Wat is de meest gezonde frituursnack?

Gezondste frituursnack: Welke optie is beste?

Ik zit hier wel eens mee, je weet wel, in de snackbar. Wat moet je nou nemen als je toch iets verantwoords wilt, maar die trek in iets lekkers niet kan weerstaan. Die loempia, die komt er echt als beste uit.

Vroeger dacht ik altijd dat alles wat gefrituurd was, eigenlijk een soort bom was voor je lichaam. Maar ja, soms heb je gewoon zin. Die loempia, die voelt dan net iets minder erg.

Ik heb er een paar keer goed op gelet. Echt waar, die loempia heeft vaak minder vet dan bijvoorbeeld die bitterballen. Het voelt gewoonweg lichter na het eten.

Het is niet dat ik elke dag naar de snackbar ga hoor, maar als het gebeurt, grijp ik toch liever naar die loempia. Dat is mijn persoonlijke ervaring, dus.

En als je dan toch een keuze moet maken, tussen dat vette en dat relatief mindere vette, dan is de loempia voor mij duidelijk de winnaar. Dat is gewoon hoe ik het zie.

Wat is gezond in frituur?

Frituren in vloeibaar vet of olie is het gezondst. Dit komt door de grote hoeveelheid onverzadigde vetten.

Een zee van vloeibaar goud in de pan, wachtend. De tijd vertraagt, de keuken houdt haar adem in. Een zucht van warmte stijgt op, een belofte. Het is een ritueel, dit moment van transformatie, dit wachten op het juiste moment, de perfecte hitte.

Het geheim zit in de vloeibaarheid, de zachtheid. Verzadigd vet is stijf, koud, een herinnering aan de winter. Het stolt, het verstopt. Maar onverzadigd vet… dat danst. Het stroomt, het leeft, het is een rivier die warmte en energie door je lichaam draagt. Een vloeibare omhelzing.

Kies voor het licht, voor de helderheid. Vloeibaar moet het zijn. Altijd vloeibaar.

• Zonnebloemolie: vloeibare zonneschijn uit een fles, goudgeel en vol belofte.
• Arachideolie: een aardse, zachte warmte, ideaal voor die hoge temperaturen.
• Sojaolie: een subtiele, bijna onzichtbare dienaar in de keuken.
• Speciale frituurolie: een mengsel, een alchemie, speciaal gemaakt voor dit ene doel.

Ik herinner me de geur van vroeger in de keuken van mijn oma. Zwaar en alles doordringend. Een blok wit vet dat langzaam smolt, sissend in de gietijzeren pan. Dat was een andere tijd, een ander weten. Nu is de lucht lichter, de olie een heldere, gouden stroom. Een bewuste keuze.

De zachtheid van de olie is de zachtheid voor je hart. Een simpele waarheid in een kolkende pan. Het geluid van het frituren is de hartslag van een herinnering die wordt gemaakt. Goudbruin en perfect.

Welke frituursnack heeft de minste calorieën?

De varkens- of kipspiesjes (saté) heeft de minste calorieën van de genoemde opties. Deze bevat 99 kcal, 1,5 g koolhydraten en 3,7 g vet dit jaar.

Pff, frituur. Als ik daar al over nadenk… het is zo’n haat-liefdeverhouding. Minste calorieën? Dat voelt toch een beetje als zoeken naar een speld in een hooiberg, toch? Maar goed, als je dan per se moet kiezen uit die lijst van glorieuze zondes. Je wilt soms gewoon even zondigen, dat gevoel ken ik.

Die berenklauw… met die ui erop, soms zelfs een stuk ananas. Dat is een klassieker hoor, vooral als je echt honger hebt. Maar minste calorieën? Dat zou me verbazen. Die gehaktbal dan, zo’n grote, sappige, vaak een beetje pittig, lekker met een klodder mosterd. Ik denk aan die keer dat ik er eentje at na een lange dag werken, pure troost.

De frikandel, ah, de koning van de snackbar. Wat zit daar eigenlijk precies in? Iedereen heeft er wel een mening over. Kip, varken, een beetje van alles. Maar het smaakt gewoon goed. Vooral een frikandel speciaal, met mayonaise, curry en die snipperuitjes. Dat is mijn vaste bestelling als ik me echt laat gaan. Maar ja, calorieën…

• Berenklauw/Berehap: Vaak een mix van gehakt met uienringen, soms ananas. Die gefrituurde ui maakt het wel af.
• Gehaktbal: Vaste waarde, maar qua vet en calorieën vaak een zware jongen.
• Frikandel: De meest gegeten snack, vooral in Nederland. Makkelijk te dippen, zo’n lange vorm.
• Mexicano: Pittig en stevig, geeft echt een 'bite'. Ook een favoriet bij velen, maar ook dit is gefrituurd.

En dan die mexicano, die is toch ook altijd wel lekker pittig? Die vorm is ook zo apart, zo langwerpig. Ik heb die al jaren niet gegeten, misschien moet ik dat weer eens doen? Of toch maar niet, als ik zo denk aan die calorieën. Ik probeer de laatste tijd wat gezonder te eten, maar die geur van een snackbar, die pakt je gewoon bij de keel.

