Kun je bonen in blik bewaren?

Optimale bewaartips: hoe lang zijn bonen in blik houdbaar?

Nou, dat blikje bonen dat open gaat, daar heb ik wel een beetje een ding mee. Vroeger gooide ik het gewoon terug in het blik en zette ik het in de koelkast, geen idee hoe lang dat goed bleef. Maar ja, dat merkte je wel aan de smaak, die werd dan zo muffig.

Nu pak ik het anders aan. Als ik maar een deel van die bonen gebruik, wat dus best vaak gebeurt, dan schep ik de rest over in een potje. Een glazen, liefst, of zo’n goed plastic bakje. Dat is echt een wereld van verschil hoor voor de smaak.

En ik probeer het dan binnen een dag of vier op te maken. Anders wordt het toch een beetje zielig, weet je wel. Die laatste restjes wil je dan ook niet meer echt eten. Het gaat me echt om die verse smaak, dat het nog een beetje knalt.

Waar bewaar je blik boontjes?

Ongeopend? Voorraadkast. Simpel.

• Blikjes, glas. Staan gewoon daar. Licht maakt niet uit.
• Temperatuur constant houden. Dat is het.

Geopend? Complexiteit neemt toe.

• Bakje. Luchtdicht. Anders gaat het mis.
• Koelkast: twee dagen. Niet lang.
• Vriezer: drie maanden. Serieuzer. Dan eet je ze later.

Waarom die koelte?

• Bacteriën houden niet van koud. Logisch.
• Ze breken alles af. Smaak, textuur. Dat wil je niet.

Filosofie van de boontjes:

• Vers is beter, dat wel. Maar gemak heeft ook waarde.
• Twee dagen, drie maanden. Grenzen. Dat is alles. De rest is onbelangrijk.

Hoe lang blijven bonen in blik goed?

Op blikgroenten staat een ten minste houdbaar tot-datum (THT). Na deze datum kan de kwaliteit, zoals smaak, geur of kleur, achteruitgaan. Als het blik intact is, kun je het jaren na de THT-datum nog veilig eten.

Ugh, weer die kast opruimen. Waarom heb ik zoveel blikken? Echt hoor, ik vond net een blik witte bonen in tomatensaus, ik denk van de aanbieding vorig jaar maart, of misschien nog wel langer geleden? Die stond helemaal achterin. Een hele stapel. Ik koop altijd te veel. Zoals die keer dat ik per se tien pakken pasta moest hebben. Waar leg ik al die zooi toch?

En dan die THT-datum. Daar staat 2022 op, echt waar. Kan ik dit nog eten, vraag ik me dan af. Natuurlijk wel! Mijn moeder zei altijd al, "als het blik niet bol staat en niet lekt, is het goed." En ze heeft gelijk. Ik heb weleens soep gegeten die echt over de datum was, smaakte prima. Je hoeft niet bang te zijn voor je gezondheid, dat is het belangrijkste. Het is de kwaliteit die kan minder worden, maar je wordt er niet ziek van. Dat is het punt van THT: de veiligheid blijft gegarandeerd, de smaak kan iets minder zijn. Misschien een beetje minder knapperig of zo. Ik weet het niet precies.

Het is anders dan de Te Gebruiken Tot (TGT) datum. Die TGT is echt cruciaal, snap je? Die zie je op verse producten, zoals vlees, vis of zuivel. Die moet je gewoon weggooien na die datum. Anders ben je echt de klos, dikke kans op een voedselvergiftiging. Dat is een wereld van verschil met THT, mensen verwarren dat zo vaak. Mijn collega had laatst nog een discussie hierover met haar man. Ik moest lachen.

Mijn oma had nog blikken staan van haar trouwjaar, bijna. Nou ja, niet zo lang, maar wel echt oud. Ze bewaarde alles in de kelder. Altijd. "Voor het geval dat," zei ze dan, met een lichte glinstering in haar ogen. Ze was zo'n type. Ze zou nooit iets weggooien wat nog goed was. Een kwestie van principe. Ik begrijp dat wel ergens. Voedselverspilling is echt een ding.

Maar wanneer is een blik dan niet meer goed, behalve een lekkend blik? Nou, daar zijn een paar dingen:

• Een bolstaand blik: Dit wijst op gasvorming, vaak door bacteriën. Echt gevaarlijk. Meteen weggooien.
• Een gedeukt blik, vooral bij de randen of de lasnaad: Zo kan zuurstof binnendringen of bacteriën, zelfs een klein beetje.
• Roest: Vooral diepe roest die door het metaal heen eet. Het kan dan lekken.
• Een sissend geluid bij openen: Ook een teken van gasvorming. Gevaarlijk!
• Vreemde geur of kleur na openen: Als het stinkt of eruitziet als modder, is het gewoon niet goed. Gebruik je zintuigen! Mijn neus weet meestal wel raad.

En hoe bewaar je blikken dan het beste? Nou, gewoon koel en droog. Niet in direct zonlicht. En niet in een vochtige schuur of kelder waar het kan roesten. Een keukenkast is perfect. Gewoon zoals ik ze bewaar. Of bewaarde, want nu is mijn kast weer netjes. Voor even dan. Ik moet echt stoppen met die aanbiedingen... Nee, ik kan niet stoppen. Blikken zijn zo handig. Wat als de wereld vergaat? Dan heb ik bonen! Altijd handig.

Kan je dingen in blik bewaren?

Ja, je kunt voedsel in een geopend blik in de koelkast bewaren. Het wordt niet giftig; er is geen schadelijke chemische reactie met het metaal. Let op, de smaak van het product kan wel veranderen.

Soms, zo midden in de nacht, denk ik eraan. Zo'n halfleeg blik kikkererwten, of misschien wat mais, in de koelkast. De randen zijn dan een beetje scherp, je moet voorzichtig zijn. Die aanblik... het is onaf, zo'n blik daar. Alsof het een tijdelijke oplossing is die te lang duurt.

De kwaliteit, die gaat achteruit. Dat is het. Niet giftig, nee, dat weet ik zeker. Maar de smaak? Die verandert echt. Dat metaal... je proeft het soms subtiel, een tint die er niet hoort. Ik vind dat zonde. Van die lekkere bonen, of tomaten die je zo zorgvuldig koos. Ze verdienen beter dan die metalige nasmaak.

Dus ja, ik doe het zelf liever anders. Het is een kleine moeite. Gewoon even overscheppen in een ander bakje. Dat helpt echt.

• Pak een schoon, luchtdicht bakje. Glas of plastic, maakt niet uit.
• Zet er de datum op; ik vergeet dat altijd.
• En zorg dat het goed afgesloten is. Dat houdt de lucht buiten. En de smaken. Dat is belangrijk.

Hoe lang? Nou, dat ligt eraan. Zo'n blikje tomatenpuree, dat bewaar je misschien twee, drie dagen. Maar bonen of groenten? Drie, vier dagen. Dat is het wel. Daarna wordt het echt minder, qua smaak en textuur.

En die geur in de koelkast... wil je niet. Ik had eens vergeten tonijn in blik. Dat was geen succes. De hele koelkast rook ernaar. Dat was echt een les.