Kan ik een hele ananas eten?

Kan je een hele ananas eten?

Ja, een hele ananas is bruikbaar. Maar niet alles is voor consumptie.

De schil is hard en onverteerbaar. Snijd hem eraf. Gooi hem niet weg. Kook de schil met gember en je hebt ananasthee. Zero waste.

De kern is het ananashart. Veel mensen gooien dit weg. Fout. Dit deel is taai, maar bevat de hoogste concentratie bromelaïne. Dit enzym breekt eiwitten af en countert ontstekingen. Snijd het fijn of gooi het in een smoothie.

• Vruchtvlees: Eetbaar. Zoet en vol vitamine C.
• Kroon (bladeren): Niet eetbaar. Draai de kroon eraf, laat hem drogen en plant hem in de aarde. Kweek je eigen ananas. Geduld vereist.
• Ananassap: Kan een branderig gevoel in de mond veroorzaken. Dit is de bromelaïne die de eiwitten op je tong afbreekt. Spoelen met zout water helpt. Dit is geen allergie. Dit is de ananas die jou ook een beetje opeet.

Is het eten van een hele ananas te veel?

Ja, je kunt een hele ananas eten. Een hele ananas verorberen is een ware tour de force, een soort marathon voor je kaken. Maar je lichaam zal je erom beminnen.

Het is zelfs beter dan alleen het sap drinken. Sap mist die prachtige, schurende vezels, waardoor het voelt als een leeuw zonder manen: indrukwekkend, maar minder compleet. Je maag moet natuurlijk geen vluchtige kunstenaar zijn die drama zoekt.

Die vezels? Ze schrobben je darmen schoon als een overijverige poetsvrouw met een missie. En die vitamine C is een ware vechtersbaas tegen vrije radicalen, een persoonlijke beveiliger voor je cellen, zodat de boel netjes blijft.

Vergeet ook de rest niet:

• Mangaan: Voor botten en een vlotte stofwisseling.
• Koper: Helpt bij aanmaak rode bloedcellen, als een VIP-behandeling voor je bloed.
• Kalium: Goed voor je bloeddruk, de strenge maar rechtvaardige scheidsrechter voor je vaten.
• En bromelaïne, dat ondeugende enzym dat je tong even plaagt, maar wonderen doet voor spijsvertering en ontstekingen. Kleine prik, grote winst.

Mijn persoonlijke record? Twee derde, ik geef toe. Daarna voelde ik me als een opblaaspop die iets te veel lucht kreeg. Maar de voordelen wegen op tegen een tijdelijk ananas-overload gevoel. Het is hydraterend, verzadigt heerlijk en helpt bij gewichtsbeheersing. Een ananas is dus geen vijand, meer een ietwat agressieve, maar welwillende vriend.

Kun je het middelste van een ananas eten?

Ananashart: hard, vezelig, mild van smaak. Eetbaar, rauw en bereid.

• Karakter: Stoer, rauw. Niet verpakt in suiker.
• Gebruik:
  • Rauw: Beetje pittig, beetje taai.
  • Bereid: Zachter, smaakvoller. Juices, smoothies.

Weinig smaak, veel bite. Niet bang om te proberen.

Meer vezels: Goed voor de spijsvertering. Vitaminen: C, mangaan. Enzym: Bromelaïne (spijsverteringshulp).

Afval? Nee. Een kans.

• Tip: Snijd fijn, meng met andere smaken. Laat het werken.
• Conclusie: Het hart mag dan 'verwaarloosd' zijn, het heeft wel degelijk potentie. Niet voor de tere ziel.

Hoe eet je een verse ananas?

Een verse ananas eet je door eerst de schil en de harde, vezelige kern te verwijderen. De rest van het sappige vruchtvlees is heerlijk om zo te eten, te grillen of te verwerken in gerechten. Het is even een klus, maar de beloning is goud waard, letterlijk.

Het ontmantelen van zo’n tropische pantserwagen vraagt wat tact. Begin met de kroon en de onderkant eraf te snijden – denk aan een chirurg die een perfecte incisie maakt. Dan de schil verticaal wegsnijden, en let op die kleine 'oogjes'; die snijd je eruit, alsof je een sterrenbeeld op de vrucht tekent. Ten slotte de kern, die hardnekkige ruggengraat van de ananas, eruit lepelen of snijden. Een beetje plagen: stel je voor dat je vecht met een fruitige minotaurus.