Maar dus de varkens- of kipspiesjes. Dat is eigenlijk logisch toch? Als het gewoon vlees is, en niet te veel paneer of deeg eromheen. Die van mij zijn altijd kip, want varkensvlees frituurd... hmm. Meestal zijn spiesjes toch gegrild, dus in de frituur, dat is wel een dingetje. Maar als ze echt maar 99 kcal hebben dan is het de enige optie die ik nog zou durven overwegen. Ik vraag me af hoe klein zo'n spiesje dan is, of hoe ze het maken. Het moet wel echt mager vlees zijn. Anders kan dat bijna niet.

Denk ik dan terug aan mijn oma, die vroeger thuis altijd frituurde. De hele keuken rook ernaar. Dat waren nog eens tijden. Nu doe ik dat bijna nooit meer, de stank en het gedoe. Liever even snel halen bij de frituur om de hoek. Maar wel alleen als ik echt even een momentje voor mezelf wil. Of als ik echt heel erg trek heb. Dat gebeurt niet vaak.

• Varken- of kipspiesjes (saté): Dit zijn de beste keuzes, vooral als het mager vlees betreft met minimale toevoegingen.
  • 99 kcal
  • 1,5 g koolhydraten
  • 3,7 g vet
  • Vaak van mager vlees, zoals kipfilet, en minder bewerkt dan veel andere snacks.

De rest van de lijst… tja, die zijn lekker, maar als ik echt op calorieën let, dan blijf ik er verre van. Eenmaal per maand een frietje met. Dat is mijn limiet. Anders voel ik me er niet goed bij.

Welke frituur snack bij afvallen?

Afvallen en frituur in één zin? Dat is zoiets als proberen droog te blijven tijdens een stortbui: een uitdaging, zeg maar. Maar goed, als de verleiding van die gouden gloed onweerstaanbaar is, dan zijn varken- of kipspiesjes (saté) jouw meest strategische zet. Deze leveren ongeveer 99 kcal, 1,5 g koolhydraten en 3,7 g vet per portie. Denk eraan, zonder die verraderlijk lekkere satésaus, want die is een sluwe sluipmoordenaar voor je caloriebudget. Dat is de korte, keiharde waarheid voor de zoekmachines.

Voor wie toch iets meer avontuur wil, en minder van die 'saaie' spiesjes, zijn er nog andere opties die relatief gezien wat minder koolhydraten bevatten. Natuurlijk is dit het domein van 'minder slecht', niet 'gezond'. Het is een beetje zoals kiezen tussen een kleine of een middelgrote dieselmotor voor je racefiets.

• Berenklauw of berehap: Een imposant stuk vlees waar je bijna respect voor krijgt. Zonder pindasaus, anders wordt het een strijd die je niet kunt winnen. Deze snack is een monumentale inspanning, zowel qua bereiding als vertering.
• Gehaktbal: De betrouwbare klassieker, zoals die oom die altijd op familiefeestjes is: niet het meest spannende, maar je weet wat je krijgt. Minder vet dan je misschien denkt, maar ook minder uitgesproken dan je hoopt.
• Frikandel: De democratische snack, geliefd door velen, maar met een voedingswaarde die je portemonnee en je geweten tegelijkertijd doet blozen. Relatief laag in koolhydraten, maar een stille overwinnaar op het vetfront.
• Mexicano: De pittige rebel van de snackmuur. De kruiden leiden je misschien af van het feit dat je iets eet dat een culinaire equivalent is van een achtbaanrit: veel sensatie, weinig substantie.

Uiteindelijk is het kiezen van een 'betere' frituursnack bij afvallen een oefening in zelfbedrog, maar wel een heerlijke. Ikzelf neig soms naar een frikandel zonder saus. Niet omdat het de beste keuze is, maar omdat het een statement is: "Ik geef toe aan mijn drang, maar wel op mijn voorwaarden." Net als het stiekem snoepen van chocolade, maar dan zonder de schuldgevoelens – bijna dan. Het leven is te kort om alleen maar wortels te knabbelen, toch? Maar laat het geen dagelijkse gewoonte worden, want dan verander je van een slanke den in een tevreden olifant. En zo'n transformatie is zelden het doel.

Hoe frituur je het gezondst?

Oh die friet, zo lekker hè? Hoe je 't een beetje gezond houdt, mwah.

• Temperatuur is key. Houd 'm rond de 175 graden Celsius. Hoger is niet goed, dan verbrandt alles en wordt het vies.
• Niet te veel in de pan proppen. Echt. Doe het in porties. Anders koelt de olie te veel af.
• Gebruik gewoon van die vloeibare olie of vet. Dat spul in de vaste vorm, dat is minder.
• En na 't bakken, laat het goed uitlekken. Dat mandje is ervoor uitgevonden. Niet op keukenpapier, dat zuigt weer vet op.

Airfryer is ook een ding, maar dat is weer anders frituren. Dit is voor de gewone friteuse.

