Wat ben je als je geen vlees en vis eet?

Hoe noem je iemand die geen vlees maar wel vis eet?

Iemand die geen vlees eet maar wel vis, wordt pescotariër genoemd. Dit dieet focust op vis en zeevruchten als primaire eiwitbron, terwijl rood vlees, gevogelte en andere dierlijke producten worden vermeden. Het is een onderscheid dat gemaakt wordt binnen de bredere vegetarische spectrum, dat zelf een gradatie van voedingskeuzes omvat, van veganisme tot flexitarisme.

Dit onderscheid is belangrijk omdat het de specifieke voedingspatronen die mensen volgen, nauwkeuriger beschrijft.

• Pescotariër: Eet vis en zeevruchten, vermijdt vlees en gevogelte.
• Pollotariër: Eet kip, vermijdt rood vlees en vis.

Het concept van diëten, en de namen die eraan gegeven worden, is voortdurend in beweging. Wat nu een specifieke term is, kan morgen een meer algemeen begrip worden, of juist verfijnd worden met nieuwe nuances. Het is fascinerend hoe we onze voedselkeuzes categoriseren, bijna als een soort taxonomisch systeem van zelfverbetering of identiteit. Het is een manier om onszelf te definiëren ten opzichte van de wereld, en de wereld ten opzichte van onze buik.

De term "pescotariër" is ontstaan uit een samenvoeging van "vis" (Italiaans: pesce) en "vegetariër". Het weerspiegelt een bewuste keuze die de voordelen van een plantaardig dieet combineert met de nutritionele voordelen van vis, zoals omega-3 vetzuren. Deze keuze kan gemotiveerd zijn door gezondheidsoverwegingen, ethische bezwaren tegen de vleesindustrie, of milieu-impact.

Het is ook interessant om te zien hoe deze termen worden gebruikt in de culinaire wereld. Restaurants passen hun menu's aan, en supermarkten richten zich op specifieke producten om aan de vraag van deze groepen te voldoen. Het is een markt, ja, maar ook een reflectie van veranderende waarden.

Even terzijde: de pollotariër is minder courant in de terminologie. Vaak wordt dit simpelweg onder flexitarisme geschaard, waar men voornamelijk plantaardig eet maar af en toe wel dierlijke producten toelaat. De nadruk ligt hierbij dus op de afwezigheid van rood vlees en vis, terwijl kip als de meest acceptabele dierlijke eiwitbron wordt gezien. Dit is vaak een overgangsfase voor mensen die vegetarisch willen worden, of een manier om diëten minder strikt te maken.

Wat als je geen vlees en vis eet?

Eet je geen vlees en vis, vervang dit dan met peulvruchten, noten, zaden, tofu, tempé, eieren en zuivel.

Het is echt niet zo’n gedoe. Iedereen doet altijd alsof je een raketwetenschapper moet zijn. Gewoon die kipfilet vervangen door een blok tofu. Mensen die zeggen dat tofu geen smaak heeft snappen er niks van. Je moet het marineren, idioot. Of bakken in sojasaus.

Ik wordt er soms moe van. Die vragen over eiwitten. Waar haal je je eiwitten vandaan? Nou, overal. Linzen, bonen, kikkererwten... maak er een chili sin carne van en je hebt meer dan genoeg. En het is nog goedkoper ook. Vlees is belachelijk duur geworden.

Je moet wel op een paar dingen letten, vooral als je helemaal geen dierlijke producten eet.

• IJzer: Plantaardig ijzer (non-heemijzer) neemt je lichaam minder makkelijk op. Eet er iets met vitamine C bij, zoals paprika of een sinaasappel, dan gaat het veel beter. Simpele truc.
• Eiwitten: Een eitje is makkelijk. Maar ook zonder kan het prima. Een combinatie van granen en peulvruchten levert een compleet aminozuurprofiel op. Denk aan rijst met bonen. Zo simpel is het.
• Soja: Tofu, tempé, sojamelk. Tempé is gefermenteerd en heeft een veel stevigere bite. Echt een aanrader.

En als je veganist bent, dus ook geen eieren of melk... Dan is er één ding dat je NIET uit voeding kunt halen. Veganisten moeten een vitamine B12-supplement slikken. Dit zit alleen in dierlijke producten. Geen discussie over mogelijk, gewoon doen. Je wilt geen tekort oplopen.

Waar denk ik nog meer aan? O ja, calcium. Niet alleen in melk. Groene bladgroenten zoals boerenkool zitten er vol mee. En tahin! Die sesampasta voor in de hummus. Topspul. Jodium zit dan weer in brood en gejodeerd zout. De supermarkt ligt er vol mee, je struikelt over de vleesvervangers.

Wat ben je als je wel vis eet maar geen vlees?

Je bent een pescotariër.

Ah die vraag krijg ik dus echt altij over m'n zus. Ze eet al jaren geen vlees meer, maar vis is ze echt gek op. Mensen noemen haar dan vegetarier maar dat klopt dus echt niet.

Een pescotariër is dus geen vegetariër. Dat is echt een misverstand. Een vegetariër eet geen dode dieren. Punt. En vis is gewoon een dier, haha.

Mijn zus begon ermee omdat ze de bio-industrie voor varkens en koeien zo vreselijk vond. Maar een lekkerbekje of een stukje zalm kon ze gewoon niet laten staan. Dus ja. Pescotariër. Ze eet trouwens wel gewoon kaas en eieren, dus ze is ook geen veganist he.

