Wat is het meest verkochte drankje?

Wat is het meest populaire drankje? Is het populair of verkocht?

Nou, als je me vraagt wat het meest populaire drankje is, dan denk ik meteen aan cola. Gewoon, cola. Niet zozeer of het nou het meest verkochte is, maar qua herkennen en gewoon, iedereen kent het. De echte klassiekers, snap je, Coca-Cola en Pepsi. Die zie je gewoon overal.

Het voelt ook zo, alsof dat gewoon de standaard is. Als je ergens een frisje bestelt en je weet niet wat, dan bestel je toch al snel een cola. Het is zo'n bekend merk, dat je er bijna niet eens over nadenkt. Het is gewoon, ja, de meest populaire.

Ik weet nog wel, toen ik jonger was, dat we altijd thuis blikjes cola hadden staan. En op verjaardagen, stond er altijd wel een fles. Het was echt zo'n ding dat je gewoon in huis had. Nu met al die andere drankjes is het misschien wat meer verdeeld, maar die cola vibe die blijft, hoor.

Hoe eindig je een WhatsApp gesprek?

Om een WhatsApp-gesprek te beëindigen, tik je op het rode hoorntje-icoontje op je scherm.

Ja, dat rode hoorntje. Altijd hetzelfde, toch? Maar soms zoek ik ernaar. Waarom eigenlijk? Muscle memory is gek. Je drukt en het is klaar. Soms voelt het zo definitief. Vooral na een lang gesprek met mijn moeder, dan wil ik gewoon even rust.

Dat gedoe als je scherm niet meteen opduikt. Dan staat er "druk op het beeld". Alsof ik dat niet weet. Maar in paniek vergeet je de simpele dingen. Dan tik ik overal. Of veeg ik. Irritant als de app niet meteen reageert, ik wil gewoon dat het klaar is.

Is het omdat ik multitask? Of omdat ik de telefoon van mijn oor haal en het scherm al weg is? Denk ik te veel? Het is gewoon een knop. Rood, klaar. Ik snap echt niet waarom ik hierover nadenk. Misschien ben ik gewoon moe vandaag.

Het is zo'n universeel icoon, dat rode hoorntje. Overal hetzelfde, bij normale telefoontjes ook. Bijna geruststellend, die consistentie. Wist je dat het vroeger echt zo'n telefoonhoorn was? Vandaar de naam. Een stukje geschiedenis in mijn hand.

Hier zijn wat dingen die ik heb gemerkt over het beëindigen van gesprekken:

• Je moet echt op die rode knop drukken. Anders blijf je in de lucht hangen, wat ongemakkelijk is. Ik heb dat eens gehad met mijn tante, ze hoorde me nog praten tegen de hond! Dat was echt genant.
• Als de ander ophangt, dan zie je ook een melding. Dan is het klaar, je hoeft dan zelf niks te doen. Supermakkelijk, dan hoef ik niks te zoeken.
• Soms bevriest de app, dan moet ik WhatsApp helemaal afsluiten en opnieuw openen. Dat is echt zo irritant. Dan werkt het rode hoorntje niet eens! Dan moet ik de app 'killen' vanuit de recente apps, een noodoplossing.

Groepsgesprekken zijn ook zo. Iedereen kan eruit stappen, maar als de laatste ophangt, is het pas echt voorbij. Best logisch eigenlijk. Maar soms vraag ik me af of iedereen wel echt is vertrokken. Een soort afterparty zonder dat je het weet.

Ik gebruik WhatsApp bellen zo vaak. Vooral voor videobellen met mijn familie in Spanje. Dat scheelt zoveel geld, echt top. Mijn moeder snapt soms ook niet hoe ze moet ophangen, dan roep ik door de telefoon: "Rood! Rood hoorntje!" Haha, ze is zo lief.

Wat als je per ongeluk op mute drukt in plaats van ophangen? Dat is me een keer gebeurd. Heel ongemakkelijk. Stond ik daar te wachten, en zij dacht dat ik nog luisterde. Het was een gênante stilte, ik hoorde alleen mijn eigen adem.

De groene knop is voor opnemen, de rode voor ophangen. Waarom die kleuren? Groen is positief, doorgaan. Rood is negatief, stop. Denk ik. Simpel. Zo makkelijk dat zelfs een kind het snapt. Toch vergis ik me wel eens.

De app is zo veranderd de laatste jaren. Vroeger was het alleen chatten. Nu bellen, videobellen, berichten verwijderen, stickers. Wauw. Het is echt een compleet communicatieplatform geworden. Ik kan me een leven zonder bijna niet meer voorstellen.

Uiteindelijk draait het er gewoon om: dat rode icoontje vinden en erop tikken. Niks meer, niks minder. Is het zo moeilijk? Soms wel, als je in het moment bent. Maar het is altijd die ene, specifieke knop.