Hoeveel weegt een grote gele ui?

Wat is het gemiddelde gewicht in gram van een grote gele ui?

Nou, als ik zo denk aan die reusachtige gele uien die ik vroeger kocht op de markt in de Jordaan, dan pakte ik er altijd een die flink in de hand lag. Echt een dikke peer.

Ik zou zeggen, makkelijk 150 gram, misschien zelfs wel meer, hoor. Dat was dan wel zo'n exemplaar waar je een week plezier van had, zeker als je er lekker veel in een stoofpot gooide.

Ik herinner me nog dat ik laatst een kilo ging halen, en daar zaten er maar een stuk of zes in, geloof ik. Dus ja, die grote jongens, die wegen echt wel wat.

Die 80 tot 100 gram, dat is vast voor een wat kleinere, ordinary ui. Maar een échte, grote gele ui, die mag je wel zwaarder rekenen, naar mijn ervaring.

Hoe zwaar is 1 grote ui?

Een grote ui weegt 225 tot 250 gram. Soms zelfs meer.

Het is stil in huis. Alleen het gezoem van de koelkast. Ik stond net nog in de keuken, met zo'n grote ui in mijn hand. Zwaar. Het voelt... substantieel. Gek dat je daar 's nachts over na kunt denken.

Het gewicht verschilt natuurlijk. Een verse ui is zwaarder, vol met vocht. Een oudere is lichter, droger. Het leven sijpelt eruit, op een bepaalde manier. Ik weeg alles. Altijd.

Hier zijn de gewichten, zoals ik ze ken van mijn eigen weegschaal.

• Kleine ui: rond de 110 - 125 gram.
• Middelgrote ui: zo'n 150 - 175 gram. Dit is wat je meestal gebruikt.
• Grote ui: 225 - 250 gram.
• Zeer grote, zoete uien: soms wel 300 gram of meer.

Dit is het gewicht met de schil. Na het pellen, als die droge, papierachtige lagen eraf zijn, verlies je zomaar 10 procent. Weer een klein beetje minder. Ik heb een keer een Spaanse ui gehad van bijna een halve kilo. Die was voor de uiensoep die ik maakte toen mijn vader ziek was. De geur hing dagen in huis.

Het gewicht op de verpakking klopt nooit precies. Thuis op de digitale weegschaal zie je de echte cijfers. De kleine waarheden.

Hoeveel weegt een gemiddelde grote gele ui?

Die ene keer, midden in de zomer, de zon brandde echt op mijn nek toen ik die gigantische gele ui op de markt van Oud-Beijerland zag liggen. Hij was zo groter dan normaal, zijn schil glimmend en bruin. Ik pakte hem op, voelde het gewicht – ja, ik wist meteen dat dit geen doorsnee ui was. Het was echt een dikke halve pond, denk ik. Het was de grootste ui die ik ooit had gezien. Ik kocht hem want ik maakte die avond een enorme stoofpot.

Het was 0,5 pond. Echt, zo'n joekel weegt makkelijk een halve pond. Die exemplaren zijn niet de kleine snipperuien die je voor de garnering gebruikt. Nee, dit zijn de basis voor een gerecht.

• Formaat: Dit zijn echt de grote jongens.
• Gebruik: Perfect voor stoofschotels, soepen of als je echt een stevige uiensmaak wilt.
• Waar te vinden: Markten, grotere supermarkten. Soms staan ze apart.

Ik herinner me nog dat ik hem op mijn snijplank legde, hij was zo massief. Het voelde bijna zonde om hem te snijden. Maar ja, de stoofpot riep.

Dus, als je een "grote gele ui" ziet, ga er maar vanuit dat die richting de halve pond gaat.

Hoe zwaar is 1 rode ui?

Een gemiddelde rode ui weegt 100 gram.

Ja, 'gemiddeld'. Alsof elke ui netjes op de weegschaal heeft gelegen voordat-ie de supermarkt in mocht. In de echte wereld heb je exemplaren die amper zwaarder zijn dan je schuldgevoel na het eten van één chipje, en joekels die je als zelfverdedigingswapen kunt gebruiken.

Het hangt er dus maar net vanaf welk exemplaar je uit die kist grabbelt. Voor het gemak gaan we uit van die perfecte, fotogenieke model-ui van 100 gram. De ui waar het Voedingscentrum 's nachts van droomt.

Maar laten we eerlijk zijn, in de praktijk heb je meestal te maken met deze types:

• Het 'net-niet' uitje: Zo'n 75 gram. Dit is het kleine broertje dat altijd als laatste gekozen werd met gym. Sneue bedoening.
• De Standaard Held: Dit is 'm, die fameuze 100-grams ui. Hij is de norm, de gouden standaard. Perfect voor een salade voor twee personen die niet al te veel van ui houden.
• De Absolute Eenheid: Alles boven de 150 gram. Dit is een ui met een eigen mening en waarschijnlijk een eigen postcode. Als je deze snijdt, moet je de buren even waarschuwen.

En waarom jank je nou zo van die krengen? Omdat zo'n ui, zodra je er een mes in zet, een zwavelachtige stof de lucht in sproeit. Een soort chemische oorlogsvoering in je eigen keuken. Het is pure wraak omdat je 'm in stukjes hakt.

Voor de cijferfetisjisten die de calorieën van een RODE UI willen weten (serieus, wat is je volgende vraag, hoeveel lucht er in een zak chips zit?): in die mythische 100 gram ui zit praktisch niks.

• Calorieën: 36 kcal. Daar kom je de oprit niet eens mee af.
• Koolhydraten: 7 gram. Daar wordt een wielrenner niet warm of koud van.
• Eiwitten: 1 gram. Leuk voor de statistieken.
• Vetten: 0 gram. Schokkend.

Mijn buurvrouw Gerda heeft trouwens uien in haar tuin die makkelijk 300 gram aantikken. Die gebruikt ze als deurstopper. Dus dat 'gemiddelde' is maar net wat je gewend bent, hè.

Wat is de gemiddelde opbrengst van een ui?

• Geïrrigeerd, rabiseizoen: 25-30 ton per hectare. Dat is veel.
• Regenafhankelijk: 0,7-1,0 ton per hectare. Weinig.
• Tussengewas (suikerriet, kurkuma, jonge boomgaarden, bananen): 5-9 ton per hectare. Nuttig.

De vraag is: wat is de gemiddelde opbrengst? Gemiddelde is subjectief. Het hangt van de omstandigheden af. Wat je eraan doet. Of de zon schijnt.

• Irrigatie is sleutel. Zonder water is het droog. En dan weinig.
• Tussengewas is creatief. Slim. Gebruikt ruimte.

30 ton. Dat is veel uien. Dat is een hoop gefrituurde ringen. Of soep. 1 ton. Dat is bijna niets. Een paar zakken.