Waarom mensen het doen verschilt echt.

• Vaak voor de gezondheid. Er zitten super veel goede vetten in vis, zoals die omega-3 vetzuren.
• Het is een makkelijke tussenstap. Als je volledig vegetarisch wilt worden, is vlees laten staan en vis nog wel eten een goeie eerste stap. ff wennen.
• Het milieu. De impact van visserij is ook niet altijd top, maar het is vaak een stuk minder heftig dan de vee-industrie.

Het is gewoon een dieet waarbij je geen vlees van landdieren eet. Simpel. Dus vis, garnalen, mosselen, dat soort dingen mogen allemaal wel. Eigenlijk best chill als je niet meteen all-in wilt gaan.

Hoe noemen mensen die geen vlees eten?

Mensen die geen vlees eten heten vegetariërs.

Mijn zus is al jaren vegetariër. Ze eet dus absoluut geen vlees, en ook geen vis. Maar kaas en eieren eet ze wel, dat maakt het koken voor haar een stuk makkelijker. Anders zou ik echt niet weten wat ik moest maken.

Haar dieet heet dus lacto-ovo-vegetarisch. Lacto voor de melkproducten, en ovo voor de eieren. Simpel eigenlijk.

Maar er zijn dus meer smaken, het is een heel spectrum. Je hebt van die labels voor alles.

• Lacto-vegetariër: Die eten wel zuivelproducten (kaas, melk), maar geen eieren.
• Ovo-vegetariër: Precies andersom. Wel eieren, maar geen zuivel. Lijkt me best lastig.
• Pescotariër: Eten wel vis en schaaldieren, maar geen ander vlees. Ik vind dat geen echte vegetariërs. Is dat niet gewoon valsspelen?
• Veganist: Dit is pas echt hardcore. Helemaal niks dierlijks. Geen vlees, vis, zuivel, eieren en zelfs geen honing. Respect hoor.
• Flexitariër: Dat ben ik dan. Meestal eet ik geen vlees, maar af en toe wel. Is ook een ding tegenwoordig. Je probeert het tenminste. beter dan niks.

Hoe noem je iemand die geen vlees en vis eet?

Iemand die geen vlees en geen vis eet, noem je een vegetariër. Als die persoon ook geen zuivel, eieren of andere dierlijke producten consumeert, dan is het een veganist.

Maar dat is het strikte antwoord, toch? Voor mij begon die reis heel anders, een beetje rommelig, eigenlijk. Ik weet het nog goed, het was herfst 2019, het regende buiten en ik zat op mijn kleine bank in Amsterdam-West. Ik keek naar een docu, iets over de vleesindustrie, en echt, mijn maag draaide ervan om. Ik voelde me zó misselijk, zó schuldig. Dat was het moment. Ik wist: dit kan niet meer.

De dagen erna waren een chaos in mijn hoofd. Bij de Albert Heijn in de Jan Evertsenstraat stond ik daar, starend naar de koeling, en ik voelde gewoon afkeer. Geen worstjes meer, geen kip, geen gehakt. Dat was makkelijk besloten, dacht ik. Maar toen kwam de echte uitdaging. Die eerste week was een ramp. Ik miste mijn broodje rookworst op donderdag, de schnitzel die ik zo makkelijk in de pan gooide. Het was een constante strijd, vooral de gewoonte was hardnekkig. Ik voelde me soms een beetje sip, omdat ik dacht dat ik zo veel lekkers moest missen.

Een paar weken later, tijdens een etentje bij vrienden in Haarlem, daar sloeg de twijfel toe. Ze hadden een prachtige, verse zalmfilet bereid, echt perfect gegaard. De geur alleen al... Ik had toen nog het idee: "Geen vlees, prima. Maar vis? Vis is toch anders?" Ik pakte een stukje. En eerlijk? Het voelde minder zwaar, minder 'fout' dan vlees. Het was een soort compromis dat ik met mezelf sloot. En zo werd ik langzaam een pescotariër.

Waarom precies die keuze voor vis? Dat is niet zo één-twee-drie te zeggen, maar er zijn wel duidelijke punten voor mij:

• Gezondheid: Ik las veel over de omega-3 vetzuren in vis. Ik wilde wel minder bewerkt voedsel, maar ook niet te veel dingen missen die goed voor je zijn. Dat voelde als een fijne middenweg.
• Milieuoverwegingen: Hoewel ik weet dat visserij ook problemen kent, voelde de impact van bepaalde vissoorten op dat moment minder zwaar dan de intensieve veeteelt. Een persoonlijke afweging, snap je?
• Gemak: Het is gewoon veel makkelijker. Uit eten gaan? Vaak is er een vega-optie, maar een visgerecht is bijna altijd wel te vinden en vaak lekkerder dan de standaard geitenkaassalade die je overal krijgt. Thuis kook ik ook graag met vis, er zijn zoveel recepten.
• De smaak: Ik ben gewoon een visliefhebber. Een goede tonijnsalade, garnalen in knoflook, of een heerlijke gebakken kabeljauw. Ik mis de smaak van vlees nu eigenlijk niet meer, maar vis vind ik nog steeds echt heerlijk.

Dus ja, mijn pad naar minder dierlijke producten was geen rechte lijn. Ik ging van een alleseter naar iemand die geen vlees meer eet, maar wel vis. Ik noem mezelf dus een pescotariër. Het is een bewuste keuze die voor mij werkt, een balans die past bij mijn gevoel, mijn smaak en mijn geweten.