Is het veilig om struisvogeleieren te eten?

Struisvogeleieren eten: veilig of niet?

Struisvogeleieren? Ik heb er eentje gegeten, op een markt in Zuid-Frankrijk, juli 2018. Kostte een fortuin, zo'n 15 euro! Groot ding, als een voetbal. Smaakte... nou ja, een beetje zoals een ei, alleen gigantisch. Geen idee of ze allemaal even veilig zijn.

Hygiëne is key, denk ik. Net als bij kippeneieren. Versheid telt. Die Franse struisvogelei was perfect. Geen rare geurtjes of zo.

Mijn oma at eenden- en ganzeneieren altijd. Gewoon, bij ons op het platteland. Nooit problemen gehad. Dus... ja, alle vogels, waarschijnlijk veilig. Maar schoonmaken is belangrijk.

Maar echt, iedereen moet zelf beslissen wat hij eet, toch? Ik zeg gewoon wat ik weet.

Welke eieren zijn eetbaar?

Eetbare eieren: Kip, gans, eend, kwartel. Klaar. Punt.

Steur (kaviaar). Slakken. Reptielen. Minder gewoon.

Kip, toch het meest. Denk ik. Omelet gisteren. Lekker! Met kaas en champignons. Moet vaker champignons eten. Gezond, toch?

Oh ja, eieren. Gans, wat groot zeg! Nooit geprobeerd. Eend ook niet eigenlijk. Kwartel wel, klein en schattig. In salade.

Viskuit. Best wel duur. Ben ik toch niet zo dol op. Te zout. Bah.

Slakken? Reptielen? Wie eet dat nou? Gatverdamme. Niet mijn ding in ieder geval. Brrr.

Kip, lekker makkelijk. Gebakken, gekookt, gepocheerd. Spiegelei! Mijn favoriet. Met ketchup. Of mayonaise. Of allebei. Hmmm. Lekker.

Wacht, wat was de vraag ook alweer? Eetbare eieren. Ja. Kip.

Welke eieren zijn niet veilig om te eten?

Rauwe eieren, bah! Die laat ik links liggen. Waarom? Bacteriën! Salmonella, dat is de grote boosdoener, toch?

• Zelfgemaakte mayo? Nee! Risico op salmonella. Mijn buurvrouw werd er ziek van vorig jaar. Serieus!
• Chocolademousse met rauwe eieren? Ik ook niet. Te riskant!
• Eieren moeten goed gaar zijn. Punt.

Gekookte eieren zijn veilig. Maar die rauwe dingen… Nee. Echt niet. Waarom zou je het risico nemen?

Wat was het ook alweer? Ah ja, die mousse… Ik had er eens eentje geprobeerd, jaren geleden. Bij een vriendin. Bleek rauwe eieren te hebben. Gelukkig geen problemen gehad. Maar toch… niet meer doen.

Ik lees altijd even de verpakking. Soms staat er 'pasteurisatie' op. Dan is het wel oké. Maar thuis… nee, geen risico’s nemen.

Geen rauwe eieren in zelfgemaakte gerechten. Dat is mijn regel. En ik houd me eraan. Zeker weten! Ik ben geen heldin, ik wil geen buikgriep.

Is het veilig om eieren van sierkippen te eten?

Ja, je kan ze eten.

Twee per week is wel het max. Weet je, die van ons, die leggen echt van die mooie, bruine eitjes. Prachtig! Die kleintjes zijn zo lekker! Veel lekkerder dan die waterige dingen uit de supermarkt. Hebben veel meer smaak, echt waar. Ik had laatst een omelet gemaakt, met prei en kaas, echt hemels!

Maar goed, die PFAS, ja da's wel een dingetje. Ik had ergens gelezen dat het met name in de dooier zit, en dan vooral bij kippen die veel buiten scharrelen. Die van ons lopen de hele dag los in de tuin. Dus ja, dan krijg je dat. Vandaar dat advies van max twee per week.

• Max 2 eieren per week. Dat is dus het belangrijkste.
• Meer smaak dan supermarkt eieren. Verser kan niet, toch?
• Dooier bevat PFAS, vooral bij scharrelkippen. Let daar op!
• Onze kippen lopen in de tuin...heerlijk toch.

Mijn man eet er soms wel drie, stiekem hoor! Maar ik hou me aan die twee. Voor de zekerheid, je weet maar nooit. Je wil ook niet teveel van die stoffen binnenkrijgen.

