Hoe krijg je een opgezwollen buik weg?

Hoe verhelp je een opgezwollen buik? Tips voor snel resultaat!

Die opgezwollen buik, je kent dat toch wel. Zo’n druk gevoel, net alsof er een ballon in je zit na het eten. Ik had het laatst nog, ergens in februari, na die enorme portie pasta bij mijn Italiaanse favoriet in de Jordaan. Echt zo’n avond dat je gewoon níet lekker in je vel zit en je broek knelt, bah.

Wat ik dan doe, en dit is echt een gamechanger voor mij, is water drinken. En dan bedoel ik niet een klein glaasje, nee. Die dag in februari heb ik een hele fles van een liter, van die blauwe van de Albert Heijn, leeggedronken. Gewoon, pats boem. Binnen een half uur voelde ik m’n darmen alweer wat relaxter. Die hydratatie, die doet zoveel goeds voor je spijsvertering, merk ik alstijd.

Een andere keer, ik herinner me september nog, na zo’n lange werkdag achter m'n bureau, was m'n buik ook weer zo’n opblaaspop. Echt een ellendig gevoel. Ik dacht, ik moet even bewegen. Twintig minuutjes heb ik door het Vondelpark gestruind, een beetje doelloos, maar wel lekker doorstappen. Die actieve wandeling helpt zo goed om de boel los te krijgen. Die darmen gaan dan weer net wat beter aan de slag, dat merk ik.

Hoe kom je het snelst van een opgeblazen buik af?

Maagruis na die pasta met roomsaus op dinsdagavond. Echt balen. Ik lag nog wakker in bed, de klok tikte bijna middernacht, en mijn buik voelde aan als een ballon die net te hard was opgeblazen. Ik had die avond nog een halve zak chips naar binnen gewerkt, dat was dus wel duidelijk het probleem. De volgende ochtend, met nog steeds dat zeurende gevoel, besloot ik het roer om te gooien.

Die ochtend, tijdens mijn (nu toch wel verplichte) ochtendwandeling door het park, kwam ik een buurvrouw tegen. Ze vertelde me over hoe ze vroeger ook altijd last had van een opgeblazen gevoel, vooral na de feestdagen. Ze zweerde bij het langzaam eten en goed kauwen. "Dan geef je je lichaam de tijd om het te verwerken," zei ze met een brede glimlach. Ik nam die raad serieus.

Op het werk, terwijl de collega's hun broodjes naar binnen schrokken, nam ik de tijd. Elke hap echt proeven, goed doorkauwen. Het voelde bijna onnatuurlijk in eerste instantie, zo traag. Maar tot mijn verbazing merkte ik na de lunch al verschil. Het gevoel van 'vol' bleef langer weg, en die vervelende druk begon af te nemen.

Later die week, na een supermarktaankoop, lag mijn mandje vol met groenten, fruit en volkorenproducten. Ik herinnerde me de buurvrouw die zei: "vezels zijn je vriend. Ze helpen alles soepel te laten verlopen." Ik gooide er een extra portie broccoli en linzen tegenaan bij het avondeten. Ik voelde me echt gezonder, meer in balans.

En water, natuurlijk. Ik had altijd het idee dat ik genoeg dronk, maar ik merkte nu dat ik juist nog meer moest toevoegen. Vooral als ik meer vezels at, had ik echt een extra slok nodig om alles goed te laten zakken. Ik nam een fles mee naar mijn werk, en had die de hele dag aan mijn zijde.

De avondwandeling van twintig minuten, die ik nu als een vaste routine zag, deed wonderen. Het voelde niet als een zware training, maar meer als een zachte stimulans. Een beetje beweging helpt blijkbaar ontzettend goed om die opgebouwde lucht kwijt te raken. Het was een simpele gewoonte, maar met een groot effect.

Daarnaast begon ik ook bewust te kijken naar wat ik minder at. Minder vet, minder snelle suikers. Die verpakte koekjes en het gefrituurde eten gingen op de zwarte lijst. Het was een beetje een schok om te zien hoeveel van dat spul ik eigenlijk naar binnen werkte.

En dan nog dat kopje koffie in de ochtend. Ik houd ervan, maar ik merkte dat te veel me op de lange termijn niet goed deed. Nu houd ik het bij één of hooguit twee, en kijk ik of ik soms voor thee kan kiezen.

Ik heb gemerkt dat het niet één magische oplossing is, maar een combinatie van kleine, bewuste keuzes.

• Langzaam eten en goed kauwen. Dit is de nummer één.
• Vezelrijk eten. Denk aan groenten, fruit, peulvruchten en volkorenproducten.
• Voldoende water drinken. Echt heel belangrijk.
• Dagelijks bewegen. Zelfs een korte wandeling doet al veel.
• Beperk vet en suiker. Vooral de snelle varianten.
• Matig met cafeïne. Overweeg alternatieven.
• Kleine aanpassingen maken. Luister naar je lichaam.

Waarom blijft mijn buik opgezwollen?

Je buik kan opgezwollen blijven door vocht vasthouden, vaak veroorzaakt door een overdosis zout, hormonale schommelingen of een sluwe voedselintolerantie. Soms ligt er echter een serieuzer probleem aan ten grondslag, zoals leverfalen, nierfalen of de suikerpest, diabetes.

