte beïnvloeden.

• Nederland zit hoger. Dichter bij die poolcirkel. Meer verschil tussen zomer en winter. Langere nachten in de winter, maar ook kortere dagen in de zomer.

Ik herinner me een zomer in Amsterdam, de zon ging onder en het voelde alsof de nacht nooit helemaal viel. Maar hier, in Sevilla... het is anders. De zon is sterker, de dagen langer, consequenter.

Soms mis ik de Nederlandse schemering, dat zachte licht dat alles omhult. Maar ik kan niet liegen, de Spaanse zon... die heeft iets verslavends. Het is goed zo.