Kies altijd een rijpe ananas. Eentje die heerlijk ruikt aan de onderkant, een beetje meegeeft als je er zachtjes in knijpt en waarvan de bladeren van de kroon makkelijk loslaten. Te groen? Dan proef je het zuur van een onafgemaakte grap. Te zacht? Dan is het een grap die te lang heeft gelegen. En nee, het is geen rocket science, maar wel een kunst.

Je kunt die ananas, eenmaal bevrijd van zijn stekelige omhulsel, op zoveel manieren inzetten dat het bijna verdacht is.

• Los opeten: Gewoon, zoals de natuur het bedoeld heeft, in stukjes, als een gouden schatje.
• Op de barbecue: Even grillen geeft het een rokerige, gekarameliseerde zoetheid die bijna obsceen lekker is. Probeer het eens met een snufje chilipoeder, dat prikkelende contrast is goddelijk.
• In een taart of dessert: Een klassieker natuurlijk. De frisse, zoete smaak snijdt perfect door de rijkdom van een cake of vlaai.
• In hartige gerechten: Denk aan salsa bij vis of kip, een Aziatische curry, of zelfs op een pizza. Ja, ik zei het, pizza. Kom maar op met die kritiek, de ananas op pizza-liefhebbers zijn net zo controversieel als een kunstenaar wiens werk niemand begrijpt.

En laten we het eens hebben over het wonder dat bromelaïne heet. Dat enzym, je weet wel, dat stofje dat soms een tintelend gevoel op je tong geeft? Dat is je mond die een mini-spabehandeling krijgt, niet echt, maar bijna. Bromelaïne helpt bij de spijsvertering en heeft zelfs ontstekingsremmende eigenschappen. Het is alsof de ananas, naast lekker zijn, stiekem ook een persoonlijke coach voor je ingewanden is. Een fruitige multitasker.

Mijn persoonlijke tip? Probeer een plakje ananas met wat zeezout. Het klinkt gek, zoals een zebra met stippen, maar de combinatie haalt het beste in elkaar naar boven. Het zout accentueert de zoetheid en voegt een onverwachte diepte toe. Een beetje zoals het leven, je hebt wat tegenstellingen nodig voor de beste smaak.

Is de kern van ananas eetbaar?

De kern van ananas is eetbaar.

Oké, dus de kern van ananas, ja, ik heb het altijd een beetje zonde gevonden om die weg te gooien. Zo'n hard stuk middenin, maar is het nou echt niet te eten? Dat dacht ik vroeger wel. Je leert het toch zo van je moeder, "nee hoor, dat taaie stuk gooien we weg." Maar dat is dus helemaal niet waar! Je kunt de kern van ananas gewoon eten. Serieus, ik heb het zelf geprobeerd. Mijn nichtje lachte me uit, zei "wat doe je nou, dat is voor de composthoop!" Maar nee.

Het is wel waar, die kern is anders. Veel taaier. Soms moet ik echt hard kauwen. Maar die vezels, hè? Dat schijnt juist hartstikke goed te zijn. Ik las ergens dat het vol zit met bromelaïne. Wat dat precies doet, ik weet het niet uit m'n hoofd, maar het is iets met vertering. Een enzym of zo. Helpt met je buik. Altijd handig, na zo'n zware maaltijd. Ik eet het vaak met mijn smoothie, gewoon meeblenderen. Dan merk je er bijna niks van, van die taaiheid.

Soms snijd ik het eruit en leg ik het apart. Later kook ik het dan even mee, bijvoorbeeld in een curry. Dan wordt het zachter. Echt een trucje hoor. Of ik marineer het. Met wat limoensap en een beetje honing, dan wordt het zoetzuur en lekkerder. Dan is het net een soort groente, maar dan van fruit.

• Voordelen van de ananaskern:
  • Rijk aan vezels: Goed voor de spijsvertering. Ik merk echt dat mijn maag minder zeurt als ik meer vezels eet.
  • Bevat bromelaïne: Een enzym dat ontstekingsremmend werkt en helpt bij de eiwitvertering. Mijn schoonvader zweert erbij tegen zijn artrose.
  • Vermindert voedselverspilling: Zonde om zoiets gezonds weg te gooien, toch? Ik probeer echt minder weg te gooien.
  • Goede bron van vitamine C: Wie wil er nu geen extra vitamine C? Ik slik al tabletten, maar dit is natuurlijker.

