Wat is het gezondste Chinese gerecht?

72 weergaven
Gestoomde vis met gember en lente-ui is een topper. Dit eiwitrijke gerecht is calorie- en vetarm. Roergebakken groenten met tofu of kip leveren veel vezels en vitaminen. Ook bruine rijst met groenten is een gezonde keuze, vol complexe koolhydraten.
Reactie 0 vind-ik-leuks

Gezondste Chinese gerechten? Zoek de beste opties.

Man, dat gezond Chinees, wie had gedacht dat zoiets echt kon? Ik dacht altijd aan die vette babi pangang, weet je wel. Maar ik ben echt op ontdekkingstocht gegaan, en er zijn pareltjes. Het is geen makkelijke zoektocht, maar wel de moeite waard.

Echt een openbaring was gestoomde vis. Ik herinner me nog vorig jaar, rond juli, bij dat kleine tentje in de Van Woustraat in Amsterdam, genaamd 'Wing Kee' (grapje, ik weet de naam niet meer echt maar het voelde zo). Een zeebaarsje, simpelweg met gember en wat van die groene lente-ui. Zooo lekker en licht. Je voelt gewoon die eiwitten en zo weinig van die zware dingen, geen vet of extra calorieën. Mijn lijf voelde er blij mee.

En die roerbakgroenten, ja, daar kun je echt geen buil aan vallen. Met tofu, of kip als je wilt. Zo vol van al die vezels en vitamientjes. Ik had het laatst in oktober, gewoon thuis gemaakt, met een zak Chinese mix. Supersimpel, maar zo voedzaam.

Wat me verraste, was hoe goed bruine rijst past bij stoofgroenten. Ik dacht altijd dat het alleen voor bowls was, weet je. Maar nee, die complexe koolhydraten geven je energie voor uren, zonder die suikerdip. Rond mei vorig jaar, bij mijn tante in Den Haag, serveerde ze het met een soort langzaam gegaarde bok choy en wat shiitakes. Echt comfortfood dat toch goed voor je is, boordevol vezels en van die fijne voedingsstoffen.

Wonton soep, wie houdt er niet van? Vooral die met kip of garnalen. Het is zo'n fijne manier om gehydrateerd te blijven en toch veel eiwitten binnen te krijgen, zonder dat je je zorgen maakt over veel calorieën. Ik neem het vaak als lunch, zo licht en toch vullend.

En dan die loempia's. Niet de gefrituurde reuzen die je kent, maar gestoomde of licht gebakken versies met veel groenten, kip of tofu. Ik ontdekte ze bij een klein Vietnamees tentje – ja, ik weet, niet puur Chinees, maar het idee telt – in Rotterdam, op de Nieuwe Binnenweg, ongeveer twee maanden terug, misschien juni. Kostte iets van 3,50 per stuk. Ze waren zo bomvol van groenten, en ja, ook eiwitten en vezels. Een top snack als je toch lekker wilt eten zonder schuldgevoel.

Wat is gezonder, rijst of bami?

Nasi en bami van de afhaalchinees zijn doorgaans niet de gezondste keuze. Beide bestaan uit geraffineerde koolhydraten die je bloedsuikerspiegel snel laten stijgen en dalen.

Ah, de eeuwige vraag die menig vrijdagavond splijt. Kiezen tussen nasi en bami is als kiezen tussen twee charmante oplichters. Ze beloven je een avond vol genot, maar laten je achter met een suikerdip waar je u tegen zegt. Ze zijn de tweelingbroers van de snelle koolhydraten.

Witte rijst en witte bami zijn de naakte, gepolijste versies van hun robuuste voorouders. Alle goede dingen, zoals vezels en voedingsstoffen, zijn er met industriële precisie afgeschuurd. Wat overblijft is een soort suiker in vermomming, klaar om een flashmob te starten in je bloedbaan. Erg gezellig voor een halfuur, daarna volgt de onvermijdelijke kater.

Het is trouwens niet alleen de schuld van die arme korrel of sliert. De echte bendeleiders in dit culinaire misdaadsyndicaat zijn:

  • De glimmende sauzen: Een verdacht lekkere mix van suiker, zout en vet. Een zoete omhelzing die je een uur later bitter betreurt.
  • De 'extraatjes': Dat gebakken eitje dat meer olie heeft geabsorbeerd dan een boorplatform. En kroepoek, die knapperige, gefrituurde wolk van lucht en spijt.
  • Het groente-excuus: Die drie verdwaalde doperwten en dat eenzame snippertje prei? Die zijn er puur voor de sier, die tellen niet mee. Sorry.

De ware held van dit verhaal is volkoren. Zilvervliesrijst en volkoren noedels zijn de wijze, bedachtzame grootouders van hun witte, hyperactieve neefjes. Ze geven je energie die uren aanhoudt, geen korte, hysterische piek.

Dus, om het samen te vatten: zowel traditionele nasi als bami zijn geen ticket naar een gezond leven. Het is lood om oud ijzer. Het verschil is verwaarloosbaar, tenzij je op de ene een schep suiker doet en op de andere niet. Dan wint die zonder suiker. Duh.

Is bami van de Chinees gezond?

Bami? Nee, eigenlijk niet echt. Die witte noedels, weet je. Snelle koolhydraten. Je voelt je even goed, maar dan is het ook weer weg. Het vult, dat wel, maar echt voedzaam? Nee.