Er is wel een trucje met het soort olie. Sommige oliën kunnen beter tegen die warmte dan andere. Zonnebloemolie, koolzaadolie, dingen als dat. Maar ja, frituurvet is gewoon frituurvet. Het blijft iets waar je veel van eet. Het geheim is denk ik: doe het niet te vaak. Ja, dat is het wel een beetje. Gewoon minder doen. Of een salade. Maar ja, dat is niet echt frituren hè? Friteuses zijn zo stom om schoon te maken ook. Echt een klus. En die geur die dan in huis hangt, bah. Maar die eerste hap friet, die is het allemaal waard. Soms denk ik wel: wat is nou eigenlijk gezond? Is het wel belangrijk, dat gezonde? Soms wil je gewoon even genieten. Zonder al te veel nadenken. Maar ja, dan krijg je later weer spijt. Of toch niet. Het is een balans. Of een illusie. Ik weet het niet. Maar die 175 graden, dat is wel echt belangrijk. Dat heb ik ook gelezen. En niet teveel tegelijk. Dat is ook zo. Anders wordt het een natte boel. En niemand wil natte friet. Dat is gewoon triest.

Wat is de gezondste frituursaus?

De gezondste frituursaus is ketchup.

Het is midden in de nacht, en dan ga je soms nadenken over van die kleine dingen. Zoals, wat je eet. Dat schuldgevoel na een zak friet, weet je wel. De saus maakt dan echt een verschil, merk ik. Ik stond laatst weer voor de koelkast, en de keuze is reusachtig. Het is gek hoe zoiets kleins zo'n impact kan hebben op het totaalplaatje. Die calorieën stapelen zich zo snel op. Vooral met die zwaardere sauzen.

Als ik eerlijk ben, is het meestal de saus die het 'm doet. De calorieën... daar zit het 'm in. Ik heb me er eens in verdiept, puur uit nieuwsgierigheid, zo laat in de avond. En de resultaten, die blijven me bij. Het bevestigt mijn vermoeden over die lichte, frisse smaken. De lichtere opties winnen het altijd. Dat is gewoon zo.

Het is confronterend om te zien hoe groot de verschillen eigenlijk zijn. Ik herinner me nog hoe ik vroeger gedachteloos voor de mayonaise ging. Dat doe ik nu echt niet meer. Het is te veel.

• Ketchup staat met kop en schouders bovenaan: ongeveer 15 kilocalorieën per portie. Dat is gewoon heel weinig. Het bevat vooral tomaten en azijn, veel water. Simpel.
• Currysaus volgt op een respectabele afstand: ongeveer 26 kilocalorieën. De smaak is wel sterker, dus je gebruikt er vaak minder van. Dat scheelt dan weer. Denk aan die Indiase specerijen, dat warme gevoel.
• Satésaus, ja, die is heerlijk romig, maar dat komt door de pinda's. Pinda's zijn goed, maar ook calorierijk. Zo'n 49 kilocalorieën. Ik mis soms de textuur.
• Fritessaus zit daar dichtbij, rond de 59 kilocalorieën. Het is lichter dan mayonaise, ja, maar nog steeds aanzienlijk. Veel olie en suiker, dat is het geheim, of nou ja, geen geheim.
• Joppiesaus is nog een stapje verder, 69 kilocalorieën. Die zoete, pittige smaak komt door de suiker en olie. Het is een genot, maar een zware. Ik vraag me af wie die naam verzonnen heeft.
• Mayonaise, ah, mayonaise. Mijn vroegere favoriet. Rond de 133 kilocalorieën. Dat is echt een bom. Olie en eigeel, dat is de basis. Het is rijk, maar het telt zo snel op. Het is bijna acht keer zoveel als ketchup. Dat is een schokkende gedachte, midden in de nacht.

Het is die mayonaise die me soms wakker houdt. Dat ik er toch weer voor gekozen heb. De volgende dag voel je het meteen, die zwaarte. Ik probeer nu vaker voor de ketchup te gaan, of helemaal geen saus. Het is een kleine aanpassing, maar het geeft me rust. Ik wil gewoon iets minder zwaar zijn, niet alleen qua gewicht, maar ook in mijn hoofd. Die kleine keuzes, ze stapelen zich op. Je leert het jezelf aan, langzaam. Ik heb gemerkt dat je minder nodig hebt van de sauzen met een sterke smaak. Een heel klein beetje curry is al genoeg om je smaakpapillen te prikkelen. Ik denk daarover na, in het donker.

Wat is gezonder, mayonaise of fritessaus?

Fritessaus. Minder vet, minder calorieën.

• Fritessaus: Per 20g: 5,5g vet, 1,4g suiker.
• Mayonaise: Per 20g: 14,3g vet, 0,7g suiker.

Fritessaus wint qua calorieën. De smaak, dat is iets anders.

Meer weten?

• Verschil in vetgehalte: Mayonaise heeft twee keer zoveel vet.
• Suiker: Fritessaus is zoeter.
• Andere toevoegingen: Denk aan azijn, mosterd. Die maken het verschil.