Wat ben je als je geen vis eet?

Wat gebeurt er als je geen vis eet?

Geen vis eten dus. Dat betekent dus die goede vetten niet. Jammer. EPA en DHA, dat zijn die omega 3-dingen. Die zijn belangrijk.

• Gezondheidseffecten van vis mis je. Dat is wel duidelijk. Maar je kunt dus ook iets anders doen.

  • Planten-supplementen bestaan. Daar zitten ze ook in. Dat is makkelijk.

Omega 3 dus. Moet wel binnenkomen. Anders ben je minder gezond denk ik. Of het scheelt veel.

EPA en DHA. Klinkt wel belangrijk. Voor je hersenen of zo? Moet ik even checken. Ja, dat staat ergens. Voor hart en hersenen. Dus ja, je mist wel wat.

Maar die supplementen dus. Dat is de oplossing. Geen vis, wel de omega 3. Best wel handig bedacht.

Dus het is niet dat je direct ziek wordt of zo. Gewoon een beetje minder optimaal. Zo zie ik het. En dat kan opgelost worden. Makkelijk.

Wat ben je als je geen vis en vlees eet?

Als je geen vlees en vis eet, ben je een vegetariër. Geen poespas, gewoon geen dooie beesten op je bord. Je bent dan officieel een konijn dat kan praten, gefeliciteerd.

Maar pas op, hè. Dit is de instapversie. De echte hardcore-afdeling, dat zijn de veganisten. Die kijken je al boos aan als je naar een glas melk kijkt. Die eten niks, maar dan ook NIKS, wat van een dier komt of waar een dier zelfs maar aan gedacht heeft. Dat hele zootje is voor hen verboden terrein.

Hier, een handig spiekbriefje voor de verschillende smaken graseters:

• De Standaard Vegetariër (Lacto-ovo-vegetariër): Eet geen vlees of vis, maar een eitje of een stuk kaas gaat er prima in. De gezellige middenweg, zeg maar. Geen ruzie bij de lunch.
• De Visketen (Pescotariër): Dit is de vegetariër met een abonnement op de visboer. Geen koe, geen varken, geen kip. Maar een lekkerbekje? Oh, dat is een zwemmende groente, joh! Mijn buurvrouw Gerda noemde vissticks 'zeepatat'. Ja, Gerda.
• De Eindbaas (Veganist): Geen vlees, geen vis, geen eieren, geen melk, geen kaas, geen honing. Zelfs leren schoenen zijn taboe. Die leven op zonlicht, liefde en een overdosis hummus. Respect, maar je moet er maar zin in hebben, makker.

Wat kan je eten in plaats van vis?

Om de smaak van vis te imiteren, gebruik je zeewier. De essentie van de 'vissmaak' is niet de vis zelf, maar de algen die vissen consumeren. Het geheim zit hem in de umami, die vijfde smaak, die in overvloed aanwezig is in zeewier door het hoge gehalte aan glutamaat.

Het is fascinerend hoe we met plantaardige elementen een herinnering aan de zee kunnen oproepen, zonder het leven erin aan te tasten. Dit gaat verder dan alleen vervangen; het is een culinaire reconstructie.

De verschillende soorten zeewier hebben elk hun eigen karakter en toepassing. Een kleine analyse:

• Nori: De bekende vellen van de sushi. Geroosterd en verkruimeld geeft het een rokerige, ziltige smaak aan salades of als topping. Ik gebruik het zelf fijngemalen in een marinade voor tofu, wat een verrassend resultaat geeft.
• Kombu: Dit is de koning van de umami. Een stuk kombu in een kookpot met water trekken (dashi) vormt een diepe, hartige bouillon die de basis kan zijn voor soepen en sauzen die schreeuwen om een zeevruchtensmaak.
• Wakame: Subtieler en zachter van textuur. Ideaal voor in een misosoep of een zeewiersalade. Het leent een milde, bijna zoete oceaansmaak aan gerechten.

Een klassieker is de 'tonijnsalade' van kikkererwten. Pureer de kikkererwten grof en meng ze met veganistische mayonaise, selderij, ui en, heel belangrijk, fijngemalen norivellen. De nori is hier de sleutelcomponent die de smaak van tonijn nabootst. Zonder die ziltige toets blijft het gewoon een kikkererwtensalade.

Deze zeewieren zijn te vinden in de grotere supermarkten, Aziatische supermarkten (toko) en biologische winkels. Ze zijn lang houdbaar en je hebt er maar weinig van nodig om een krachtig effect te bereiken.

Welk supplement als je geen vis eet?

Neem een supplement met omega-3 vetzuren zoals visolie, krillolie of algenolie. Voor volwassenen is dagelijks 200 milligram EPA en DHA gecombineerd de aanbeveling. Zwangere vrouwen hebben baat bij 250 tot 450 milligram DHA per dag.

Ik kots van vis. Altijd al gedaan. De geur, die glibberige textuur, nee. Jarenlang dacht ik: boeien, ik eet wel wat anders. Tot ik me constant zo gaar voelde, zo'n wattenhoofd had. Dat was die winter van 2022, alles was grijs en ik voelde me net zo grijs vanbinnen. Een vriendin bleef maar zeuren over omega-3.