En nasi, dat is eigenlijk hetzelfde verhaal. Witte rijst. Voelt goed in het begin, geeft een soort snelle energie. Maar het zakt net zo snel weer weg. Niet wat je lichaam echt nodig heeft, denk ik.

  • Snelle koolhydraten zorgen voor pieken en dalen in je bloedsuiker.
  • Dit leidt tot een energiedip.
  • Het vult wel, maar biedt weinig echte voeding.

Het is meer een snelle hap, een troostmaaltijd misschien. Iets wat je neemt als je trek hebt en iets makkelijks wilt. Maar gezond, nee. Dat is het niet.

Welke noodles bevatten de minste kcal?

Shirataki noedels. Die hebben de minste calorieën.

Het is weer zo'n avond. Starend naar het scherm, de keuken is stil. Ik denk aan eten, altijd weer. De vraag over calorieën. Het antwoord is zo simpel, bijna te simpel. Shirataki noedels. Ze noemen ze ook konjac noedels, naar die plant.

Die glazige, witte slierten... ze zijn vreemd. Gemaakt van de wortel van de konjac plant. Het geheim is glucomannan, een vezel. Ze bevatten bijna geen calorieën, voornamelijk water en vezels. Het vult enorm, maar het voelt... leeg. Eten dat je niet echt voedt, snap je.

Ik heb er een haat-liefdeverhouding mee. Echt. Er zijn een paar dingen die je moet weten, anders is het niks.

  • De geur als je de verpakking opent... niet fijn. Een beetje vissig. Spoel ze echt goed af onder koud water. Heel goed.
  • Ik gooi ze daarna altijd even in een droge, hete pan. Zonder olie. Om dat water eruit te krijgen. Dan worden ze beter.
  • De textuur is... tja. Glitschig. Een beetje taai, bijna als een elastiekje. Niet zoals pasta. Daar moet je aan wennen. Ik ben er nog steeds niet helemaal uit.
  • Ze smaken naar niks. Helemaal niks. Dat is het hele punt. Ze nemen de smaak van je saus volledig over. Een sterke saus is een must. Ik gebruik vaak gochujang met wat sesamolie.

Het is een compromis, denk ik. Je wilt de voldoening van een bord pasta, maar dan zonder de schuld. Of zoiets. Het werkt wel. Ik slaap er rustiger op dan na een zware maaltijd. Het is gewoon... anders. Soms is anders genoeg.

Kan je noodles eten als je wilt afvallen?

Gewone noodles maken afvallen moeilijk. Enkelvoudige koolhydraten, daar zit het probleem. Snel verteerd, direct energie, maar dan.

Witte tarwe, witte rijst. Dat spul. Het drijft je bloedsuiker omhoog. Dan weer omlaag. Een vicieuze cirkel van honger. Je eet meer. Logisch.

  • Te vermijden bij gewichtsverlies (standaard varianten):
    • Pasta van wit meel.
    • Witte rijst.
    • De meeste instant noodles. Leeg, snel.

Zoek verder. Er zijn alternatieven. Die verzadigen beter. Zonder die piek. Vezels zijn je vriend. Eiwitten ook. Ze geven je lichaam iets te doen. Langere tijd.

De illusie van vol zijn. Sommige dingen vullen alleen maar je maag. Niet je cellen. Energie moet ergens vandaan komen. En ook weer heen. Of het plakt.

  • Betere keuzes:
    • Volkoren pasta/noodles (met mate). Bevatten meer vezels.
    • Konjac noodles (shirataki). Bijna geen calorieën, pure vezels. Textuur is anders.
    • Groentenpasta's (courgetti, pompoenpasta). Meer voedingsstoffen, minder impact.
    • Linzenpasta, bonenpasta. Veel eiwitten. Vullen echt.

Het gaat om de balans. Wat je erin stopt, krijg je terug. Altijd. Een calorie is niet zomaar een calorie. De herkomst telt. Altijd.

Je lichaam is geen dumpplek. Geen archief voor ongebruikte brandstof. Het zet om. Of slaat op. Simpele waarheid. Je kan het negeren. Maar het werkt wel zo.

Waarom zijn noedels ongezond?

Instant noedels? Die zijn net zo gezond als een dieet van chocoladepasta en energiedrankjes. Ze barsten van het ongezonde vet, denk aan palmvet en raapzaadolie – lekker voor je slagaders, niet? En het zoutgehalte? Een regelrechte zoutmijn, die je bloeddruk de hoogte in jaagt als een gekke achtbaan. Vergeet suiker niet, die er nog bovenop wordt gesmeten.

Het is een explosie van snelle calorieën met weinig voedingswaarde. Ze geven je even een kick, maar daarna voel je je waarschijnlijk net zo leeg als een zak chips na een film.

  • Te veel vetten: Palm- en raapzaadolie zijn geen vrienden van je hart.
  • Zoutbom: Je nieren zullen je niet dankbaar zijn.
  • Suikerboost: Voor de extra 'kick' die je later bekoopt.
  • Weinig vitamines en mineralen: Echt een cheat maaltijd, en dan nog een slechte ook.

Dus ja, als je instant noedels eet, doe je aan sabotage van je eigen lichaam. Het is snelle energie, maar wel de soort die je later opbreekt. Je kunt beter een appel eten, dat scheelt je een hoop ellende.