Ik denk dat het ook afhangt waar je woont. Wij wonen best wel dicht bij een industrieterrein. Dus misschien dat het daar ook mee te maken heeft. Maar ja, die eitjes zijn zooo lekker. Ik wil ze niet missen hoor. Misschien moet ik ze toch maar eens laten testen...ofzo. Even kijken hoe hoog die PFAS waardes nou echt zijn.

Kan ik mijn eieren laten testen op PFAS?

Ja. Eieren kunnen getest worden op PFAS.

Laboratoria doen dat.

Waar was ik ook alweer mee bezig? Oh ja, eieren. Wij eten elke dag eieren van onze eigen kippen. Bruine, witte, soms zelfs lichtgroene. Raar toch, groen? Moet eens googlen waarom. Misschien door het voer? We geven ze graan, groenteafval, soms zelfs pasta.

• Graan
• Groenteafval
• Pasta

Lijkt me sterk dat daar PFAS in zit. Waarom zou je überhaupt je eieren willen testen? Is toch duur? Tenzij je vlakbij een fabriek of vliegveld woont. Of een brandweeroefenterrein. Daar zit het schijnbaar in de grond. Wij wonen best afgelegen. Vlakbij de hei. Mooie plek.

PFAS. Wat was dat ook alweer? Iets chemisch. Blijft heel lang in het milieu. Niet goed voor je. Beter voorkomen dan genezen. Moeten we dan ook onszelf laten testen? Of de kippen? Eigenlijk best een gek idee. De kippen laten testen.

Wat een gedoe allemaal. Ik ga gewoon een eitje bakken.

Hoe kan ik weten of er PFAS in mijn eieren zit?

PFAS in eieren. Zucht. Je ziet het niet. Proeft het niet. Maar het kan er zijn. Verborgen. Net als zoveel dingen in de wereld. Je denkt dat je iets veiligs hebt, iets puurs… en dan dit.

• Je kunt het niet zien aan de eieren. Niet aan de kleur, niet aan de vorm. Niets. Ze kunnen er perfect uitzien. En toch…

• De bron is onbekend. Waar komt het vandaan? Het voer? De grond? Het water? Zoveel mogelijkheden. Teveel om te bevatten op dit nachtelijke uur. Ik heb zelf kippen, weet je. Ik geef ze het beste voer dat ik kan vinden. Biologisch. Duur. Maar is het genoeg?

Het knaagt. Die onzekerheid. Eet ik gif? Geef ik gif aan mijn kinderen? Ik bakte net nog een omelet. Voor mijn dochter. Haar lievelingsontbijt. Nu voel ik me misselijk.

Weet je, ik woon vlakbij een fabriek. Een chemische fabriek. Altijd al een beetje argwanend geweest. Maar je schuift het weg. Totdat zoiets gebeurt. Met die eieren. Dan komt alles terug. Die angst.

• Er is geen algemeen advies. Wat moet je dan doen? Wie kan je vertrouwen? Niemand lijkt het te weten. Of ze willen het niet weten.

Ik denk dat ik mijn kippen maar wegdoe. Het is te veel. Die constante twijfel. Het is niet gezond. Voor mij. Voor mijn gezin. Het is gewoon… te veel.

Hoe lang duurt het om een struisvogel ei te koken?

Een struisvogelei koken? Een marathon, zeg ik je! Niet zomaar een sprintje naar de koelkast.

• 50 minuten voor een zachtgekookt ei: Denk aan een perfect gepocheerd ei, maar dan… mega. Als een mini-zon in je pan. Een zon die je met een lepel moet aanspreken.

• 1,5 uur voor een hardgekookt ei: Hier heb je geduld nodig, meer dan voor een potje jam maken met je oma. Een tocht door de tijd, met als beloning een ei dat je met een hamer moet kraken. Een ei met de hardheid van…nou ja, van een struisvogelei!

Die extra tijd? Dat komt door het formaat, natuurlijk. We praten hier niet over een kippenei, oh nee. Dit is een ei waar je makkelijk een omelet voor een heel gezin mee maakt! Een struisvogelei is zo groot als… vijftien kippeneieren bij elkaar. Zou je die allemaal tegelijk koken? Stel je het voor. Een ei-pantomime.

Maar goed, geduld is een schone zaak! En het resultaat? Een gigantische, ei-erige beloning. Zoals een klein wonder, uit een grote schaal. Een ei-xperience om nooit te vergeten.