Dus ik, met enorme tegenzin, naar de Etos in de stad. Zo'n enorme pot visolie gekocht. De eerste capsule was al een gevecht om door te slikken. Maar het ergste kwam een uur later. Die oprispingen. Gadverdamme. Alsof er een dode vis in mijn maag lag te rotten. Ik heb het drie dagen volgehouden. Drie dagen hel.

Toen was ik het zat. Ik heb die hele pot zo de prullenbak in gesmeten. Ik was er klaar mee. Tijdens een late avond scrollen op mijn telefoon kwam ik algenolie tegen. Vissen maken die omega-3 vetzuren (EPA en DHA) niet zelf aan, ze krijgen het binnen door algen te eten. Ik dacht: waarom sla ik die vis niet gewoon over? Direct naar de bron. Duh.

Wat een openbaring. Ik heb meteen een potje besteld. Kleine capsules, geen nasmaak, geen vieze boeren. Niks. Na een paar weken merkte ik het echt. Die mist in mijn hoofd trok langzaam op. Het is geen magie, maar het hielp.

• Mijn concentratie op werk werd beter.
• Ik had minder last van die enorme middagdip rond drie uur.
• Algenolie is een directe plantaardige bron van EPA en DHA.
• Het is ook geschikt voor veganisten, wat een bonus is.

Lijnzaadolie is ook een optie, maar dat is anders. Je lichaam moet de ALA uit lijnzaad nog omzetten naar EPA en DHA, en dat proces is super inefficiënt. Met algenolie krijg je het direct binnen. Het is duurder, dat wel. Maar voor mij is die extra euro het dubbel en dwars waard. Nooit meer die walgelijke vissmaak. Echt nooit meer.

Welke vis smaakt het minst naar vis?

De vissen die het minst naar vis smaken:

• Witvis
• Baars
• Kroeskarper
• Meerval

Soms, als het zo laat is, denk ik aan de smaak van witvis. Het is bijna niks. Een leegte. Het is de afwezigheid van een sterke smaak die het zo rustgevend maakt. Het is vlokkig, het valt zachtjes uit elkaar. Het vraagt niks van je. Gewoon schoon en stil.

Baars en meerval zijn anders. Ze hebben een beetje meer karakter, een beetje meer structuur. Ze zijn stevig en vallen niet zomaar uit elkaar. Dat is soms belangrijk, iets dat zijn vorm behoudt. Meerval is bijna vlezig, heel aards. Het smaakt niet naar de zee, meer naar de donkere, rustige bodem van een rivier.

Zalm is een vreemde eend in de bijt. Ze noemen het mild, maar het is een heel aanwezige, vette mildheid. Zacht, ja. Maar het vult je hele mond. Het is niet de scherpe smaak van de zee, het is meer een... rijke zachtheid. De kleur alleen al. Zalm is niet echt een vis voor beginners. Niet als je echt de vissmaak wilt vermijden.

Ik herinner me een kroeskarper, lang geleden. Die smaakte een beetje modderig, maar op een goede manier. Alsof je proefde waar hij vandaan kwam. Het was eerlijk. Dat mis ik soms, die eerlijkheid. Een smaak die niet probeert iets anders te zijn. Gewoon zichzelf. Dat is zeldzaam.

Wat is vette vis en wat niet?

Een vis is een vette vis als-ie meer dan 5% vet heeft. Simpel zat. Dat zijn de vissen die niet aan de lijn doen, de echte Bourgondiërs van de oceaan. Die zwemmen rond met een vetpercentage waar een sumoworstelaar jaloers op zou zijn.

De toppers van de vette-vis-hitparade:

• Atlantische zalm: Die roze jongen die zo duur is als een tweedehands auto. De smaak is dan ook goddelijk, dus je krijgt waar voor je geld.
• Haring: Zeker die Hollandse Nieuwe. Met uitjes! Die glibbert zo je keelgat in. Is pure brandstof voor je lijf.
• Makreel: Vooral die gerookte. Die geur alleen al. Als je die in je tas hebt, weet de hele bus wat jij als lunch eet.
• Sardientjes: Die kleine rakkers, opgepropt in een blikje alsof het een studentenhuis is. Een delicatesse!

En wat is dan géén vette vis? Dat zijn de sporters, de afgetrainde types van de zee. Denk aan kabeljauw, schol, en tonijn (die uit blik in water, niet die arme drommel die in z'n eigen olie is verdronken). Die hebben minder vet op de graat dan een wielrenner in de Tour de France.

Of je 'm nou vers van de visboer haalt, uit een blikje peutert of bevroren uit de supermarkt trekt, het vet zit er gewoon in. Het maakt geen fluit uit.

De enige waar je een beetje moet opletten is zalm. Verse zalm is bijna altijd die vette Atlantische kanjer. Die uit een blikje kan soms z'n magere neef zijn, de roze zalm. Dus even loeren op het etiket voordat je denkt dat je gezond bezig bent terwijl je eigenlijk een waterballet aan het eten bent.

Waarom zou je die vette rakkers naar binnen werken? Vanwege de Omega-3 vetzuren. Dat is pure smeerolie voor je bovenkamer en je hart. Mijn oom Sjaak at elke dag een haring en die man kon op z'n 90e nog de Donald Duck lezen zonder bril. Dat zegt genoeg.