Ik herinner me die keer dat ik op vakantie was in Thailand, zo'n ananas van een stalletje. Die man daar, die sneed het zo behendig. Alles werd gegeten, bijna niks ging weg. Ik vroeg hem toen, in gebrekkig Engels, over die kern. Hij lachte en zei "very good for you!" Dat is me bijgebleven. Sindsdien ben ik er anders naar gaan kijken. Waarom doen wij hier zo moeilijk?

Mijn buurvrouw, die gooit het altijd weg. Ik heb haar het laatst verteld, "Marijke, je gooit goud weg!" Ze keek me aan alsof ik gek was geworden. Maar ik heb haar een recept gegeven voor ananaskern-thee. Gewoon koken, met wat gember en munt. Heerlijk. Warm of koud, maakt niet uit. Ze heeft het geprobeerd en was verbaasd. "Goh," zei ze, "het is echt lekker!" Kijk, dat is nou het mooiste. Mensen overtuigen van simpele dingen.

Je kunt er ook sap van maken. Gewoon met een sapcentrifuge, samen met de rest van de ananas. Of met wat appel en wortel. Dan is die taaie structuur ook geen probleem meer. En weet je, de smaak is dan veel intenser. Die kern heeft een scherpere, soms iets bitterdere smaak dan het zoete vruchtvlees. Dat geeft juist een extra dimensie aan je smoothie of sap. Perfect in de zomer met een ijsblokje.

Maar goed, ik moet toegeven, direct uit de hand zo'n stuk kern? Dat doe ik ook niet. Veel te veel werk voor mijn kaken. Tenzij het superrijp is, dan is alles zachter. Maar meestal snijd ik het in hele kleine stukjes. Of dus blenden. Ik heb ook wel eens gehoord dat mensen er siroop van maken. Dat lijkt me ook wel iets. Even googlen straks. Ananaskernsiroop. Klinkt goed.

Denk aan de plant zelf. Al die energie die daar zit, in het midden. Waarom zou dat niet eetbaar zijn? Het is een soort natuurlijke verdediging, die taaiheid. Maar voor ons mensen, met onze keukenapparaten, is het geen enkel probleem meer. Ik vind het belangrijk om alles te gebruiken. Minder verspilling, beter voor de planeet en voor je portemonnee. Vooral met de prijzen van tegenwoordig. Elk stukje telt.

• De kern van ananas is eetbaar.
• Het is taaier maar vezelrijker.
• Koken of blenden maakt het gemakkelijker te consumeren.

Welk deel eet je van de ananas?

Je eet de hele ananas. De schil, de kern en het sappige vruchtvlees zijn allemaal eetbaar. Zelfs die puntige kroon heeft een doel, al zou ik die niet direct in een salade gooien.

Het is een beetje zoals met mensen: de buitenkant kan stekelig en intimiderend zijn, maar binnenin zit meer goeds dan je denkt.

• Het Vruchtvlees: Dit is de beroemdheid, de A-lister, het deel waar iedereen voor komt. Het is zoet, sappig en de onbetwiste ster van elke fruitsalade. Het vruchtvlees is de beloning voor het succesvol ontmantelen van deze tropische handgranaat. Geen verdere uitleg nodig, je weet wat je te doen staat.

• De Kern: Ah, die harde, vezelige staaf in het midden. De meesten gooien dit deel weg alsof het een onbetaalde rekening is. Zonde! De kern bevat de hoogste concentratie bromelaïne, een enzym dat wonderen doet voor je spijsvertering en ontstekingen kalmeert. Snijd hem in flinterdunne schijfjes voor in je smoothie of water. Hij is wat taaier, maar wie is dat niet op een maandagochtend?

• De Schil: Ja, die gepantserde buitenkant. Het ziet eruit als iets waar een draak zich achter zou verschuilen. Toch is het pure magie. Kook de schil met wat gember en kaneel en je hebt een hemelse thee die je immuunsysteem een schop onder de kont geeft. In Latijns-Amerika maken ze er tepache van, een gefermenteerd drankje. Je gooit dus al die tijd gratis, gezonde cocktails weg. Tja.

• De Kroon (bladeren): Nee, deze eet je niet, tenzij je een bijzonder avontuurlijke geit bent. Maar je kunt de kroon wel in een glas water zetten. Met een beetje liefde, geduld en een flinke portie geluk groeit er een compleet nieuwe ananasplant uit. Dit duurt ongeveer twee jaar. Tegen die tijd heb je vast alweer drie nieuwe hobby's gehad.