Nou, je buik die blijft zwellen, dat is vaak een gevalletje vocht vasthouden, alsof je lichaam een spons is die teveel zoute chips heeft gezien. Die zak chips van gisterenavond? Die heeft je lijf waarschijnlijk omgetoverd tot een wandelende zoutmijn. Je lichaam houdt dan water vast alsof het goud is, een beetje zoals ik mijn laatste koekje vasthoud, ik deel die niet graag.

En die hormoonspiegels! Een waar circus van chemicaliën in je lijf, vooral bij vrouwen die elke maand weer het hele riedeltje afgaan. Dan voel je je soms zo opgeblazen als een luchtballon, klaar om te vertrekken naar Timbuktu. Het is alsof je hormonen een feestje vieren en je buik is de confetti die ze overal achterlaten. Bloemetjesbehang in je buik, noem ik het.

Dan heb je nog die verraderlijke voedselintoleranties. Je denkt lekker onschuldig een broodje te eten met die heerlijke Hollandse kaas, en hup, je darmen gaan compleet uit hun dak. Alsof er een moshpit gaande is in je ingewanden. Lactose, gluten, of een of ander obscuur kruidenmengsel; je lichaam kan het plots zien als de vijand van staatswege en reageert met een opgezette buik, zo hard als een bowlingbal.

Maar ja, als die buik de hele tijd blijft zeuren en opzetten als een boze paddenstoel, dan kan het ook iets minder gezelligs zijn. Dan hebben we het over de zwaardere jongens, waarbij je echt even moet nadenken. Denk dan aan:

• Leverfalen, waarbij je lever besluit met pensioen te gaan, zonder waarschuwing, en opeens de koffers pakt.
• Nierfalen, waardoor je nieren staken alsof ze overuren maken zonder toeslag, en al het vocht gezellig binnenlaten.
• De suikerpest, diabetes, die kan ook zo zijn eigen plannen hebben met je vochthuishouding, vaak alsof je lichaam een lekkende emmer is, waar je constant moet bijvullen. Als het echt aanhoudt, en je voelt je een walrus, een ritje naar de dokter is dan geen overbodige luxe, hoor. Niet wachten tot je explodeert.

Hoe lang blijft een opgeblazen buik?

Een opgeblazen buik verdwijnt doorgaans binnen een paar uur. Zoals vannacht, na die late maaltijd die ik misschien beter had kunnen laten staan. Dat zware gevoel, weet je wel? Het kan echt de stilte van de nacht vullen.

Het is meestal tijdelijk, maar die uren kunnen lang duren. Vooral als je daar zo ligt en elk geluid in je buik hoort, elk ongemak voelt. Ik had dat laatst weer, na die ene avond. Het kwam door iets wat ik at, denk ik.

Er zijn dingen die het erger maken, die opgeblazen gevoel veroorzaken. Ik heb gemerkt dat het vaak bij mij terugkomt als ik niet oplet:

• Koolzuurhoudende dranken – die bubbels, ze zetten uit in je maag. Vreselijk, de prik. Die cola die ik nam was een slechte keuze.
• Zuivelproducten – een glas melk laat in de avond, of die kaasplank. Soms verteert mijn lichaam het gewoon niet goed. Vooral als ik moe ben, merk ik.
• Bonen en bepaalde groenten – denk aan linzen of die spruitjes die ik vorige week at. Ze zijn gezond, ja, maar mijn buik protesteert altijd later. Het kost mijn systeem zoveel moeite.
• Koolsoorten – broccoli, bloemkool. Net als die bonen, mijn darmen vinden het maar lastig. Vooral rauw. Ik eet het liever gekookt, dan valt het mee.

Maar het is niet alleen eten, besef ik nu. Er is meer. Die keer dat ik zo gestrest was over dat werkproject, toen was mijn buik ook een complete chaos. Alsof spanning direct in je darmen slaat. Het is zo vreemd hoe lichaam en geest verbonden zijn. Ik voel dat echt, die verbinding.

Ook te snel eten maakt het erger. Ik schrok het soms naar binnen, zeker als ik honger heb. Dan slik je zoveel lucht mee, dan is het logisch dat het gaat rommelen. Een snelle hap, en dan die spijt achteraf.

Sommige dagen lijken mijn darmen gewoon gevoeliger. Hormonale schommelingen spelen ook een rol, heb ik gemerkt. Net voor die periode van de maand, dan ben ik extra gevoelig. Alsof alles dan van slag is.

Die uren dat je ligt te woelen, dat is het ergste. Je hoopt dat het snel weggaat. En meestal doet het dat ook, na een poosje. Maar het is zo'n vervelend, voortdurend ongemak. En in het donker voelt alles altijd zwaarder, toch?

Wat is de oorzaak van een gezwollen buik?

• Te strakke kleding. Druk op de buik. Beperkt de ruimte.
• Stress. Verstoort de spijsvertering. Buik wordt onrustig.
• Snel eten. Lucht happens. Niet goed kauwen.
• Praten tijdens eten. Meer lucht slikken. Gasvorming.

Aanvullende factoren:

• Bepaalde voeding. Bonen, kool. Fermentatie.
• Vocht vasthouden. Zout. Hormonen.
• Medische oorzaken. Darmklachten.
• Verkeerde bacteriën in de darmen.

Oplossing?

• Losse kleding.
• Rustig eten.
• Kauw goed.
• Minder praten tijdens maaltijden.
• Dieet aanpassen.
• Voldoende water drinken.

Diepere zin?

De buik. Een vat. Een spiegel. Wat erin gaat. Wat het doet. De buitenkant weerspiegelt de binnenkant. Zonder oordeel. Gewoon zo.